ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Κώστας Μοσχονάς
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Ραντεβού στις 30 Ιουνίου, δύο ημέρες πριν από την πρώτη συνεδρίαση του νέου Ευρωκοινοβουλίου, έδωσαν χθες οι ηγέτες της Ε.Ε. μετά την αποτυχία τους να συμφωνήσουν στα ονόματα των επικεφαλής των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων για την επόμενη πενταετία.

Στο διάστημα των 10 ημερών που απομένουν μέχρι τη νέα έκτακτη σύνοδο κορυφής, αναμένονται έντονες παρασκηνιακές διαβουλεύσεις που ενδέχεται να οδηγήσουν σε νέο μοίρασμα της τράπουλας, ιδίως μεταξύ της Γερμανίας και της Γαλλίας που κινούν τα νήματα με στόχο να ικανοποιηθούν τα συμφέροντά τους.

Πάντως, η σύνοδος κορυφής που ολοκληρώθηκε χθες μπορεί να κατέληξε σε αδιέξοδο για το επίμαχο θέμα της πλήρωσης των «κενών θέσεων», αλλά αποτέλεσε μία ευκαιρία να ξεκαθαριστεί κάπως η κατάσταση. Συγκεκριμένα:

  1. Η υποψηφιότητα του Γερμανού επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος Μάνφρεντ Βέμπερ απορρίπτεται από πολλά κράτη-μέλη και συνεπώς ο Βαυαρός έχει πλέον μηδαμινές πιθανότητες να αντικαταστήσει τον Λουξεμβούργιο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ στην προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, έχοντας δίπλα του τον νέο σύμμαχό του Ισπανό πρωθυπουργό Πέδρο Σάνσεθ αλλά και γενικά τη στήριξη των ηγετών των χωρών του Νότου, έκλεισε οριστικά την πόρτα της προεδρίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τον Μ. Βέμπερ. 

    Το πρόβλημα έχει τώρα η καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ, δεδομένου ότι ο Βαυαρός προέρχεται από τους Χριστιανοκοινωνιστές (CSU), αδελφό κόμμα των Χριστιανοδημοκρατών (CDU). Η κόρη του πάστορα, όμως, δεν έχει πει την τελευταία της λέξη και όταν είναι στριμωγμένη είναι περισσότερο επικίνδυνη. Οι δηλώσεις της μετά το πέρας των εργασιών της πρώτης ημέρας της συνόδου ήταν αόριστες. Εδειξε ότι προβληματίζεται από την απόρριψη της υποψηφιότητας του Μ. Βέμπερ, αλλά και ότι προτίθεται να περάσει στην αντεπίθεση.

  2. Κέρδισε έδαφος η θέση ότι ο διάδοχος του Ζ.-Κ. Γιούνκερ πρέπει να προέρχεται από το ΕΛΚ, που, παρά την πτώση του, θα έχει τις περισσότερες έδρες στο νέο Ευρωκοινοβούλιο. Η υποψηφιότητα του Γάλλου Μισέλ Μπαρνιέ παίζει αλλά υπάρχουν αντιρρήσεις μέσα στο ίδιο το ΕΛΚ. Η τύχη του Γάλλου συνδέεται με το ποιος θα αναλάβει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, θέση που αναμένεται να χτυπήσει η Γερμανία προτείνοντας τον πρόεδρο της Μπούντεσμπανκ ή «Μπούνκερμπανκ» Γενς Βάιντμαν, άνθρωπο της Α. Μέρκελ.
  3. Οι υποψηφιότητες του Σοσιαλδημοκράτη Φρανς Τίμερμανς και της επιτρόπου Μαργκρέτε Βεστάνγκερ (Φιλελεύθεροι) για την προεδρία της Κομισιόν μπήκαν προς το παρόν στο ράφι. Η υποψηφιότητα του Ολλανδού αντιπροέδρου της Επιτροπής προσκρούει σε αντιρρήσεις χωρών της Ανατολικής Ευρώπης, με τις ηγεσίες των οποίων έχει έρθει σε σύγκρουση (Πολωνία, Ουγγαρία…), και η Δανή αντιμετωπίζεται με καχυποψία μετά τα εγκώμια που απέσπασε από τα ΜΜΕ για την επιβολή προστίμων σε μεγάλες πολυεθνικές.
  4. Για τη θέση της Ιταλίδας Φεντερίκα Μονγκερίνι (αρμόδια για την εξωτερική πολιτική της Ε.Ε.) παίζει πολύ το όνομα του Φρανς Τίμερμανς, ώστε να ικανοποιηθεί η Ομάδα των Σοσιαλδημοκρατών.
  5. Για την αντικατάσταση του Πολωνού Ντόναλντ Τουσκ στην προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ακούγεται όλο και περισσότερο το όνομα του Βέλγου υπηρεσιακού πρωθυπουργού Σαρλ Μισέλ (Φιλελεύθεροι).
  6. Για τη διαδοχή του Ιταλού Αντόνιο Ταγιάνι στην πενταετή προεδρία του Ευρωκοινοβουλίου όλα δείχνουν ότι θα μοιραστεί μεταξύ του Φιλελεύθερου Γκι Φερχόφσταντ και της Γερμανίδας προέδρου των Πρασίνων Σκα Κέλερ.

Στο μεταξύ ακούστηκε για την προεδρία της Κομισιόν και το όνομα της Κριστίν Λαγκάρντ. Γνωστή για τον υπέρμετρο αριβισμό της και τη σκληρότητα που επιδεικνύει απέναντι στους αδύναμους (βλέπε Ελλάδα) αλλά και τις υποχωρήσεις της στους ισχυρούς, η Γαλλίδα επικεφαλής του ΔΝΤ είχε φιλοδοξία μέχρι τώρα την ανάληψη της προεδρίας του κόμματος των Ρεπουμπλικανών (δεξιά), που είναι ακέφαλο και παραπαίει, ως εφαλτήριο για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Θα αποτελέσει, λοιπόν, έκπληξη εάν την προτείνει ο Εμ. Μακρόν για την προεδρία της Κομισιόν.

Στις 30 Ιουνίου, λοιπόν, θα κριθεί εάν η Ε.Ε., την οποία περιμένει στη γωνία ο πονοκέφαλος του Brexit, θα αποφύγει μία σοβαρή θεσμική κρίση σε περίπτωση που το αδιέξοδο για τις θέσεις-κλειδιά συνεχιστεί.