Αντί άλλης εισαγωγής στην «ενότητα» Σικάγο, αντιγράφω από χειρόγραφο σημειωματάριο-καταγραφή σε uber [«ταξί» εταιρείας μίσθωσης αυτοκινήτων μέσω Ιντερνετ, με τιμές ανταγωνιστικές στα ταξί, περίπου στο μισό], από Σικάγο προς Riverside: «Εν αναμονή uber. Michigan avenue, έναντι Millennium. Πέντε το απόγευμα [μία μετά τα μεσάνυχτα στην Αθήνα]. Βροχή και ομίχλη που καταπίνει ουρανοξύστες. Δυο μεγάλες μαύρες τσάντες χάρτινες στα χέρια από εκπτώσεις στην Abercrobie-δώρα στους εγγονούς μου».
Εικόνα. Ενα ταξίδι τριών εβδομάδων, γεμάτο εικόνες, και ήχους, και γεύσεις. Εντυπώσεις. Τι άλλο μένει στο τέλος από εντυπώσεις; Αλλες κατέγραψα. Αλλες ίσως καταγράψω τις επόμενες μέρες. Αλλες, οι πιο πολλές, θα μείνουν στο βάθος της μνήμης και, με τον καιρό, θα θαμπώσουν και θα σβήσουν.
Τι προσπάθησα; Το παρα-σωκρατικό [αποδίδεται στον Σωκράτη και θα μπορούσε να είναι δικό του, αλλά είναι της φαντασίας με σωκρατικό ένδυμα]: Ταξίδεψα στην Αμερική αφήνοντας, όσο γινόταν, τον εαυτό μου στην Ελλάδα.
Τρεις εβδομάδες, τέσσερις πόλεις. Από τις οποίες, δύο μεγαλουπόλεις: Νέα Υόρκη [πες Μανχάταν, είναι πιο δίκαιο!], Σικάγο, τρίτη η πρωτεύουσα, η Ουάσινγκτον, αλλά και τέταρτη το Ρίτσμοντ, «μικρό», αλλά με μεγάλη ιστορία: πρωτεύουσα της Βιρτζίνια, αρχή του Νότου: φυτείες, καπνοτόπια, χρυσοθήρες, δουλεμπόριο, φυλετικές διακρίσεις, Εμφύλιος… Τι να πρωτοκρατήσεις και να θυμηθείς; Τρεις εβδομάδες και πρώτη φορά στην Αμερική είναι σαν ένα δευτερόλεπτο στο σύμπαν – η μεγάλη έκρηξη.
Ιλινόις, η πολιτεία του Σικάγου [Σπρίνγκφιλντ η πρωτεύουσα -καμία μεγάλη πόλη δεν είναι πρωτεύουσα πολιτείας στις ΗΠΑ]. Μίσιγκαν, η μεγάλη λίμνη – τεράστια, χωρίς άκρη, οι πρώτοι εξερευνητές πίστεψαν ότι βγήκαν στον Ειρηνικό! Μιλένιουμ, του 21ου αιώνα, θαυμάσιο πάρκο, υψηλής αισθητικής, κοντά στην παραλία, που πάει να γίνει έμβλημα της πόλης. Σικάγο, μεγαλούπολη μεν, αλλά με πολύ τακτ.
