Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν να επιβεβαιώνονται από τα χθεσινοβραδινά exit polls στην Πορτογαλία. Κι έτσι, με το κλείσιμο της κάλπης, οι Σοσιαλιστές (PS) του απερχόμενου –και προφανώς επόμενου– πρωθυπουργού Αντόνιο Κόστα βγήκαν μεν μεγάλοι νικητές των χθεσινών βουλευτικών εκλογών, ενισχυμένοι μάλιστα συγκριτικά με την προηγούμενη αναμέτρηση του 2015, ωστόσο δεν φαίνεται να εξασφαλίζουν την πολυπόθητη γι’ αυτούς αυτοδυναμία.
Εν αναμονή των τελικών αποτελεσμάτων και με προβλέψεις για σημαντική αποχή από την κάλπη, φέρονται να αποσπούν το 36%-40% των ψήφων και έως και 114 έδρες, σε σύνολο 230 (μόνον ένα exit poll του έδινε αυτοδυναμία με 117 έδρες). Επονται οι κεντροδεξιοί Σοσιαλδημοκράτες (PSD) με 24%-28%.
Οι μέχρι σήμερα υποστηρικτές της κυβέρνησης μειοψηφίας Κόστα στο Κοινοβούλιο, ήτοι το σαφώς ενισχυμένο Αριστερό Μπλοκ και ο συνασπισμός Κομμουνιστών-Πρασίνων, συγκεντρώνουν αντίστοιχα 9%-12% και 5%-7%.
Το χριστιανοδημοκρατικό CDS (πάλαι ποτέ συγκυβερνών με το PSD την εποχή του πορτογαλικού Μνημονίου) εκτιμάται ότι αποσπά 2,4%-5%. Την κοινοβουλευτική εκπροσώπησή του φέρεται να εξασφαλίζει πρώτη φορά και το φιλοζωικό-οικολογικό PAN με 2,5%-4,5%. Φωτεινή εξαίρεση στα ευρωπαϊκά δεδομένα: η πορτογαλική Ακροδεξιά παραμένει περιθωριοποιημένη με ισχνά ποσοστά, σε μια χώρα που έχει εξάλλου αγκαλιάσει τους μετανάστες ως «κεφάλαιο» στην οικονομική ανάταξη και ως «αντίδοτο» στη δημογραφική κρίση.
Το μεγάλο ερώτημα τώρα είναι η επόμενη ημέρα, μια και ο Κόστα θα χρειαστεί και πάλι καταπώς φαίνεται –παρά την περί του αντιθέτου εκπεφρασμένη επιθυμία του– συμμάχους για να κυβερνήσει.
Μια λογική επιλογή θα ήταν η συνέχιση της συνεργασίας στο νέο Κοινοβούλιο με το Αριστερό Μπλοκ ή/και τον συνασπισμό Κομμουνιστών-Πρασίνων, αν και εκτιμάται ότι η παροχή κοινοβουλευτικής στήριξης αυτή τη φορά θα συνοδεύεται με αξιώσεις για σαφείς δεσμεύσεις από τους Σοσιαλιστές, π.χ. για αύξηση των δημοσίων δαπανών, αύξηση της φορολόγησης των υψηλών εισοδημάτων, αύξηση των αποζημιώσεων απόλυσης και κρατικοποίηση των επιχειρήσεων παραγωγής ενέργειας.
Σενάρια
Στο σενάριο, ωστόσο, μιας ισχνής διαφοράς εδρών από την εξασφάλιση αυτοδυναμίας (με 116 έδρες), αναλυτές θεωρούν πιθανή μια σύμπραξη με το PAN. Το τελευταίο έχει δηλώσει προεκλογικά ανοιχτό σε αυτήν την προοπτική, υπό την προϋπόθεση ότι θα υλοποιηθούν ορισμένες περιβαλλοντικές προτάσεις τους, μικρού δημοσιονομικού κόστους.
Ετερη επιλογή: μία εύθραυστη κυβέρνηση μειοψηφίας που θα διαπραγματεύεται κατά περίπτωση με άλλα κόμματα, είτε της Αριστεράς είτε της Δεξιάς, για την έγκριση μέτρων. Κάτι που πρακτικά συνέβη εν μέρει και κατά την πρώτη θητεία Κόστα –μία τετραετία οικονομικής ανάπτυξης– αλλά τώρα μεταφράζεται από αναλυτές ως συνταγή πολιτικής ρευστότητας και αστάθειας α λα Ισπανία.
