Σε κάποιες περιπτώσεις, κατά τη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας υπεισήλθαν έντονα πολιτικά, αλλά και κομματικά κριτήρια. Ας θυμηθούμε την εκλογή του 1980· τότε αποσκίρτησαν βουλευτές, κάποιοι υπουργοποιήθηκαν, μικρά κόμματα διαλύθηκαν, για να εκλεγεί πρόεδρος ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.
Το 1985 όλα τα δεδομένα έδειχναν ότι το ΠΑΣΟΚ θα πρότεινε για Πρόεδρο πάλι τον Καραμανλή· καταπώς είχε υποσχεθεί ο πρόεδρός του, Ανδρέας Παπανδρέου, στον ίδιο τον υποψήφιο. Με μια εντυπωσιακή πολιτική κίνηση πρότεινε ως υποψήφιο τον δικαστή Χρήστο Σαρτζετάκη, με ταυτόχρονη αναθεώρηση του Συντάγματος και περιορισμό των αρμοδιοτήτων του Προέδρου. Αυτές οι δύο κινήσεις συσπείρωσαν τα μέλη και τους φίλους του ΠΑΣΟΚ. Ετσι, στις βουλευτικές εκλογές του 1985 επικράτησε το ΠΑΣΟΚ, συνεπικουρώντας με αντιδεξιά ρητορική τη συμβολική και ουσιαστική κίνηση της υποψηφιότητας Σαρτζετάκη.
Στις μέρες μας, η μη υπογραφή των Προεδρικών Διαταγμάτων από τον κ. Παυλόπουλο για τον ορισμό της ηγεσίας της Δικαιοσύνης δημιούργησε πολιτικό ζήτημα. Προεκλογικά, η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση είχαν τις γνωστές αντίθετες απόψεις στο θέμα αυτό. Με σολομώντεια επιλογή ο ΠτΔ δεν έκανε καμία κίνηση μία εβδομάδα πριν από τις εκλογές. Η μη υπογραφή των Π.Δ. και η επιστροφή τους στον γραμματέα του νέου Υπουργικού Συμβουλίου θέλει όλους να επανεξετάζουν τις απόψεις και τις επιλογές τους.
Μέχρι πρόσφατα ο ΠτΔ και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν είχαν κανένα σημείο διαφωνίας και τριβής. Η μη υπογραφή όμως εμπεριέχει πολιτική διαφωνία και ως τέτοια πρέπει να εκληφθεί από όλους. Οπως ο Καραμανλής το 1985 αντέδρασε με την παραίτησή του, έτσι και σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ επανεξετάζει τη θέση του για στήριξη του κ. Παυλόπουλου σε μια νέα θητεία.
Κάποτε ο Ψυχάρης είχε αφιερώσει το διήγημά του «Εθνικό Συμπόσιο» στον Ελευθέριο Βενιζέλο για την υποστήριξή του στο γλωσσικό ζήτημα. Το 1911, υποχωρώντας σε πιέσεις, ο Βενιζέλος, με αριστοτεχνικό συμβιβασμό, καθιερώνει συνταγματικά ως επίσημη γλώσσα του κράτους την καθαρεύουσα. Στο εξής επίσημη γλώσσα θα ήταν εκείνη στην οποία συντάσσονταν το Σύνταγμα και η νομοθεσία.
Ο Ψυχάρης επανεξετάζει την αφιέρωσή του και γράφει τον Μάρτιο του 1911 στο περιοδικό «Νουμάς»: «Ενα μου δήγημα, Εθνικό Συμπόσιο, που δημοσιέφτηκε στο Νουμά, είναι λέει, αφιερωμένο του Βενιζέλου. Ξεγράφεται η αφιέρωση, ο άνθρωπος και τόνομά του. Το δήγημα μνήσκει».
Κάπως έτσι μπορεί να κινηθεί και η επανεξέταση της θέσης του ΣΥΡΙΖΑ για τη θητεία του Προέδρου της Δημοκρατίας.
*συγγραφέας, διδάκτορας Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας
