Υπάρχει ζωή στον «πράσινο» πλανήτη

Στις αρχές του Ιουλίου, στις 3 του μήνα για την ακρίβεια, η κατάσταση έδειχνε άκρως δυσοίωνη για τον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό. Εκείνη τη μέρα στο ρεπορτάζ του «τριφυλλιού» στην «Εφ.Συν.» ο Κώστας Μανωλιουδάκης έγραφε στον πρόλογο:

«Ο Παναθηναϊκός είναι η μοναδική ομάδα στη μεγάλη κατηγορία που δεν έχει κάνει σεφτέ στις μεταγραφές. Η έλλειψη ρευστότητας μαζί με το πενιχρό διαθέσιμο μπάτζετ εξακολουθούν να αποτελούν βαρίδια στις προσπάθειες που κάνουν ο Νίκος Νταμπίζας με τον Γιώργο Δώνη». Μαυρίλα δηλαδή…

Σήμερα, 25 μέρες μετά, τα πράγματα μοιάζουν διαφορετικά. Πιο… πράσινα.

Το μπάτζετ μπορεί να παραμένει πενιχρό, όμως οι «πράσινοι» έχουν καταφέρει να κάνουν τέσσερις μεταγραφές πρώτης γραμμής για τα δεδομένα τους. Με ποδοσφαιριστές που ήθελε ο προπονητής, όπως ο Ζαχίντ ή ο Κολοβός, συν το μπόνους του Μολό και βέβαια την προσθήκη του στόπερ Νούνιες. Ολα δείχνουν πως η ομάδα δεν θα σταματήσει εδώ και θα πάρει κι άλλους παίκτες και μάλιστα όχι με κασέ 50-100 χιλιάρικα, αλλά με περισσότερα.

Πριν από ένα μήνα, με το «τριφύλλι» να μην έχει πραγματοποιήσει καμία μεταγραφή, τα προγνωστικά το ήθελαν να κάνει χειρότερη πορεία και από την περσινή. Τώρα οι… γραφές είναι αλλιώτικες και σε αυτό έπαιξε μεγάλο ρόλο η εικόνα των παικτών του Δώνη στα πρώτα φιλικά. Κυρίως στα μεγάλα με Φέγενορντ και Αγιαξ.

Ας μη σταθούμε τόσο στα αποτελέσματα. Το 3-0 μέσα στο «Ντε Κάιπ» και το 2-1 επί του «Αίαντα» είναι σπουδαία σκορ, αλλά δεν παίζουν κανένα ρόλο. Θα τα έχουν ξεχάσει άπαντες, αν στην πρεμιέρα της 24ης Αυγούστου ο ΠΑΟ χάσει από τη Λαμία, τον κακό του δαίμονα την τελευταία διετία.

Αλλο είναι το κομμάτι που αυξάνει την αισιοδοξία του ταλαιπωρημένου και πικραμένου κόσμου του συλλόγου. Η εικόνα των (περσινών) ποδοσφαιριστών της ομάδας. Ο Πούγγουρας δεν έγινε… Ντε Λιχτ, ο Χατζηθεοδωρίδης δεν είναι ο νέος Ρομπέρτο Κάρλος/Καφού, όμως φαίνεται πως οι άγουροι πιτσιρικάδες έχουν αποκτήσει εμπειρίες και ωριμότητα σε σχέση με την παρθενική τους σεζόν, που δεν μπόρεσαν να διαχειριστούν τους εαυτούς τους όπως έπρεπε.

Αν και είναι πολύ νωρίς για ασφαλή συμπεράσματα, η πρώτη ανάγνωση λέει ότι το νυν έμψυχο δυναμικό είναι πιο δεμένο, πιο έμπειρο και ακούει τον προπονητή. Μετά τη σεζόν 2018-19, ο Δώνης γνωρίζει στο 100% τι μπορεί να κάνει ο κάθε παίκτης του και ξέρει τι να ζητήσει απ’ αυτόν.

Παρότι οι «πράσινοι» δεν θα μπορέσουν να παίξουν Ευρώπη ούτε το 2020-21, στόχος είναι τη φετινή χρονιά να κάνουν πράγματα καλύτερα από πέρυσι μέσα στο γήπεδο. Σκοπός είναι το πλασάρισμα στην πρώτη εξάδα, η συμμετοχή στα πλέι οφ τίτλου και βέβαια μια καλή πορεία στο Κύπελλο Ελλάδος, ει δυνατόν η παρουσία στον τελικό.

Πώς μπορούν να συμβούν όλα αυτά; Υπάρχουν πολλές παράμετροι που θα κρίνουν τη σεζόν.

Αν υποθέσουμε ότι το σύνολο θα παραμείνει συμπαγές εντός αγωνιστικού χώρου, τότε πρέπει να γίνουν τα εξής:

■ Οι μεταγραφές που έγιναν να βγουν πετυχημένες σε μεγάλο ποσοστό, όπως συνέβη το 2013-14.

■ Σε περίπτωση που η ομάδα πάει πολύ καλά, όπως έγινε πέρυσι στις αρχές, να μην πάρουν αέρα τα μυαλά ποδοσφαιριστών και τεχνικού τιμ. Πέρυσι οι πιτσιρικάδες δεν μπόρεσαν να διαχειριστούν την κατηφόρα που επήλθε μετά τον Δεκέμβριο και ο Δώνης έδειξε ανήμπορος να αντιστρέψει την κατάσταση.

■ Να μην επηρεαστεί η ψυχολογία του συνόλου όταν προκύψουν «στραβές». Τόσο μέσα σε ένα παιχνίδι, όταν ο ΠΑΟ βρεθεί πίσω στο σκορ, όσο και γενικότερα μετά από μερικά άσχημα αποτελέσματα.

■ Να γεμίσει κι άλλο το ρόστερ. Ναι, τα οικονομικά είναι στενά, αλλά ήδη γίνεται μια προσπάθεια να υπάρχουν πολλές εναλλακτικές λύσεις. Θα έρθουν τραυματισμοί, ντεφορμαρίσματα, δεν γίνεται ο Παναθηναϊκός να τη βγάλει με λίγους παίκτες.

■ Να γίνει επιτέλους σοβαρό rotation στην ενδεκάδα. Κάποια στιγμή πέρυσι, ο Δώνης χρησιμοποιούσε αυστηρά 13-14 παίκτες, ενώ η ομάδα δεν τραβούσε. Φέτος, που θα έχει παραπάνω λύσεις, θα είναι έγκλημα αν συνεχίσει να εμμένει σε συγκεκριμένους ποδοσφαιριστές χωρίς διακοπή. Μάλιστα, ελλοχεύει ο κίνδυνος να κάψει κάποιους από τους νεαρούς.

■ Να μην πουληθούν μονάδες όπως ο Μακέντα, ο Μπουζούκης, ο Κουρμπέλης ή ο Ινσούα. Είναι αυτοί που θα τραβήξουν το περισσότερο κουπί και φέτος. Αν πρέπει να φύγει κάποιος για οικονομικούς λόγους ας είναι ο Χατζηγιοβάνης, που δείχνει (λόγω νοοτροπίας κυρίως) να έχει πλησιάσει το ταβάνι του στην Ελλάδα. Βέβαια δεν πρέπει να παραχωρηθεί… κοψοχρονιά και πάντοτε με ένα καλό ποσοστό μεταπώλησης από τον επόμενο σύλλογό του.

■ Αν γίνουν πωλήσεις (έστω και παικτών που δεν πρέπει) είναι σημαντικό να συμβούν δύο πράγματα. Το ένα να γίνει προσπάθεια επίτευξης του μεγαλύτερου δυνατού κέρδους. Το δεύτερο, ένα μεγάλο μέρος των χρημάτων να πάει στην ενίσχυση του ρόστερ. Στον (ισάξιο και βάλε) αντικαταστάτη που θα έρθει και σε άλλες θέσεις όπου υπάρχουν «τρύπες». Ο Αλαφούζος θέλει να σβήσει άμεσα το χρέος των 20 εκατομμυρίων ευρώ, είναι κατανοητό αυτό, ειδικά αφού βάζει τα φράγκα από την τσέπη του, αλλά τώρα που πάει να γίνει κάτι στην ομάδα, ας μην το καταστρέψει κι αυτό…