Βοήθα Παναγιά μου και μη χειρότερα…

Η αρχική ανάγνωση της ενδεκάδας που παρέταξε ο Αγγελος Αναστασιάδης στο σαββατιάτικο ματς με την Ιταλία ήταν ενθαρρυντική. Τρία καλά στόπερ, δύο γρήγοροι επιθετικοί, ο έμπειρος και γρήγορος Ζέκα σε ρόλο μπακ-χαφ κ.λπ. 

Τελικά οι εμπνεύσεις του ομοσπονδιακού τεχνικού μετέτρεψαν την ελπίδα σε εφιάλτη και η νίκη με 3-0 των Ιταλών μέσα στο ΟΑΚΑ (20.000 θεατές) επί της Εθνικής μας μόνο φυσιολογική μπορεί να χαρακτηριστεί.

Κι αυτό διότι τέτοιο «ανακάτεμα τράπουλας» σε ενδεκάδα δεν βλέπουμε ούτε σε φιλικά προετοιμασίας συλλόγου. Οχι σε επίσημο, κρίσιμο, ματς μιας εθνικής ομάδας.

Ο Αναστασιάδης λοιπόν παρέταξε σύστημα 4-3-3, με τον Σιόβα ως… αμυντικό χαφ, τον Ζέκα δεξιό μπακ και τον Φορτούνη σέντερ φορ ανάμεσα στους κορυφαίους Κιελίνι – Μπονούτσι. Το ότι αργήσαμε να δεχτούμε το πρώτο γκολ για 23 ολόκληρα λεπτά οφείλεται μάλλον στη σαστιμάρα των Ιταλών, που ούτε αυτοί πίστευαν στα μάτια τους.

Τα τρία γκολ που δέχτηκε το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα ήταν πανομοιότυπα και από την αριστερή μεριά, όπου έκανε πάρτι ο Εμερσον Παλμιέρι.

Στα πρώτα δύο τέρματα δεν υπήρχε δεξί μπακ. Στο 23’ ο Ζέκα ξεχάστηκε μπροστά και μέσα σε δευτερόλεπτα οι «ατζούρι» μπήκαν με υπεραριθμία στην περιοχή μας και με τον Μπαρέλα άνοιξαν το σκορ.

Εφτά λεπτά μετά ο Ζέκα είχε προωθηθεί ξανά, ο Σάμαρης έχασε την μπάλα έξω από την περιοχή και ο Ινσίνιε σε ρυθμό περιπάτου έγραψε το 0-2, ενώ στο 33’ φάγαμε και γκολ από κόρνερ. Με κεφαλιά του Μπονούτσι, που πήρε… παραμάζωμα τον Παπασταθόπουλο.

Οσο η Εθνική παρέπαιε στον αγωνιστικό χώρο και οι Ιταλοί σκόραραν για πλάκα, στον πάγκο επικρατούσε αμηχανία. Μάλλον κανείς δεν έβαλε… ξυπνητήρι και η αλλαγή συστήματος έγινε στο 35ο λεπτό!

Ηταν φυσικά πολύ αργά για να αλλάξει οτιδήποτε, με τον Σιόβα να παίζει επιτέλους στόπερ και τον Φορτούνη να γυρνά ως δεκάρι. Στο ημίχρονο μάλιστα είχαμε και δύο αλλαγές που έκαναν την κατάσταση ακόμη πιο απελπιστική.

Μπήκε ο Μαυρίας ως δεξί μπακ-χαφ και έκανε «τσαφ» στο 30ό δευτερόλεπτο της συμμετοχής του, ενώ πέρασε και ο Σιώπης ως… προωθημένος μέσος.

Ο δείκτης του σκορ δεν ανέβηκε για δύο λόγους. Πρώτον, γιατί οι Ιταλοί έριξαν πολύ τον ρυθμό τους μέσα στη ζέστη και στο τέλος της σεζόν. Δεύτερον, διότι στα τελευταία λεπτά ο Μπάρκας έκανε 3-4 σημαντικές επεμβάσεις, που απέτρεψαν περαιτέρω διασυρμό.

Δεν τίθεται ζήτημα πως η ευθύνη βαραίνει τον Αναστασιάδη σε τεράστιο βαθμό. Δεν μπορεί να απαιτήσει κανείς από τον Φορτούνη να τα βγάλει πέρα ως φορ απέναντι σε δύο θηρία της Γιουβέντους, ούτε να μεταλαμπαδεύσει τεχνική στον Σιόβα για να παίξει στη μεσαία γραμμή.

Παράλληλα είναι και κάποιες επιλογές του. Υπάρχουν ποδοσφαιριστές που δεν κάνουν γι’ αυτή την ομάδα. Δηλαδή, ο Κολοβός, ο Σιώπης, ο Μαυρίας με ποια λογική καλούνται και μάλιστα αγωνίζονται σε ένα τόσο σημαντικό ματς;

Ολος αυτός ο παραλογισμός του Αναστασιάδη και των επιλογών του αποτυπώθηκε πλήρως σε δύο φάσεις του β’ ημιχρόνου με αρνητικό πρωταγωνιστή τον Μασούρα.

Δύο φορές τον έβγαλε τετ α τετ ο Φορτούνης μέσα σε λίγα λεπτά, ένα σουτ δεν είδαμε από τον νεαρό εξτρέμ! Στην πρώτη περίπτωση… αγχώθηκε απέναντι στον Σιρίγκου, πάτησε την μπάλα και την πάσαρε στον Σιώπη που την έστειλε στα περιστέρια και στη δεύτερη απλά βγήκε μόνος του εκτός περιοχής.

Με αυτή την εικόνα της Εθνικής είναι λογικό κι επόμενο να απορεί ο Ρομπέρτο Μαντσίνι γιατί «δεν βάλαμε κι άλλα γκολ».

Εκτός των αλλοπρόσαλλων επιλογών του Αναστασιάδη, φάνηκε πως το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα πάσχει και από ψυχολογία. Διότι και κάποιοι πολύ καλοί παίκτες που έχουμε (Σωκράτης, Μανωλάς κ.λπ.) ήταν εκτός τόπου και χρόνου.

Το μεγάλο πρόβλημα δεν είναι η ήττα από τους πολύ καλούς Ιταλούς. Μέσα στο πρόγραμμα ήταν έτσι κι αλλιώς. Το θέμα είναι η εικόνα της Εθνικής, που ήταν τραγική. Αν το δούμε καθαρά βαθμολογικά, δεν χάθηκε τίποτα.

Παραμένουμε στο κυνήγι της δεύτερης θέσης του 10ου ομίλου των προκριματικών του Euro 2020, αφού έχουμε μπροστά μας τα δύο ματς με τους Φινλανδούς, αλλά και τους Βόσνιους στην έδρα μας. Με αυτή την κατάσταση όμως το μόνο που ελλοχεύει είναι κι άλλες νύχτες ντροπής.

Πρώτος στόχος είναι να κάνουμε αύριο το αυτονόητο και να νικήσουμε την Αρμενία στο Στάδιο και από Σεπτέμβριο να αξιολογήσουμε καλύτερα την κατάσταση και τις δυνατότητές μας. Κατά προτίμηση με άλλον προπονητή…

ΕΛΛΑΔΑ (Αγγ. Αναστασιάδης): Μπάρκας, Ζέκα, Παπασταθόπουλος, Μανωλάς, Σταφυλίδης, Σιόβας, Κουρμπέλης (46’ Σιώπης), Σάμαρης (77’ Μπακασέτας), Μασούρας, Κολοβός (46’ Μαυρίας), Φορτούνης.

ΙΤΑΛΙΑ (Ρ. Μαντσίνι): Σιρίγκου, Φλορέντσι, Μπονούτσι, Κιελίνι, Εμερσον (68’ Ντε Σίλιο), Ζορζίνιο, Βεράτι (81’ Πελεγκρίνι), Μπαρέλα, Κιέζα, Ινσίνιε, Μπελότι (84’ Μπερναρντέσκι).

ΣΚΟΡΕΡ: 23’ Μπαρέλα, 30’ Ινσίνιε, 33’ Μπονούτσι.

ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ: Τέιλορ (Αγγλία).

ΚΙΤΡΙΝΗ: 18’ Σάμαρης, 45’ Μασούρας – 44’ Βεράτι.

ΚΟΚΚΙΝΗ: –