Έγινε «των πέναλτι» στα βραζιλιάνικα γήπεδα

Χωρίς γκολ υπάρχει ποδόσφαιρο; Αν κρίνουμε από τους προημιτελικούς του φετινού Κόπα Αμέρικα μπορεί να υπάρξει μεγάλο ενδιαφέρον στο ποδόσφαιρο και χωρίς γκολ. Γιατί από τις οκτώ ομάδες που διαγωνίστηκαν σε αυτή τη φάση, μόνο μία σκόραρε… H Αργεντινή.

Αλλά, οι τρεις από τους τέσσερις προημιτελικούς κράτησαν την αγωνία «στο κόκκινο» μέχρι το (παρατεταμένο) τέλος, αφού κρίθηκαν στη διαδικασία των πέναλτι. Η Lady Hope είδε να γίνεται «των πέναλτι» στα βραζιλιάνικα γήπεδα…

Τι είναι, άραγε, τα πέναλτι; Θέμα τύχης; Θέμα σωστής προετοιμασίας; Θέμα ικανότητας;  Όλα μαζί, μάλλον…  Άλλα πέναλτι δεν πιάνονταν ούτε από τον καλύτερο τερματοφύλακα όλων των εποχών, άλλα δεν έμπαιναν με τίποτα (ακόμα κι αν έφευγε εντελώς από το τέρμα ο τερματοφύλακας…), ενώ σε άλλα η μικρότερη δυνατή λεπτομέρεια έκρινε την τελική έκβαση της εκτέλεσης. Και αυτό που γράφει, ανεξάρτητα από τα αίτιά του, δεν ξεγράφει…

Σε τέτοιες διοργανώσεις όλοι συνυπολογίζουν το ενδεχόμενο να κριθεί μία πρόκριση, ή ακόμα και ένας τίτλος…, στα πέναλτι. Πάρα πολλές φορές έχει γίνει αυτό στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο, αφήνοντας στις μνήμες αντίστοιχες διαδικασίες που έγραψαν ιστορία.

Υπάρχουν ομάδες που δεν τα θέλουν με τίποτα και κάνουν τα πάντα για να τα αποφύγουν κατά τη διάρκεια της κανονικής διάρκειας ενός αγώνα. Και άλλες που από το πρώτο λεπτό πασχίζουν να φτάσουν σε αυτά, γιατί μόνο εκεί αισθάνονται ισότιμα με τον αντίπαλο. Η κάθε ομάδα διαλέγει τακτική και στο τέλος «κάνει ταμείο»… Στα πέναλτι συνήθως η έννοια του δικαίου πάει περίπατο, αλλά ο ορισμός της ευστοχίας θριαμβεύει πάντα…

Πέρα από όλα τα άλλα, είδαμε και κάποια ευτράπελα σε αυτό το Κόπα Αμέρικα, που ενισχύουν τις δεδομένες ιδιαιτερότητες του τουρνουά. Yπήρξε ομάδα που δεν δέχτηκε ούτε ένα γκολ σε τέσσερις αγώνες, η Κολομβία, και έμεινε έξω από τους ημιτελικούς, ενώ ομάδα που ηττήθηκε 5-0 σε έναν αγώνα στον όμιλό της και σκόραρε μόνο σε έναν από τους τέσσερις που έδωσε, το Περού, συμμετέχει στην ημιτελική φάση…

Kαι τελικά; Προέκυψε το ζευγάρι των μεγάλων ερωτημάτων και των αδιαμόρφωτων απαντήσεων που περιμένει όλη η υφήλιος: το Βραζιλία-Αργεντινή. Δύο ομάδες-θρύλοι, που την ώρα που θα συγκρούονται στο γήπεδο θα κάνουν ταυτόχρονα και την πιο σκληρή ψυχοθεραπεία…

Υπάρχει και το ζευγάρι εκείνων «που ξέρουν να παίρνουν αποτελέσματα», το Χιλή-Περού. Δύο ομάδες που στην τρέχουσα δεκαετία φτάνουν συχνά ψηλά στο Κόπα Αμέρικα. Ειδικά η Χιλή, το 2015 και το 2016, πιο ψηλά δεν μπορούσε να πάει. Με την αρωγή των πέναλτι βεβαίως-βεβαίως…

Αυτό σίγουρα κάτι δείχνει για τη μενταλιτέ που έχει διαμορφωθεί και στη Χιλή, αλλά και στην ομάδα του Ρικάρντο Γκαρέκα. Και το κυριότερο είναι πως έχουν πείσει πως ξέρουν να την υπηρετούν.

Οι ομάδες που διακρίνονται είναι εκείνες που μπορούν να αξιοποιούν στο έπακρο τις δεδομένες δυνατότητές τους. Γιατί εκείνες που έχουν περισσότερες, αλλά δεν μπορούν να τις πραγματώσουν με τους τρόπους που πρέπει, π.χ. η φετινή Ουρουγουάη, συνήθως αναγκάζονται να βλέπουν τις καταληκτικές αναμετρήσεις από την τηλεόραση…

Το φετινό Κόπα Αμέρικα, κατά τη Lady Hope, από άποψη ενδιαφέροντος μοιάζει ως ένα από τα καλύτερα εδώ και πολλά χρόνια. Κι ας χρειάζονται ενίοτε τα πέναλτι για να μπουν γκολ…