Αλλάζουν τη σύνθεση της επιτροπής
Με στοχευμένες προσθαφαιρέσεις μελών της νομοπαρασκευαστικής που επεξεργάστηκε τους ισχύοντες Ποινικούς Κώδικες προχωρά η κυβέρνηση στις αλλαγές βασικών τους διατάξεων
Της ΑΝΤΑΣ ΨΑΡΡΑ
Ενα μήνα κράτησε η δέσμευση του υπουργού Δικαιοσύνης Κ. Τσιάρα για την ανασύσταση της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής που επεξεργάστηκε τον ισχύοντα από την 1η Ιουλίου νέο Ποινικό Κώδικα, προκειμένου να αποφασίσει για τις αλλαγές που επιθυμεί η κυβέρνηση και μέρος του δικαστικού σώματος. «Επανέρχεται στη νομοπαρασκευαστική επιτροπή, για να αλλάξουν επίμαχα άρθρα που δημιουργούν πολλά ζητήματα» δήλωνε ένα μήνα πριν ο υπουργός.
Βέβαια η απόφαση για την ανασύσταση της παλιάς επιτροπής επιβεβαίωνε με τον πλέον σαφή τρόπο τις έωλες και μεθοδευμένες συκοφαντίες που προεκλογικά εκτοξεύτηκαν και κατά των έγκριτων μελών της για έναν κώδικα δήθεν στα μέτρα του ΣΥΡΙΖΑ. Ως εκ τούτου η κυβέρνηση, στην προσπάθειά της να διασφαλίσει πάση θυσία τις επιθυμητές αλλαγές, φρόντισε να προσθέσει ορισμένα μέλη στην επιτροπή και να παύσει ορισμένα άλλα. Διαφορετικά δεν θα υπήρχε λόγος παρόμοιου «εμπλουτισμού» και αλλαγών της επιτροπής, που προφανέστατα θίγουν άμεσα το σύνολο των μελών της.
Ενώ λοιπόν κατέρρευσε ολόκληρη η φιλολογία περί Ποινικού Κώδικα του ΣΥΡΙΖΑ, από τη στιγμή που τα ίδια πρόσωπα καλούνταν να κρίνουν και να ενσωματώσουν τις παρατηρήσεις εισαγγελέων, δικαστών, νομικών, κυβερνητικών στελεχών και ΜΜΕ, πάντα φυσικά επί το αυστηρότερον στο όνομα της τάξης και της ασφάλειας, η κυβέρνηση παρεμβαίνει τώρα στοχευμένα στη σύνθεση της επιτροπής.
Θυμίζουμε εδώ ότι τα μέλη της επιτροπής που κατάρτισε τον νέο Π.Κ. ήταν οι: Χριστόφορος Αργυρόπουλος (πρόεδρος), δικηγόρος, πρώην επίτιμος πρόεδρος Ενωσης Ελλήνων Ποινικολόγων, Ελλη Συμεωνίδου-Καστανίδου, κοσμήτορας της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Στέφανος Παύλου, καθηγητής Νομικής Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου, Γεώργιος Δημήτραινας, καθηγητής της Νομικής Σχολής Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Ηλίας Αναγνωστόπουλος, καθηγητής Νομικής Αθηνών, Δημοσθένης Στίγγας, πρόεδρος Πρωτοδικών, Μόνιμη Ελληνική Αντιπροσωπεία στις Βρυξέλλες, Σ. Μανταγκιοζίδης, εισαγγελέας Αρείου Πάγου, Π. Καζής, δικηγόρος, Η. Τζανακάκης, δικαστικός λειτουργός του Αρείου Πάγου.
Σύμφωνα με το χθεσινό ΦΕΚ, η νέα επιτροπή απαρτίζεται από τα περισσότερα παλιά μέλη της συν τρία πρόσωπα που μάλλον λόγω της θέσης τους δεν αποτελούν ακριβώς αυτό που λέμε παραδείγματα απόλυτης ανεξαρτησίας.
Στη νομοπαρασκευαστική επιτροπή, στην οποία θα προεδρεύσει και πάλι ο δικηγόρος Χριστόφορος Αργυρόπουλος, συμμετέχουν πλέον και οι: Σοφία Νικολάου, γενική γραμματέας Αντεγκληματικής Πολιτικής του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, Ευαγγελία Στεργίου, εφέτης Αθηνών, αποσπασμένη στο Γραφείο Νομοθετικής Πρωτοβουλίας του υπουργείου Δικαιοσύνης, Παναγιώτης Λυμπερόπουλος, εφέτης Αθηνών, α’ αντιπρόεδρος της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, Χρήστος Μητκίδης, νομικός σύμβουλος του κράτους, και Παναγιώτης-Κοσμάς Βασιλακόπουλος, δικηγόρος Αθηνών, με αναπληρωτή τον Παναγιώτη Καζή, δικηγόρο Πειραιά.
Για λόγους άγνωστους, που μόνο η κυβέρνηση προφανώς γνωρίζει, καταργήθηκαν από τη σύνθεση της επιτροπής ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Σ. Μανταγκιοζίδης και ο Η. Τζανακάκης, δικαστικός λειτουργός του Αρείου Πάγου.
«Σεβασμός στους θεσμούς»
Παρατηρούμε και στην περίπτωση αυτή τον νέο τρόπο «σεβασμού» της ανεξαρτησίας των θεσμών όπως τον έχει ήδη εγκαινιάσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Η νομοπαρασκευαστική επιτροπή περιλαμβάνει μέλη με πολιτικές θέσεις, ενώ προστέθηκε σε αυτήν και ο γνωστός συνεργάτης και πρώην σύμβουλος του Χ. Αθανασίου, αντιπρόεδρος της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, Π. Λυμπερόπουλος. Προφανώς καμία από τις ενώσεις των δικαστικών λειτουργών δεν προτίθεται να αντιδράσει στις στοχευμένες αυτές προσθήκες, οι οποίες, ανεξαρτήτως της αξίας των προσώπων, είναι φανερό ότι επιλέχτηκαν με άλλα κριτήρια.
Παραμένει τώρα το ερώτημα αν τα παλιά μέλη της επιτροπής θα σεβαστούν το δικό τους επίπονο έργο ή θα καμφθούν από τις νέες αφίξεις και τις ακραία συντηρητικές έως και αναχρονιστικές απόψεις που εκφράζουν οι πολέμιοι μιας προσπάθειας εξορθολογισμού των ποινών και ισότιμης μεταχείρισης των καταδικασμένων, ασχέτως της οικονομικής και της πολιτικής επιφάνειάς τους.
