Υπάρχουν δύο πράγματα που καθορίζουν μελλοντικά το έργο ενός πολιτικού. Η είσοδός του στην πολιτική και η έξοδός του. Αυτό το χαρακτηριστικό τον κάνει να έχει μια εγγύτητα με τον ποιητή αλλά και με τον φιλόσοφο. Κατά τα αλλά τους χωρίζουν, όπως είναι αυτονόητο, ριζικές διαφορές.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του πολιτικού η επιδίωξη της δόξας, η απόλαυση, η χρηματική απολαβή τον φέρνουν πιο κοντά στους αστέρες του εμπορικού κινηματογράφου. Καθόλου αδιάφορος δε, για τον ιστορικό του μέλλοντος, είναι ο τρόπος που ο πολιτικός απευθύνεται στους ακροατές του. Η μορφή που επιλέγει για τις ανακοινώσεις του επιτρέπει τη συναγωγή συμπερασμάτων για τους πραγματολογικούς στόχους του.
Θα μου πείτε, οφείλει η πολιτική άποψη να απευθύνεται αδιακρίτως στον καθένα και να δρα μέσα στο άπλετο φως της δημοσιότητας και όχι να περιορίζεται στους λίγους. «Το μέσο είναι όμως το μήνυμα» παρεμβαίνει ο Ουμπέρτο Εκο.
Τα σύνθετα προβλήματα της σύγχρονης πολιτικής κατάστασης στη χώρα μας αλλά και παγκοσμίως είναι τόσο δύσκολο να αναλυθούν που ο κόσμος τα αντιλαμβάνεται κάποιες φορές ως άχρηστη λεπτολογία. Ειδικά όταν η προσπάθεια να αναλυθούν γίνεται σε μέσα που έχουν συνηθίσει σε ένα άλλο είδος θεμάτων και πληροφόρησης.
Γιατί λοιπόν κάποιοι πολιτικοί επιλέγουν να προβληθούν με αυτό τον τρόπο; Προφανώς για να κερδίσουν λίγα λεπτά δημοσιότητας… Δεν κάνουν όμως αυτό το επάγγελμα για το οποίο ζητούν την ψήφο μας. Κάνουν κάτι άλλο. Μπερδεύουν και αποπροσανατολίζουν. Δεν έρχονται πιο κοντά στην πλειονότητα των ψηφοφόρων με τον ουσιαστικό πολιτικό τους λόγο. Εκμεταλλεύονται το μέσο για να εκλεγούν. Ισως το καταφέρνουν.
Η πραγματική επιδίωξη του συγκεκριμένου ατόμου που ασχολείται με την πολιτική έχει μικρή σημασία στη σύγχρονη κοινωνία της εικόνας. Ωστόσο ο/η πολίτης έχει ακόμα τη δυνατότητα να μη δώσει τη συγκατάθεσή του σ’ αυτόν τον μηχανισμό εκλογής. Την παρούσα πορεία αυτής της διαδικασίας είναι βέβαιο ότι δεν μπορούμε να την αλλάξουμε. Η ψήφος όμως θα μπορούσε να κόψει την ξέφρενη πορεία.
Γι’ αυτό και είναι το δικαίωμα εκείνο που εξασφαλίζει περισσότερο από κάθε άλλο την ελευθερία μας. Πολλές φορές οι «αστέρες» δεν είναι φάροι που θα μας βγάλουν από το σκοτάδι, αλλά περιπλανώμενα φώτα.
