Κατενάτσιο στα ιταλικά σημαίνει η αμπαρωμένη πόρτα, αυτή που ανοίγει πολύ δύσκολα. Εμφανίστηκε ως ποδοσφαιρικός όρος στη γείτονα χώρα προπολεμικά και έγινε ευρύτερα γνωστός τη δεκαετία του ’60, όταν η Ιντερ -με προπονητή τον Ελένιο Ερέρα- έγινε ευρωπαϊκή υπερδύναμη με μεγάλο όπλο της τη σφιχτή άμυνα.
Το κατενάτσιο δεν είναι δημοφιλές για τους φίλους του ωραίου ποδοσφαίρου, όμως μπορεί να αποδειχτεί εξαιρετικά αποτελεσματικό αν παιχτεί έξυπνα. Οι Ιταλοί το ξέρουν καλύτερα απ’ όλους, ενώ και η Εθνική μας όταν πήρε το EURO του 2004 έπαιξε ένα είδος «κατενάτσιο».
Κάτι αντίστοιχο ψάχνει και σήμερα το βράδυ στο ΟΑΚΑ (21.45, Open, Cosmote Sport) το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα απέναντι στους Ιταλούς. Είναι από τις περιπτώσεις που οι «ατζούρι» είναι πιο δυνατοί, είναι φαβορί και γι’ αυτό θα έρθουν να επιτεθούν στην Αθήνα. Αλλωστε στον όμιλό μας υπάρχουν γι’ αυτούς δύο δύσκολα ταξίδια. Το σημερινό στην Καλογρέζα και αυτό στη Βοσνία.
Θέλουν να τα καθαρίσουν, ώστε να μην έχουν θέματα και χάσουν την πρόκριση για το EURO του επόμενου καλοκαιριού. Δεν ξεχνούν βέβαια πώς αποκλείστηκαν από το περασμένο Μουντιάλ και θέλουν να γυρίσουν γρήγορα στις μεγάλες διοργανώσεις.
Τον Νοέμβριο του 2017 κλήθηκαν να παίξουν διπλό μπαράζ με τη Σουηδία, οι παίκτες της οποίας εφήρμοσαν ακριβώς αυτό που είναι και σήμερα το ζητούμενο: το έξυπνο κατενάτσιο. Με αδιάκοπο τρέξιμο και πρέσινγκ σε όλες τις γραμμές, με αλληλοκαλύψεις και με μαζικές επιστροφές όλων στην άμυνα όταν χρειαζόταν, οι Σκανδιναβοί δεν δέχτηκαν γκολ σε 180 λεπτά. Βρήκαν δίχτυα στο εντός έδρας ματς με 1-0 και στον επαναληπτικό του Μιλάνου γλίτωσαν και με ισοπαλία 0-0 πήγαν αυτοί πέρσι στα γήπεδα της Ρωσίας.
Πέρα από τη μαζική και στιβαρή άμυνα, προσπάθησαν -και κατάφεραν σε μεγάλο βαθμό- να κρατήσουν την μπάλα στα πόδια τους, μην επιτρέποντας στον αντίπαλο να απειλήσει. Κάποτε ο Πεπ Γουαρδιόλα είχε κατηγορηθεί για το μονότονο «τίκι τάκα» της Μπαρτσελόνα, με τις άπειρες πάσες. Είχε εξηγήσει πως κι αυτό είναι μια μορφή άμυνας, αφού έτσι αποτρέπεις τον αντίπαλο να σε απειλήσει. Αναμφίβολα οι διεθνείς μας δεν είναι… Μπαρτσελόνα, όμως το σωστό passing game είναι αναγκαίο απόψε.
Κάτι τέτοιο δεν έχουμε δει μέχρι στιγμής. Ακόμη και στο 2-2 με τη Βοσνία οι ποδοσφαιριστές του Αναστασιάδη έπαιξαν πολύ καλά, όμως από τη στιγμή που δεν είχαν τίποτα να χάσουν μετά τα πρώτα δύο γκολ που δέχτηκαν, βγήκαν μπροστά και ό,τι ήθελε προκύψει. Και προέκυψε. Σήμερα η κατάσταση είναι διαφορετική. Οι Ιταλοί είναι καλύτεροι ποιοτικά από τους Βόσνιους, πιο μυαλωμένοι, άρα και πιο επικίνδυνοι.
Αυτό που τους κάνει απρόβλεπτους είναι ο αγωνιστικός χαρακτήρας τους. Εν αντιθέσει με τους περισσότερους Ιταλούς προπονητές, ο Ρομπέρτο Μαντσίνι αρέσκεται σε επιθετικογενείς προσεγγίσεις. Γι’ αυτό σήμερα θα δούμε πιθανότατα ένα σύστημα 4-2-1-3, με γρήγορα εξτρέμ (Μπερναρντέσκι, Κουαλιαρέλα), τον σκόρερ Ιμόμπιλε μπροστά και τον Ινσίνιε πίσω του, συν τα πολύ επιθετικά μπακ Φλορέντσι και Εμερσον.
Γι’ αυτό από την αρχή της εβδομάδας ο Αναστασιάδης σκέφτεται να παρατάξει ενδεκάδα με τρεις στόπερ και μάλλον θα το πράξει κιόλας, ειδικά τώρα που δεν έχει διαθέσιμο δεξί μπακ. Ο Μπακάκης είναι τραυματίας, ο Τοροσίδης αποκλείστηκε λόγω ανετοιμότητας και μοναδική επιλογή είναι ο Χάρης Μαυρίας, που εξτρέμ τον μάθαμε και μπακ έγινε πρόσφατα.
Οπότε είναι μονόδρομος μπροστά από τον Βλαχοδήμο (ή τον Πασχαλάκη) η παρουσία των Παπασταθόπουλου, Μανωλά, Σιόβα ταυτόχρονα, με τους Μαυρία και Κούτρη να βοηθούν από τα πλάγια. Στον άξονα θα βρίσκονται οι Σάμαρης-Ζέκα, μπροστά τους ο Φορτούνης και στην επίθεση φαβορί για να ξεκινήσουν είναι οι Κουλούρης – Μασούρας, φρέσκα και νέα παιδιά που μπορούν να τρέξουν και να κάνουν το απρόβλεπτο. Δυστυχώς ο Τάσος Δώνης τραυματίστηκε την πιο κρίσιμη στιγμή, αποκλείστηκε από την αποστολή και έτσι θα λείψει τόσο η ταχύτητά του όσο και η τεχνική του.
Οπως αναμένεται, να πάει η τακτική του ματς, ένας καλός τρόπος για να «χτυπήσουμε» την Ιταλία είναι στις αντεπιθέσεις. Μεγάλο πρόβλημα δεν είναι ο ασταθής 34χρονος τερματοφύλακας Σιρίγκου, αλλά το πώς θα φτάσουμε ώς εκεί, αφού στα χαφ υπάρχει ο Βεράτι της Παρί Σεν Ζερμέν και στο κέντρο της άμυνας οι Κιελίνι – Μπονούτσι της Γιουβέντους.
Ολα δείχνουν πως θα γίνει ένα παιχνίδι στρατηγικής σε «σκακιέρα» κι εκεί ελπίζουμε στο μυαλό του Αγγελου και στην πιθανή αλαζονεία των Ιταλών και του Μαντσίνι. Αν χάσει η Εθνική απόψε στο ΟΑΚΑ, δεν χάθηκε και τίποτα. Δύο θέσεις από τις έξι του ομίλου οδηγούν στο επόμενο EURO, ενώ μπαράζ δεν υπάρχουν. Ομως, αφού υπάρχει παρακαταθήκη από την ισοπαλία στη Βοσνία, ένα θετικό αποτέλεσμα θα διατηρούσε την Ελλάδα σε τροχιά πρόκρισης και μάλιστα με πλεονέκτημα απέναντι στη Βοσνία, που είναι η βασική μας αντίπαλος. Τους Φινλανδούς, που μας έκαναν πλάκα στο Nations League, θέλουμε να πιστεύουμε πως αυτή τη φορά τούς έχουμε του χεριού μας. Αλλιώς καλύτερα να μη μιλάμε για πρόκριση…
