Το φυσάνε και δεν κρυώνει αρκετοί στο διεθνές χρηματοπιστωτικό κέντρο του Λονδίνου με τη φωτιά που τους άναψε ο Νιλ Γούντφορντ.
Ο πάλαι ποτέ κορυφαίος διαχειριστής επενδυτικών κεφαλαίων της Βρετανίας, «ο άνθρωπος που δεν μπορούσε να σταματήσει να βγάζει χρήμα», ο «ήρωας», o «αστέρας» των χρηματιστηρίων τα έκανε μούσκεμα και κανείς δεν πήρε χαμπάρι.
Υπό την πίεση μαζικών ρευστοποιήσεων, ο Γούντφορντ ανέστειλε πριν από μία εβδομάδα τις συναλλαγές βασικού επενδυτικού κεφαλαίου του με αποτέλεσμα χιλιάδες επενδυτές να μην μπορούν να βγάλουν τα χρήματά τους από αυτό (βλέπε «Ενα αστέρι… πέφτει», «Εφ.Συν.» 4/6/2019).
Υποψιαζόμενη ότι η βρετανική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς πιάστηκε στον ύπνο, ειδική επιτροπή της Βουλής των Κοινοτήτων απέστειλε χθες σε αυτήν επιστολή με την οποία ζητά να κοινοποιηθούν οι εποπτικές επαφές με τον Γούντφορντ, αν προγραμματίζεται επίσημη έρευνα και πότε θα υπάρξει παρέμβαση.
Ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νίκι Μοργκαν ζήτησε ακόμη από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς έκθεση για το πώς ελέγχονται τα επενδυτικά κεφάλαια και αν υπάρχει πρόθεση αλλαγής των σχετικών κανόνων.
Το «κανόνι» του Γούντφορντ ανέδειξε τη γύμνια που υπάρχει πίσω από τη διαβόητη απελευθέρωση της κίνησης των κεφαλαίων τις τελευταίες δεκαετίες και, αν μη τι άλλο, αποτελεί ομολογία αφερεγγυότητας για το χρηματοπιστωτικό σύστημα και το City, μόλις 10 χρόνια από το τελευταίο κραχ.
Στους «εγκλωβισμένους» του Γούντφορντ δεν βρίσκονται μόνο οι γνωστοί «αλογομούρηδες» επενδυτές που αναζητούσαν το άγγιγμα του Μίδα στο πρόσωπό του και ευκαιρίες για γρήγορα κέρδη αλλά και 110 χιλιάδες συνταξιούχοι της κομητείας του Κεντ οι οποίοι μέσω των χρηματοοικονομικών συμβούλων του Ταμείου τους εμπιστεύτηκαν τις αποταμιεύσεις τους.
Οταν οι «σύμβουλοι» πήραν χαμπάρι ότι οι επενδυτικές επιλογές του Γούντφορντ πήγαιναν άπατες, προσπάθησαν να σώσουν ό,τι μπορούσαν αιτούμενοι την απόσυρση των, ύψους 263 εκατ. λιρών, επενδύσεων του συνταξιοδοτικού ταμείου από το fund. Ηταν όμως αργά. Αντί να πάρουν τα χρήματά τους πίσω -έστω και κουτσουρεμένα- εγκλωβίστηκαν.
Οταν το αμοιβαίο κεφάλαιο του Γούντφορντ ξανανοίξει, τα χρήματα που οι συνταξιούχοι θα πάρουν πίσω θα είναι ακόμη λιγότερα. Ισως και τίποτα. Κάτι που οφείλουν να γνωρίζουν βέβαια και οι εγχώριοι θιασώτες της ιδιωτικής ασφάλισης, που παλεύουν για την αξιοποίηση των αποθεματικών των Ταμείων μέσω αυτής.
