ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Μπάμπης Μιχάλης
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

ΕΝΩ ΟΙ ΚΕΝΤΡΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ -όπως φάνηκε πεντακάθαρα και στο τελευταίο ετήσιο συμπόσιο της Fed το Σαββατοκύριακο στο Τζάκσον Χόουλ του Γουαϊόμινγκ- δείχνουν αδύναμες να αναχαιτίσουν μόνες τους την επιβράδυνση που έρχεται στην παγκόσμια οικονομία, η Γερμανία διολισθαίνει, όπως όλα δείχνουν, σε ύφεση συμπαρασύροντας και την υπόλοιπη Ε.Ε. και ο σινο-αμερικανικός εμπορικός πόλεμος και το Brexit εντείνουν την αβεβαιότητα, οι Βρυξέλλες εξετάζουν τα περιθώρια ενίσχυσης της οικονομίας μέσω της δημοσιονομικής πολιτικής και, στο πλαίσιο αυτό, το ενδεχόμενο αναθεώρησης του Συμφώνου Σταθερότητα και Ανάπτυξης.

Σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times, τον τελευταίο καιρό κυκλοφορεί μεταξύ των Ευρωπαίων αξιωματούχων έγγραφο -γνωστό ως SGP 2.1- στο οποίο αποτυπώνονται μεταξύ άλλων και οι στόχοι της νέας προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν για την απλοποίηση των κανόνων της ευρωζώνης. Μία από τις σημαντικότερες αλλαγές που προτείνονται στο έγγραφο αφορά τους κανόνες για το δημόσιο χρέος προβλέποντας την εισαγωγή «ορθολογικών και βιώσιμων στόχων μείωσης του χρέους για τις πιο ευάλωτες οικονομίες».

Το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης προβλέπει ότι το δημόσιο χρέος μιας χώρας-μέλους της Ε.Ε. δεν μπορεί να ξεπερνά το 60% του ΑΕΠ. Σύμφωνα με τον λεγόμενο «χρυσό κανόνα», τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. που έχουν δημόσιο χρέος μεγαλύτερο από 60% του ΑΕΠ οφείλουν να μειώνουν το υπερβάλλον χρέος κατά το 1/20ό κάθε χρόνο.

Ωστόσο εδώ και χρόνια πολλοί Ευρωπαίοι αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι ο παραπάνω στόχος είναι ανέφικτος για αρκετές κυβερνήσεις, ιδίως όταν οι οικονομίες τους επιβραδύνουν ρυθμούς και ο πληθωρισμός βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα. Η Φον ντερ Λάιεν από την πλευρά της έχει δηλώσει στο Ευρωκοινοβούλιο «πως θα χρησιμοποιήσει όση ευελιξία τής επιτρέπουν οι κανονισμοί» για να προωθήσει την ανάπτυξη και τις επενδύσεις.

Ομως το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης αποτελεί για τις περισσότερες συντηρητικές κυβερνήσεις της Βόρειας Ευρώπης «εικόνισμα» και δύσκολα θα δώσουν τη συγκατάθεσή τους για την αναθεώρησή του και την απεμπόληση της αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας που αυτό επιβάλλει.

Από την άλλη πλευρά βέβαια υπάρχει και ο Ευρωπαϊκός Νότος, ο οποίος βυθίζεται στην οικονομική στασιμότητα για περισσότερο από 10 χρόνια και απαιτεί διακριτική εφαρμογή των κριτηρίων του χρέους και περισσότερη δημοσιονομική ελευθερία.