Τριακόσιοι τριάντα εργαζόμενοι της ΣΙΔΕΝΟΡ, της μεγαλύτερης σήμερα χαλυβουργίας της χώρας, βρίσκονται από τις αρχές της εβδομάδας σε διαθεσιμότητα δυόμισι εβδομάδων, καθώς στις διαπραγματεύσεις με την εργοδοσία έκαναν το «λάθος» να ζητήσουν αυξήσεις 6% και 8% τα επόμενα δύο χρόνια, όταν οι εργαζόμενοι στην αρχή της κρίσης και για όλα τα χρόνια που μεσολάβησαν είχαν αποδεχθεί μειώσεις του μισθού που έφτασαν το 30%.
Η πολιτική της εταιρείας συνιστά εξόφθαλμη εκδικητική στάση απέναντι στο σωματείο, η διάλυση του οποίου φαίνεται ότι αποτελεί πρώτο στόχο της εργοδοσίας, αφού η διαθεσιμότητα συνοδεύτηκε και με αποστολή εξωδίκων στα μέλη της διοίκησης του σωματείου εργαζομένων.
Στις διαπραγματεύσεις που είχαν ξεκινήσει τον Μάιο, το σωματείο θύμιζε ότι «στις 30.4.2019 έληξε η από 24.2.2018 συλλογική επιχειρησιακή σύμβασή μας» και πρότεινε αρχικά «στον καταβαλλόμενο μισθό/ημερομίσθιο όλου του προσωπικού μέχρι 30.4.2019 να γίνει αύξηση 6% για τον πρώτο χρόνο της σύμβασης (διάστημα 30.4.2019 έως 30.4.2020).
Για τον δεύτερο χρόνο της σύμβασης (διάστημα 1.5.2020 έως 30.4.2021) ορίζεται αύξηση 8% στον καταβαλλόμενο την 30.4.2020 μισθό», επικουρικά «καταβολή επιδόματος βάρδιας 130,00 € μικτά/μήνα στους εργαζόμενους που εργάζονται νυκτερινές, αργίες και Σαββατοκύριακο» και «συγκεκριμένο μισθό για τους νεοπροσλαμβανόμενους καθώς και τους εργαζόμενους με συμβάσεις μέχρι 2,5 ετών, με αυξήσεις ανάλογες με την επικινδυνότητα και τις συνθήκες εργασίας στη χαλυβουργία».
Για την κατανόηση των αιτημάτων και επειδή κυκλοφορούν πολλές τερατολογίες σχετικά με το μισθολόγιο, εργαζόμενος με 28 χρόνια στο εργοστάσιο λαμβάνει 1.000 ευρώ, ενώ ο νεοπροσλαμβανόμενος 650 ευρώ καθαρά.
Τι απάντησε η εταιρεία; Στις 17.5.19 θυμίζει «τις έντονα αρνητικές επιδόσεις του κλάδου διεθνώς, την ακόμη εντονότερη επίδραση αυτών στην ευρύτερη περιοχή μας, λόγω του συνεχώς επιτεινόμενου τοπικού ανταγωνισμού, τη ζήτηση στην εγχώρια αγορά, η οποία εξακολουθεί να είναι χαμηλή και ασταθής, τη συνεπακόλουθη μείωση της παραγωγής, για το επόμενο τρίμηνο τουλάχιστον, όπως ήδη σας έχουμε επικοινωνήσει και γνωρίζετε, την, παρά τις ανωτέρω συνθήκες, ήδη δοθείσα από 1.1.2019, αύξηση 4%», οπότε «αντικειμενικά, δεν υπάρχει καμία επιπλέον δυνατότητα ικανοποίησης των αιτημάτων σας, προτείνουμε όπως περιληφθεί στην ΕΣΣΕ, τη χρονική διάρκεια της οποίας από κοινού θα συμφωνήσουμε, η αύξηση ποσοστού 4%, στο προβλεπόμενο, στο άρθρο 2 της προηγούμενης σύμβασης και καταβαλλόμενο μέχρι 31.12.2018, μισθό/ημερομίσθιο, η οποία ήδη αποτελούσε υπέρβαση των δυνατοτήτων της Εταιρίας μας».
Την επόμενη κιόλας μέρα, περίπου 250 εργαζόμενοι τίθενται σε διαθεσιμότητα και πιο απλά η εργοδοσία προχωρά σε ιδιότυπο λοκ άουτ. Και στις 19 Ιουνίου η εταιρεία δικαιολογείται πως ο Ομιλος έχει το πρώτο τετράμηνο του έτους ζημίες προ φόρων 14,3 εκατομμύρια ευρώ, ότι στην Ελλάδα οι δύο παραγωγικές εταιρείας ΣΙΔΕΝΟΡ και ΣΟΒΕΛ για την ίδια περίοδο έχουν ζημίες 10,3 εκατ. ευρώ και ότι η παραγωγική ζημία της ΣΙΔΕΝΟΡ σε 4 μήνες έφτασε τα 8 εκατ. ενώ οι πωλήσεις είναι μειωμένες 34%.
Ας σημειωθεί ότι κατά τις χρήσεις 2017 και 2018 η εταιρεία παρουσίασε καθαρά κέρδη που ξεπέρασαν τα 30 εκατομμύρια ευρώ.
Οι εργαζόμενοι μένουν στην πύλη δύο βδομάδες τώρα –με αστυνομικούς να τους τριγυρίζουν– και θυμίζουν σε όσους ρωτούν ότι όλα αυτά που επικαλείται η εργοδοσία έρχονται σε αντίθεση με το γεγονός ότι μέχρι τώρα τους πίεζαν ασφυκτικά για υπερωρίες, ενώ αιφνιδίως επικαλούνται οικονομικά προβλήματα, έλλειψη πρώτων υλών, τις αποφάσεις για δασμούς από τις ΗΠΑ ή τον υπερβολικό δανεισμό, που είναι όμως ενδο-ομιλικός δανεισμός.
Τι λένε οι εργαζόμενοι; Οτι «στη διαδικασία-παρωδία της διαβούλευσης που προβλέπεται από το Π.Δ. 240/2006, συναντήσαμε σαν Δ.Σ. ένα τεράστιο ΟΧΙ σε όλα τα αιτήματά μας. Τα στοιχεία δε που μας δόθηκαν, όπως προβλέπεται στη διαδικασία της διαβούλευσης, ήταν κείμενα ξένων αρθρογράφων και CEO επιχειρήσεων του κλάδου από την Ευρώπη και την Ελλάδα και όχι λεπτομερή οικονομικά στοιχεία της εταιρείας όπως προβλέπει το διάταγμα».
Ο πρόεδρος του Σωματείου Λευτέρης Κιοσέογλου δίνει παραστατικά την εικόνα μιλώντας στην «Εφ.Συν.»: «Εν ολίγοις, μας είπανε “δεν τρέχει κάστανο” και κάντε ό,τι θέλετε. Δέκα χρόνια είμαστε στην πείνα, είναι τραγικό αυτό που συμβαίνει, μιλάμε για ανθρώπους με οικογένειες. Οι διαθεσιμότητες εξόργισαν τους πάντες. Κάναμε συμβολικό αποκλεισμό του δρόμου και φέρανε την αστυνομία, άρχισαν τα εξώδικα, τα παπαγαλάκια τους διαδίδουν ότι θα μας πάρουνε τα σπίτια.
»Λένε ότι τους φταίει ο Τραμπ, οι Τούρκοι ανταγωνιστές, την ώρα που έχει κλείσει η Χαλυβουργική και είναι μονοπώλιο σχεδόν στην Ελλάδα και εξάγουν κυριολεκτικά σε ολόκληρο τον κόσμο. Είναι ιδεοληπτικοί, θέλουν να σπάσουν το Σωματείο, αλλά η γενική συνέλευση βγήκε με πιο προωθημένα αιτήματα από το Δ.Σ. Λοιπόν, θα πεινάσουμε, αλλά τη σύμβαση θα την κερδίσουμε».
Τους εργαζόμενους της ΣΙΔΕΝΟΡ και τα αιτήματά τους στηρίζει με ανακοίνωσή του το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, καταγγέλλοντας παράλληλα το κλίμα τρομοκράτησής τους. Λεπτομέρεια, αλλά σημαντική, πως με βάση τα στοιχεία της ίδιας της εταιρείας είναι τόσο μικρό το εργατικό κόστος στο συνολικό κόστος παραγωγής, που ακόμη και αν οι αυξήσεις στους μισθούς ήταν της τάξης του 10%, τότε αυτό θα αύξανε το κόστος παραγωγής μόλις κατά 1%!
