«Η πραγματική αντιπαράθεσή μας με τη Δεξιά πρέπει να έχει χαρακτήρα σαφών, ρεαλιστικών προτάσεων που να εδράζονται σε σαφώς διατυπωμένη λογική θεώρηση. Η Δεξιά δίνει ιδεολογική μάχη με αυτά που λέει, δεν λέει “πατάτες” ή κάνει “γκάφες” ο Μητσοτάκης, δίνει ιδεολογική μάχη», τόνισε σήμερα (ρ/σ/ Στο Κόκκινο) ο Νίκος Φίλης.
Σχολιάζοντας τις χθεσινές δηλώσεις Μητσοτάκη περί μη απολύσεων στο Δημόσιο ο πρώην υπουργός αναρωτήθηκε: «Θα κάνει προσλήψεις; Με τον κανόνα του 1 προς 5; Πιστεύει ότι μπορεί να ανορθώσει το κοινωνικό κράτος και κρίσιμες υπηρεσίες με τον κανόνα αυτόν; Θα μπορέσει να προσλάβει φέτος 4.500 εκπαιδευτικούς ειδικής αγωγής; Μόνο οι αναγκαίες προσλήψεις για τις παραγωγικές σχολές της Αστυνομίας, των Αξιωματικών κ.λπ.είναι περίπου 3.500 κάθε χρόνο. Πώς θα στελεχώσει την υγεία, την παιδεία, την κοινωνική ασφάλιση;».
«Πρέπει να θυμόμαστε», συνέχισε, «ότι ως υπουργός το 2014 είχε δηλώσει στον ΣΚΑΪ “το έχω πει πολλές φορές, η δέσμευση που έχει αναλάβει η χώρα είναι για 15.000 απολύσεις αθροιστικά το 2013-2014 και ο στόχος αυτός θα επιτευχθεί”. Δεν ήταν κάτι που του επεβλήθη, ο ίδιος θεωρούσε ότι είναι σωστό. Πώς εμείς επαναφέραμε τους απολυμένους ενώ αυτός “υποχρεώθηκε” να τους απολύσει; Κάτι συμβαίνει, είναι θέμα διαπραγμάτευσης, αντίληψης, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπόρεσε να ανατρέψει αυτού του είδους τις ρυθμίσεις και δεσμεύσεις που είχε αναλάβει και υλοποιήσει η τότε κυβέρνηση διά του κ. Μητσοτάκη».
Για τον εκσυγχρονισμό του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, που είναι πλέον στην Βουλή, ο κ. Φίλης είπε ότι ήταν μία εργασία «που βρήκαμε αρκετά προχωρημένη, τη συνεχίσαμε και την ολοκληρώσαμε, ήταν έργο διακομματικής συνεννόησης, αναγκαίο βήμα εκσυγχρονισμού των δικαιωμάτων».
Η επιλογή του κ. Μητσοτάκη να προαναγγείλει αποχώρηση από τη διαδικασία εντάσσεται κατά τον ίδιο σε «ένα γενικό σχήμα στη λογική “δεν μπορεί να ανοίξει η Βουλή γιατί δεν υπάρχει κυβέρνηση”… είναι εξαιρετικά συνθηματολογικό και επικίνδυνο για τη λειτουργία του πολιτεύματος», τόνισε ο κ. Φίλης.
«Όταν υπάρχει ένα έργο με διακομματική αποδοχή, όπως οι Κώδικες, είναι λάθος να το παραπέμψουμε για αργότερα … Ο κ. Μητσοτάκης θέλει επικοινωνιακά να πει “τελείωσε η κυβέρνηση” και πως “ό,τι φέρνει αυτή η κυβέρνηση είναι αρνητικό”. Και τα δύο δεν προάγουν τη λειτουργία του πολιτεύματος», υπογράμμισε.
Ο κ. Φίλης στη συνέχεια κατέθεσε τέσσερις διαφορετικές αιτίες που συνδιαμόρφωσαν το αρνητικό αποτέλεσμα των ευρωεκλογών. Όπως είπε, «κάθε μνημόνιο είχε πολιτικό κόστος, κατάπινε τα κόμματα που το εφάρμοζαν, το ΠΑΣΟΚ πήγε εκεί που πήγε, η Ν.Δ. με κόπο προσπαθεί να επανέλθει σε επίπεδα που απέχουν από αυτά προ κρίσης», παρά ταύτα, αν και «το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ εφάρμοσε μια μνημονιακή πολιτική είχε συνέπειες, δεν πήγε στα Τάρταρα, αντιθέτως είμαστε η ραχοκοκαλιά του δεύτερου πολιτικού πόλου στην χώρα».
Δεύτερη αιτία ήταν, κατά τον ίδιο, ότι «φανήκαμε άτολμοι σε θέματα όπως του Δημοσίου, που δεν λειτουργεί όπως θα θέλαμε και δεν έγιναν οι απαραίτητες τομές που θα καταλάβει ο πολίτης. Και έχει επιπτώσεις στην καθημερινότητα η λειτουργία του δημόσιου τομέα. Αντίστοιχα, ήταν άτολμες οι σχέσεις που επιχειρήθηκε να υπάρξουν με την Εκκλησία, αλλά και άλλα».
Υπογράμμισε επίσης «συμπεριφορές κυβερνητικών στελεχών» που «δημιούργησαν μία λανθασμένη εικόνα για το ύφος της αριστερής διακυβέρνησης».
«Τέταρτη αιτία, που υπερβαίνει τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι το γεγονός ότι σε όλη την Ευρώπη είχαμε μια δεξιά στροφή. Και στην Ελλάδα έχουμε δεξιά στροφή, δεν πρόκειται στενά για εκλογικό αποτέλεσμα που ευνοεί τη Ν.Δ. Μέσα στην κοινωνία βλέπουμε να ενισχύονται συντηρητικά στερεότυπα και αξίες», εξήγησε.
Αναφερόμενος στην αποχή, σημείωσε ότι «η βασική ερμηνεία είναι ότι δεν υπάρχει έμπνευση, υπάρχει περαιτέρω απομάκρυνση του κόσμου από το πολιτικό σύστημα, αφορά το πολιτικό σύστημα σε όλες τις εκδοχές του. Ούτε η Δεξιά εμπνέει. Φοβίζει, αλλά δεν εμπνέει, δεν υπάρχει ρεύμα υπέρ της Δεξιάς. Αυτό που υπάρχει στον κόσμο είναι μια μετατόπιση στις αξίες, την επιχειρηματικότητα, την ιδεολογία της αγοράς, τον ατομισμό, την ξενοφοβία, τη θρησκοληψία, τον εθνικισμό, αυτά υπάρχουν, τα βλέπουμε γύρω μας. Είναι ένα corpus συντηρητικών αξιών που παγκοσμίως βλέπουμε να ανεβαίνουν. Δίνεται μια εικόνα ότι από την κρίση οι κοινωνίες βγαίνουν από τη δεξιά πόρτα και αυτό πρέπει να μας προβληματίσει πάρα πολύ».
