ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Θα συνεχιστεί η διαπραγμάτευση Σερβίας-Κοσόβου στη βάση της αλλαγής συνόρων με αμοιβαίες ανταλλαγές εδαφών;

Το ερώτημα αυτό δεν σκίασε μόνο τη χθεσινή εκλογική αναμέτρηση στο Κόσοβο, αλλά τροφοδοτεί την αβεβαιότητα συνολικά για τα Δυτικά Βαλκάνια.

Η συναινετική αλλαγή συνόρων μεταξύ Βελιγραδίου και Πρίστινας εκ των πραγμάτων εγγράφει μια σοβαρή υποθήκη στην κόκκινη γραμμή της διεθνούς κοινότητας απέναντι στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το 1991: το απαραβίαστο των συνόρων των ομόσπονδων δημοκρατιών και αυτόνομων περιοχών.

Ποιος μπορεί να εγγυηθεί ότι η αλλαγή συνόρων Σερβίας-Κοσόβου δεν θα αναζωπυρώσει τον αλβανικό αλυτρωτισμό στη Βόρεια Μακεδονία;

Ποιος πιστεύει ότι η προσχηματική ενότητα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης δεν θα δοκιμαστεί δεινά, με παρενέργειες που θα εμπλέκουν τη Σερβία αλλά και την Κροατία;

Το πιο παράδοξο στην αναζήτηση συνολικής εκκαθάρισης των εκκρεμοτήτων μεταξύ Σερβίας και Κοσόβου είναι ότι η συζήτηση για αλλαγή συνόρων γίνεται για να διευκολυνθεί η περιφερειακή σταθεροποίηση, με ορίζοντα την ευρωατλαντική προοπτική των κρατών των Δυτικών Βαλκανίων.

Τα Δυτικά Βαλκάνια, αν αλλάξουν τα σύνορα Σερβίας-Κοσόβου, θα θυμίζουν τις ισορροπίες που είχαν διαμορφωθεί τον 19ο αιώνα.

Τότε οι Μεγάλες Δυνάμεις επέβαλλαν κόκκινες γραμμές, οι οποίες στην πορεία του χρόνου ξεθώριαζαν, για να σβήσουν πλήρως όταν συνέτρεχαν οι αναγκαίες ισορροπίες δυνάμεων στην Ευρώπη.

Το ΝΑΤΟ επενέβη δύο φορές στην πρώην Γιουγκοσλαβία, το 1995 και το 1999, για να εμποδίσει τη συγκρότηση μιας Μεγάλης Σερβίας, μια εξέλιξη που καταγγελλόταν ότι θα έχει αποσταθεροποιητικές περιφερειακές και διεθνείς παρενέργειες, καθώς προϋπέθετε τη χάραξη νέου χάρτη με εργαλείο τη βίαιη εθνική ομοιογενοποίηση.

Είκοσι χρόνια μετά, Βελιγράδι και Πρίστινα συζητούν στο όνομα της ευρωπαϊκής τους προοπτικής μια αλλαγή συνόρων.

Μια επικίνδυνη επιλογή, καθώς υπάρχει κίνδυνος να λειτουργήσει όχι ως οριστική εκκαθάριση εκκρεμοτήτων, αλλά ως πρώτο βήμα, έστω μικρό, προς την κατεύθυνση συγκρότησης της Μεγάλης Αλβανίας και της Μεγάλης Σερβίας.

Ο κίνδυνος της δυναμικής της αυτοεκπληρούμενης προφητείας είναι ήδη ορατός: η εκκαθάριση εκκρεμοτήτων στην περιοχή, αντί να ενισχύσει τη σταθερότητα, να επισπεύσει την αποσύνθεσή της.