Το «βλάσφημο» βιβλίο του Βελόπουλου

Αύριο Σάββατο κυκλοφορεί με την «Εφ.Συν.» το βιβλίο του Δημήτρη Ψαρρά «Τα “λίγο ναζιστικά” του Κυριάκου Βελόπουλου». Παρακάτω δημοσιεύουμε ένα μικρό απόσπασμα από το 3ο Κεφάλαιο, που φέρει τον τίτλο «Ο Ιησούς ήταν Ελληνας».

Το πιο προβεβλημένο βιβλίο του Βελόπουλου είναι το τρίτομο και πολυσέλιδο έργο «Η Ελλάδα αιμορραγεί». Ο πρώτος τόμος φέρει τον υπότιτλο «Το απαγορευμένο βιβλίο για τους Ελληνες». Βέβαια κανείς δεν έχει «απαγορεύσει» το βιβλίο αυτό. Κυκλοφορούσε εξαρχής ελεύθερο, όπως και όλα τα βιβλία στη χώρα μας. Ο υπότιτλος ήταν ένα ακόμα από τα διαφημιστικά τρικ του δαιμόνιου τηλεπωλητή.

Με την «Εφ.Συν.» το βιβλίο του Δημήτρη Ψαρρά «Τα “λίγο ναζιστικά” του Κυριάκου Βελόπουλου»

Εντούτοις, υπάρχει «απαγορευμένο» βιβλίο του Βελόπουλου, μόνο που αυτό το «απαγόρευσε» ο ίδιος. Πρόκειται για το «Ιησούς και Δίας, Ορθοδοξία ή Δωδεκάθεο. Εκάς οι βέβηλοι». Μόλις κυκλοφόρησε το βιβλίο αυτό, στο οποίο ο συγγραφέας αντιγράφει διάφορες απόπειρες συνδυασμού του Χριστιανισμού και της «Πατρώας Θρησκείας», δηλαδή του Δωδεκάθεου, ξεσηκώθηκαν αυτοί στους οποίους απευθύνεται τώρα και ο ίδιος και το κόμμα του.

Πρώτη η εφημερίδα «Espresso» κατήγγειλε: «Σοκ από βιβλίο που χαρακτηρίζεται ως το βλασφημότερο που έχει γραφεί ποτέ. Νόθος γιος Ελληνα στρατιώτη ο Χριστός!» (άρθρο Μ. Πολατίδου, 28.2.2003), ενώ ο συγγραφέας ματαίωσε την παρουσίαση του έργου του στο Βελλίδειο, κάτω από τον φόβο ότι θα αντιδρούσαν αγανακτισμένα μέλη παραεκκλησιαστικών ομάδων, οι ίδιοι δηλαδή που μέχρι τότε ακολουθούσαν τις δικές του προτροπές.

Ο Βελόπουλος απέσυρε το βιβλίο και το αναδημοσίευσε με πολυσέλιδη εισαγωγή, προσπαθώντας να πείσει για τα χριστιανικά του αισθήματα. Ο υπότιτλος είχε μια ανεπαίσθητη αλλαγή (από «Ορθοδοξία ή Δωδεκάθεο» μεταβλήθηκε σε «Ορθοδοξία και Δωδεκάθεο»).

Το αστείο είναι ότι ο Βελόπουλος είχε προγραμματίσει να παρουσιάσει το βιβλίο του σε μεγάλη εκδήλωση των οπαδών του στο Βελλίδειο, τη μέρα που δημοσιεύτηκε στην «Espresso» το κατηγορητήριο εναντίον του. Υποχρεώθηκε να μετατρέψει τη συγκέντρωση σε επίσημη ανακοίνωση της απόσυρσης. Παρόντες ήταν οι στενοί συνεργάτες του, αλλά και ο Αδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος θεωρείται ειδικός του «χώρου» της Ακροδεξιάς σε ζητήματα Δωδεκαθέου και Ορθοδοξίας.

Το πιο ενδιαφέρον σημείο αυτής της ιστορίας είναι ότι ο κεντρικός πυρήνας του προβληματισμού για την ελληνική καταγωγή του Ιησού έχει σαφή ιστορική προέλευση και βεβαρημένο πολιτικό περιεχόμενο. Η προσπάθεια να «αποκαθαρθεί» η προσωπικότητα του Ιησού από τα εβραϊκά στοιχεία της καταγωγής του είναι το Αγιο Δισκοπότηρο της Ακροδεξιάς, εδώ και πάνω από έναν αιώνα. Είναι αναμενόμενο. Πώς είναι δυνατόν να συγκεράσει κάποιος τα αντισημιτικά του αισθήματα με το ότι ο Θεάνθρωπος στον οποίο πιστεύει υπήρξε Εβραίος; Στον αγώνα αυτόν δεν είναι μόνος του ο Βελόπουλος. Στη χώρα μας έχουν ήδη προηγηθεί ο Γεώργιος Γεωργαλάς, ο Κώστας Πλεύρης, ο Κώστας Μπαρμπής και ο Αγγελος Σακκέτος και άλλοι με παρόμοιους προβληματισμούς.

Το ρεύμα αυτό έχει περιγράψει ο θεολόγος Δημήτριος Ουλής στο επίσημο περιοδικό της Εκκλησίας [«Η “ελληνοποίηση” του Ιησού ως παράδειγμα “μετανεωτερικού” Εθνικισμού», περ. «Θεολογία», τ. 82 (2011), τχ. 3, σ. 291-313]. Κεντρικό ρόλο στην προσπάθεια αυτή παίζει ο Ευάγγελος Λ. Τρίγκας, ο οποίος στο βιβλίο του «Ο Χριστός ήταν Ελληνας» ισχυρίζεται ότι, μετά την έρευνά του στα γενεαλογικά δένδρα του Κολοκοτρώνη και του Νικηταρά, ανακάλυψε ότι και ο Χριστός ήταν Ελληνας και το πραγματικό του όνομα ήταν Ιάσων Πανδίρας. […]

Ο Τρίγκας, βέβαια, δεν κρύβει τους λόγους που τον απασχολεί η «εθνική καταγωγή» του Ιησού: «Ισως εδώ είναι η κατάλληλη ευκαιρία να αποκαλυφθεί στους ανυποψίαστους γιατί όλα τα κράτη της Ευρώπης είναι εχθρικά προς τη μάνα τους, την Ελλάδα. Διότι απλούστατα οι πολιτικές ηγεσίες και εν πολλοίς και οικονομικές ηγεσίες των ευρωπαϊκών κρατών δυστυχώς είναι όλες εβραϊκές. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες είναι όλοι Εβραίοι. Η Ευρώπη έχει ευνουχισθεί και υποδουλωθεί στους Εβραίους.

Για του λόγου το αληθές, ας ψάξει κανείς με προσοχή μεταξύ των Ευρωπαίων ηγετών, μετά δυσκολίας θα βρει κάποιον γνήσιο Ευρωπαίο ηγέτη, δηλαδή Αγγλο στην Αγγλία, Γάλλο στη Γαλλία, Γερμανό στη Γερμανία, Ρώσο στη Ρωσία, Ελληνα στην Ελλάδα κ.λπ. και όσοι ελάχιστοι γνήσιοι ιθαγενείς απέμειναν και αυτοί έγιναν εβραιόφιλοι για να επιβιώσουν». Τις απόψεις αυτού του Τρίγκα μεταφέρει ο Βελόπουλος.

Αλλά η υπόθεση δεν είναι βέβαια ελληνική. Και, όπως θα περίμενε κανείς, η θεωρία της μη εβραϊκής καταγωγής του Ιησού έγινε κρατικό δόγμα στο ναζιστικό Τρίτο Ράιχ, όπου δεν ήταν δυνατόν να γίνει αποδεκτό τίποτα άλλο πέραν του ότι ο Ιησούς ανήκε στην αρία φυλή. Υιοθετήθηκε η άποψη που είχαν προβάλει οι θεωρητικοί του φυλετισμού, Χιούστον Στιούαρτ Τσάμπερλεν (1955-1927) και Τέοντορ Φριτς (1852-1933), ενώ τις είχε αναπτύξει ο θεωρητικός του ναζισμού Αλφρεντ Ρόζενμπεργκ (1896-1946) στο περιβόητο πόνημά του «Ο μύθος του 20ού αιώνα».

Ο Ρόζενμπεργκ, ο οποίος καταδικάστηκε ως εγκληματίας πολέμου στη δίκη της Νυρεμβέργης και εκτελέστηκε, γράφει ότι «όπως έχει τονίσει ήδη ο Τσάμπερλεν δεν υπάρχει κανένας ιδιαίτερος λόγος να αποδεχτούμε την εβραϊκή καταγωγή του Ιησού, όσο κι αν ανατράφηκε σε εβραϊκούς πνευματικούς κύκλους», επικαλούμενος κείμενα του Εφραίμ του Σύρου (Alfred Rosenberg, «Der Mythus des 20. Jahrhunderts», 1930, παρ. 76).

Το ζήτημα της άριας καταγωγής τού Ιησού υπήρξε μόνιμο στοιχείο της ναζιστικής προπαγάνδας. Ενδεικτικό είναι το άρθρο που δημοσιεύτηκε στο γνωστότερο ναζιστικό περιοδικό, με τίτλο «Ο Ιησούς δεν ήταν Εβραίος». Εδώ επαναλαμβάνονται τα ίδια επιχειρήματα, με κορωνίδα την επισήμανση ότι «αυτή η απάτη έχει διοχετευθεί σε όλα τα χριστιανικά δόγματα από τους ίδιους τους Εβραίους, οι οποίοι νομίζουν ότι μ’ αυτό τον τρόπο θα μειωθεί το μίσος μας γι’ αυτούς» (περ. «Der Stürmer», τχ. 7, Φεβρουάριος 1934).