Αμερικανοί και Μεξικάνοι επιστήμονες κατόρθωσαν να αποκωδικοποιήσουν το γονιδίωμα του αβοκάντο, του πολύ δημοφιλούς καρπού που χρησιμοποιείται σε σαλάτες και σάλτες, με πιο γνωστό το μεξικάνικο γουακαμόλε.
Οι ερευνητές των πανεπιστημίων Texas Tech (Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Τέξας) και Μπάφαλο, καθώς και του Εθνικού Εργαστηρίου Γονιδιωματικής για τη Βιοποικιλότητα (LANGEBIO) του Μεξικού, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), κατάφεραν να ρίξουν φως στην αρχαία καταγωγή του αβοκάντο και όπως λένε ίσως βοηθήσουν στη μελλοντική βελτίωση της καλλιέργειάς του και πιθανώς, μεταξύ άλλων, στην ακόμη καλύτερη γεύση του γουακαμόλε.
Οι επιστήμονες βρήκαν ότι το σημερινό αβοκάντο -η δημοφιλέστερη διεθνώς και ευρύτερα καλλιεργούμενη από το μεσοπόλεμο ποικιλία Χας- έχει κληρονομήσει το DNA του κατά 61% από παλαιότερες μεξικανικές ποικιλίες και κατά 39% από ποικιλίες της Γουατεμάλα.
Πλέον, με την ανάγνωση του γονιδιώματος θα μπορέσουν να μελετήσουν τη λειτουργία επιμέρους γονιδίων, ώστε τα επόμενα χρόνια να αυξηθεί η παραγωγικότητα του δένδρου του αβοκάντο, να βελτιωθεί η αντίστασή του στις ασθένειες και να δημιουργηθούν καρποί με νέες γεύσεις.
Οι επιστήμονες δεν είναι βέβαιοι πόσο παλιό είναι το αβοκάντο και η ανάγνωση του DNA του δεν έχει δώσει σαφή απάντηση μέχρι στιγμής.
Τα τελευταία χρόνια, λόγω της δημοφιλίας του καρπού ακόμη και σε χώρες όπου δεν είναι ενδημικό είδος, η παγκόσμια αγορά αβοκάντο συνεχώς μεγεθύνεται, με ετήσιο τζίρο γύρω στα 13 δισ. δολάρια. Ο μεγαλύτερος παραγωγός παγκοσμίως είναι το Μεξικό, που εξάγει αβοκάντο αξίας περίπου 2,5 δισ. δολ. ετησίως.
Αν και υπάρχουν πολλά είδη αβοκάντο, ο περισσότερος κόσμος -διεθνώς- καταναλώνει μόνο την ποικιλία Hass. Ωστόσο, οι άλλες ποικιλίες, σύμφωνα με τους επιστήμονες, αποτελούν σημαντικές γενετικές πηγές για το μέλλον του αβοκάντο.
Το αβοκάντο έγινε διεθνώς γνωστό στον 20ό αιώνα, αλλά για πολλούς αιώνες αποτελούσε βασική τροφή στην Κεντρική και τη Νότια Αμερική. Οι Αζτέκοι π.χ. έφτιαχναν από αβοκάντο μία σάλτσα που ονομαζόταν αχουακαμόλι.
Η σύνδεση με το σύγχρονο πιάτο είναι σαφής. Μένει να δούμε πόσο μπορεί να βελτιωθεί η σύγχρονη συνταγή με τις νέες «γεύσεις» του καρπού που υπόσχονται οι επιστήμονες.
