ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η δήλωση Νετανιάχου ότι θα προσαρτήσει στο Ισραήλ την Κοιλάδα του Ιορδάνη, σε περίπτωση επανεκλογής του, είναι ακόμη ένα πλήγμα σε ό,τι είχε απομείνει από τη δυναμική της λύσης των δύο κρατών της Παλαιστίνης και του Ισραήλ.

Αργά αλλά σταθερά, το Παλαιστινιακό τίθεται σε νέα βάση, ως πρόκληση χειραφέτησης του συνόλου του αραβικού πληθυσμού που κατοικεί στο Ισραήλ και τη Δυτική Οχθη.

Πρόκειται για μια δυναμική που σε βάθος χρόνου απειλεί την ίδια την ταυτότητα του εβραϊκού κράτους.

Σύμφωνα με τις προβολές των σημερινών δημογραφικών τάσεων, ο αραβικός πληθυσμός του Ισραήλ και της Δυτικής Οχθης θα είναι σε λίγες δεκαετίες πλειοψηφία, μια δυναμική που φωτίζει δύο πιθανά σενάρια εξελίξεων:

● Τη σταδιακή διαμόρφωση, μέσω των προσαρτήσεων τμημάτων των κατεχομένων, ενός ενιαίου εδαφικού χώρου, ο οποίος θα αναιρεί τη διαίρεση της βρετανικής Παλαιστίνης σε εβραϊκό και αραβικό κράτος που αποφάσισε ο ΟΗΕ το 1947, μια γραμμή την οποία αποδέχτηκαν ο Ράμπιν και ο Αραφάτ στη διαπραγμάτευση στο Οσλο, που επικυρώθηκε με τη Συμφωνία του Λευκού Οίκου το 1994.

● Τη μετεξέλιξη της Δυτικής Οχθης, και κυρίως των περιοχών που σήμερα διοικούνται από την Παλαιστινιακή Αρχή, σε νέα Μπαντουστάν κατά το μοντέλο της Νότιας Αφρικής.

Πρόκειται για έναν εγκλωβισμό σε στρατηγικό αδιέξοδο, που προφανώς για ψηφοθηρικούς λόγους ενισχύεται με την πάροδο του χρόνου, σε σημείο που κινδυνεύει να γίνει μη αναστρέψιμος. Ετη φωτός μοιάζουν να μας χωρίζουν από το 1992, όταν μετά την Ειρηνευτική Διάσκεψη της Μαδρίτης, στα τέλη του 1991, οι ΗΠΑ αποδοκίμασαν δημόσια τη συνέχιση του εποικισμού της Δυτικής Οχθης από την κυβέρνηση Σαμίρ. Ακολούθησαν πρόωρες εκλογές και νίκη των Εργατικών του Ράμπιν.

Σήμερα οι προϋποθέσεις για μια παρόμοια στροφή δεν υπάρχουν ούτε στις ΗΠΑ ούτε στο Ισραήλ. Μόνον η πίεση της Ουάσινγκτον θα μπορούσε να σώσει το Ισραήλ από την επικίνδυνη διολίσθηση στην οποία βρίσκεται. «Πώς να σώσουμε το Ισραήλ παρά τη θέλησή του» ήταν ο τίτλος άρθρου στο Foreign Affairs στα τέλη της δεκαετίας του ’70, ένα ερώτημα δραματικά επίκαιρο.