Στα αίτια της ήττας του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και τις «καυτές πατάτες» που περιμένουν στο Μαξίμου τον Κυριάκο Μητσοτάκη, εστιάζουν στα χτεσινά τους άρθρα και αναλύσεις τα περισσότερα μεγάλα ξένα ΜΜΕ.
New York Times: Σταχυολογώντας, ξεκινάμε από τους αμερικανικούς New York Times και τη Ματίνα Στέβις-Γκρίντνεφ, που γράφει για την… εκδίκηση του «Κούλη»: «Η υποτίμηση του Κυριάκου Μητσοτάκη είχε γίνει κάτι σαν εθνικό σπορ στην Ελλάδα. Οι εχθροί του τον φώναζαν “Κούλη” [σσ. “Κoulis” στο πρωτότυπο], ένα κοινό υποκοριστικό του ονόματός του που συνήθως χρησιμοποιείται για παιδιά, για να κοροϊδέψουν ένα σχεδόν ανεπαίσθητο τραύλισμά του.
Ομως, μετά τη σαρωτική του νίκη στις εκλογές της Κυριακής, φαίνεται ότι ο κ. Μητσοτάκης, ο ηγέτης του κεντροδεξιού κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, μπορεί να είναι αυτός που γελάει τελευταίος… Τώρα θα χρειαστεί να πείσει εκείνους που θεωρούν ότι στερείται της ικανότητας να αντιμετωπίσει τα πολύπλοκα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα της Ελλάδας. “Είναι μεγάλο πλεονέκτημα να σε υποτιμούν οι άνθρωποι. Δεν με νοιάζει. Εχω μια δουλειά να φέρω εις πέρας και μεγάλη εμπιστοσύνη στις ικανότητές μου”, λέει ο ίδιος».
Welt: Στο ίδιο πνεύμα και η γερμανική Welt, γράφει πως «Οι Ελληνες περιμένουν ένα θαύμα από τον Κυριάκο Μητσοτάκη». «Εκ πρώτης όψεως ο πρόεδρος της συντηρητικής Νέας Δημοκρατίας είναι ένας ασυνήθιστος φορέας ελπίδας, ειδικά για τα ελληνικά δεδομένα… Οι Ελληνες, οι οποίοι εξακολουθούν να υποφέρουν υπό το βάρος των συνεπειών της σοβαρής οικονομικής κρίσης, θέλουν μια πολιτική νέα αρχή…
Το πρόβλημα είναι ότι περιμένουν από τον Μητσοτάκη ένα θαύμα. Το πρόβλημά του θα είναι ότι τα δημόσια ταμεία είναι άδεια και ότι αν θέλει να δημιουργήσει, χρειάζεται χρήματα και εμπιστοσύνη. Και τα δύο έχουν λιγοστέψει στην Ελλάδα». Και καταλήγει: «Με την καταψήφιση του Τσίπρα τελειώνει και ένα πείραμα: η ριζοσπαστική επανεκκίνηση σχεδόν έριξε τη χώρα έξω από την Ευρωπαϊκή Ενωση και την ευρωζώνη. Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως απέτυχε και επειδή δημιουργήθηκαν πολύ λίγες νέες θέσεις εργασίας και επειδή προσέλκυσε πολύ λίγες ξένες επενδύσεις… Το γεγονός ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων εμπιστεύεται ειδικά στον Μητσοτάκη τη νέα αρχή προκαλεί έκπληξη, κοιτάζοντας την οικογενειακή του καταγωγή. Αλλά όλες οι ικανότητές του νηφάλιου Κυριάκου Μητσοτάκη στην αριθμητική μάλλον δεν θα αλλάξουν τίποτα στο ότι το μέλλον της Ελλάδας παραμένει εξαρτημένο από την καλή διάθεση της Ε.Ε.», επισημαίνει η γερμανική εφημερίδα.
Wall Street Journal: Στον μετεκλογικό ρόλο του Τσίπρα εστιάζει η… κακιασμένη αμερικανική Wall Street Journal, που ερμηνεύει την ήττα του ΣΥΡΙΖΑ σαν ήττα του ευρω-«λαϊκισμού». «Το αν ο 44χρονος αριστερός θα επιστρέψει τώρα στις λαϊκιστικές του ρίζες ή αν θα κινηθεί πιο κοντά στην παραδοσιακή Κεντροαριστερά, θα προσφέρει και μια ένδειξη για τον τρόπο που θα εξελιχθεί η ευρύτερη τάση της αντισυστημικής πολιτικής στην Ευρώπη» γράφει η αμερικανική εφημερίδα. «Ο κ. Τσίπρας ανέμενε εδώ και καιρό την ήττα του, όπως λένε πρόσωπα που γνωρίζουν τον τρόπο που σκέφτεται… Η άνοδος και η πτώση –προς το παρόν– του κ. Τσίπρα υπήρξε μια από τις πλέον απροσδόκητες και δραματικές της πρόσφατης ευρωπαϊκής ιστορίας.
Ο Τσίπρας κέρδισε και τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 και επανεφηύρε τον εαυτό του ως τον άνθρωπο που θα ολοκλήρωνε το πρόγραμμα στήριξης – στόχο που επετεύχθη πέρυσι με την Ελλάδα να επιστρέφει στις αγορές για αναχρηματοδοτήσει το χρέος της. Οι θυελλώδεις σχέσεις του με την Ευρώπη βελτιώθηκαν και ο ορκισμένος αριστερός έγινε ο απρόσμενος σύμμαχος των ΗΠΑ. Διεύρυνε την αμυντική συνεργασία της Ελλάδας με την Ουάσινγκτον και επέλυσε τη διπλωματική διένεξη που εξόργιζε τις ΗΠΑ και την Ε.Ε… Εχοντας καθιερωθεί, ο ακόμη νέος ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ θέλει να παραμείνει ένας σημαντικός παίκτης της ελληνικής και της ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής», τονίζει η WSJ.
BBC: Από κοντά και το βρετανικό BBC, που έβαλε τίτλο στην ανταπόκριση του Μάρκ Λόουεν από την Αθήνα: «Ενα μάθημα στους λαϊκιστές;». «Η νίκη της Νέας Δημοκρατίας ήταν αναμενόμενη και ο κόσμος ήταν στις παραλίες παρά στις συγκεντρώσεις. Μετά από έξι εκλογικές αναμετρήσεις σε μια δεκαετία, η κουρασμένη χώρα φαίνεται να αδιαφορεί συλλογικά. Το 2015 η Ν.Δ. θεωρήθηκε διεφθαρμένη παλαιά φρουρά που οδήγησε την Ελλάδα στην κρίση, καθώς εναλλασσόταν στην εξουσία με τους σοσιαλιστές για δεκαετίες.
Ο αριστερός, λαϊκιστής Αλέξης Τσίπρας αντιπροσώπευε την αλλαγή υποσχόμενος να σκίσει τα μνημόνια και τη λιτότητα. Αλλά (η αλλαγή) δεν έγινε, εξαιτίας της ταπεινωτικής μεταστροφής υπό την πίεση της Ε.Ε., ενώ θεωρήθηκε ότι έκανε κακοδιαχείριση και σκάνδαλα. Ορισμένοι που φλερτάρουν με τον λαϊκισμό, από τη Βρετανία ώς τις ΗΠΑ, θα δουν στην Ελλάδα ότι το πολιτικό εκκρεμές μπορεί να γυρίσει πίσω στο κυρίαρχο ρεύμα».
Figaro: «Ο Μητσοτάκης ξέρει ότι πρέπει να βιαστεί», συμπληρώνει η γαλλική Figaro. «Οι Ελληνες, διαλυμένοι από την υπερφορολόγηση της προηγούμενης κυβέρνησης, ανυπομονούν… Από το τέλος Αυγούστου, η Βουλή θα πρέπει να αποφασίσει για το πιο αναμενόμενο νομοσχέδιο της νέας κυβέρνησης: τη φορολογία, με μείωση των φόρων κατά 20% από την 1η Ιανουαρίου 2020, καθώς και τη μεταρρύθμιση της εκπαίδευσης που θα επιτρέψει την εγκατάσταση ιδιωτικών πανεπιστημίων στη χώρα. Σε ό,τι αφορά τα καυτά θέματα, ο Μητσοτάκης θα πρέπει να αντιμετωπίσει την υποβόσκουσα κρίση με την Τουρκία.
Η γειτονική χώρα αυξάνει τις προκλήσεις στα ελληνικά και κυπριακά ύδατα, αμφισβητώντας τις έρευνες και την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στον βυθό της Ελλάδας και της Κύπρου. Στην ευρωπαϊκή σκηνή ο Μητσοτάκης, ως μέλος του ΕΛΚ, έχει ήδη στενές σχέσεις με […] την ορισθείσα νέα πρόεδρο της Επιτροπής Ούρσουλα φαν ντερ Λάιεν, με την οποία συνδέεται φιλικά».
CNN: Πιο… απαισιόδοξο το CNN στην ανάλυσή του, αναφέρει πως «ο Μητσοτάκης, ένας φιλελεύθερος μεταρρυθμιστής, υπόσχεται να αναβαθμίσει τη χώρα και να αλλάξει την εικόνα της ως του προβληματικού παιδιού της Ευρώπης, μετά την οκταετή ύφεση που συρρίκνωσε την οικονομία κατά 25%… Παρά τα μεταρρυθμιστικά του σχέδια, όμως, ο Μητσοτάκης προέρχεται από το ίδιο πολιτικό κατεστημένο που βύθισε τη χώρα στην κρίση και το οποίο οι ψηφοφόροι είχαν απορρίψει το 2015. Η υπερψήφιση ενός φιλικού προς τις αγορές κόμματος της παλαιάς φρουράς αποτελεί με τη σειρά της ψήφο διαμαρτυρίας κατά μιας κυβέρνησης που υποσχέθηκε πολλά και απέτυχε να τα υλοποιήσει.
Αλλά επίσης ένα μήνυμα στους απανταχού λαϊκιστές ότι τα πράγματα μπορούν μεν να αλλάξουν, αλλά μετά να αλλάξουν ξανά. Το 2015 οι πολίτες ψήφισαν υπέρ της ριζοσπαστικής αλλαγής που υπόσχονταν ο ΣΥΡΙΖΑ και ο χαρισματικός Τσίπρας. Τελικά όμως η λαϊκιστική Οδύσσεια της Ελλάδας κατέληξε σε φυγή καταθέσεων και στο φάσμα του Grexit, που αποφεύχθηκε την τελευταία στιγμή μετά τη στροφή 180 μοιρών του ΣΥΡΙΖΑ. Για πολλούς Ελληνες, τα γεγονότα του 2015 σήμαναν το τέλος των ψευδαισθήσεων. Οπως ο Τσίπρας τότε, έτσι και οι Ελληνες σήμερα κάνουν στροφή»…
