Η λέξη «κρίση» είναι συνυφασμένη με την ιστορία της Ρεάλ Μαδρίτης. Εχει 481 ημέρες να σηκώσει την ευρωπαϊκή κούπα; Κρίση. Είναι πρωταθλήτρια η Μπαρτσελόνα; Κρίση. Εχασε αγώνα στο Τσάμπιονς Λιγκ; Κρίση. Δεν έκανε τις μεταγραφές που ήθελε; Κρίση.
Ακόμα και όταν πανηγύριζε το 3ο σερί (και 13ο στην ιστορία της) Τσάμπιονς Λιγκ τον Μάιο του 2018, υπήρχε κρίση και γκρίνια επειδή είχε απολέσει το πρωτάθλημα πριν από τα Χριστούγεννα!
Οπότε η κρίση είναι δεδομένη. Το ερώτημα είναι ποιος φταίει για την εικόνα της, γι’ αυτό το συνονθύλευμα που εμφανίστηκε στο Παρίσι. Ως γνωστόν η νίκη έχει 100 πατεράδες, αλλά η ήττα κανέναν. Στον συγκεκριμένο σύλλογο όμως αρκετοί ερίζουν για την… πατρότητα των ευθυνών.
Λογικά στη δίνη του κυκλώνα βρίσκεται ο Ζινεντίν Ζιντάν, που δείχνει να έχει χάσει το… μαγικό άγγιγμα της πρώτης προπονητικής θητείας του στη Ρεάλ. Τότε είχε παραλάβει αποδυτήρια που έβραζαν λόγω Μπενίτεθ και με δυο-τρεις κινήσεις και δουλειά στην ψυχολογία των παικτών του κατάφερε να τους συνεφέρει και όλοι μαζί να πανηγυρίσουν την 11η κούπα Τσάμπιονς Λιγκ στο Μιλάνο.
Τώρα όμως η κατάσταση είναι διαφορετική. Ο 47χρονος Γάλλος τεχνικός επέστρεψε στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου» στο μέσο της περασμένης σεζόν για να συμμαζέψει το χάλι που άφησαν πίσω τους ο Ζουλέν Λοπετέγι, ο Σαντιάγο Σολάρι, αλλά και η αποχώρηση του Κριστιάνο Ρονάλντο, το κενό του οποίου δεν καλύφθηκε ποτέ.
Η ομάδα που ο Ζιντάν είχε αναλάβει τον Ιανουάριο του 2016 είναι πλέον κατά τρεισήμιση χρόνια μεγαλύτερη, με αρκετούς αστέρες αν όχι γερασμένους, σίγουρα κορεσμένους. Οσο για τους παίκτες που κάποτε ήταν πολλά υποσχόμενοι, απλά έχουν μείνει στις υποσχέσεις (Ισκο, Ασένσιο…).
Θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για τις πάμπολλες απουσίες στο προχθεσινό παιχνίδι με την Παρί Σεν Ζερμέν, που ίσως επηρέασαν το τελικό αποτέλεσμα. Ελειπαν οι Σέρχιο Ράμος, Μαρσέλο, Μόντριτς, Ισκο, Νάτσο, Βαλβέρδε, Ασένσιο.
Πέραν της παρατήρησης ότι και από την Παρί έλειπε το τρίο Μπαπέ-Καβάνι-Νεϊμάρ, πρέπει να επισημανθεί πως τα βασικά προβλήματα της Ρεάλ Μαδρίτης απέναντι στους πρωταθλητές Γαλλίας δεν ήταν θέμα απουσιών: έλλειψη έντασης, έλλειψη ρυθμού, δεύτεροι οι παίκτες της στις διεκδικήσεις, έλλειψη ευκαιριών, λανθασμένες τοποθετήσεις και τεράστιες αποστάσεις μεταξύ των γραμμών.
Ειδικά η έλλειψη ευκαιριών, το ότι δεν σούταραν ούτε μία φορά για γκολ οι Μαδριλένοι, δεν οφείλεται στις απουσίες. Αυτό συνέβη παρουσία του Καρίμ Μπενζεμά, του Γκάρεθ Μπέιλ και του Εντέν Αζάρ! Οι παίκτες του Ζιντάν εμφανίστηκαν άτονοι, χωρίς ίχνος μαχητικότητας, κάνοντας τους αντιπάλους τους να δείχνουν… πολλαπλάσιοι στο γήπεδο.
Η εικόνα που έβγαλε η Ρεάλ Μαδρίτης στο Παρίσι δείχνει καθαρά ότι φταίνε και οι παίκτες (για τις ανόρεχτες εμφανίσεις τους) και ο προπονητής τους (επειδή πλέον φαίνεται ότι δεν τους εμπνέει) και ο πρόεδρος (για την ανερμάτιστη μεταγραφική του πολιτική). Και επιπλέον ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει δεν μπορούν να διορθωθούν εν μια νυκτί.
Αν το πράγμα στραβώσει και το βράδυ της Κυριακής στην έδρα της πρωτοπόρου Σεβίλης -του Ζουλέν Λοπετέγι…-, τότε ίσως υπάρξουν εξελίξεις. Ομως αυτό δεν αποκλείει την πιθανότητα στο τέλος της σεζόν πάλι να πανηγυρίζει κάποιον τίτλο. Αυτή είναι η Ρεάλ…
-320x213.jpg)
