Το κρουασάν και ο οθωμανικός επεκτατισμός

Κάθε φορά που μασουλάμε πανευτυχείς ένα ζεστό κρουασανάκι με τον καφέ μας το πρωί, είναι καλό να ξέρουμε πως άθελά μας μνημονεύουμε μια μεγάλη νίκη της Ευρώπης εναντίον του οθωμανικού επεκτατισμού!

Λοιπόν, ορίστε μια ιστορία, που ξεκινάει το 1682 με τη δεύτερη πολιορκία της Βιέννης από τον Καρά Μουσταφά Πασά και τις 120 χιλιάδες των στρατιωτών του.

Οι Τούρκοι, αδυνατώντας να πάρουν την πόλη εξ εφόδου, έσκαβαν συνεχώς λαγούμια, υπονόμους, με σκοπό να τινάξουν τα τείχη στον αέρα ή και να τα προσπεράσουν, ώστε να βρεθούν μέσα στην πόλη.

Ο μύθος λέει πως κάποια στιγμή, οι Βιεννέζοι αρτοποιοί, που, όπως όλοι οι φουρνάρηδες, είχαν πιάσει δουλειά απ’ τα ξημερώματα, άκουσαν τους χτύπους από τις αξίνες των Οθωμανών λαγουμιτζήδων, οι οποίοι είχαν φτάσει σχεδόν από κάτω τους. Ηταν ζήτημα χρόνου να αναδυθούν στην επιφάνεια πιάνοντας, κυριολεκτικά, τους Βιεννέζους στον ύπνο.

Οι αρτοποιοί αμέσως ειδοποίησαν τους στρατιώτες, οι οποίοι απέκρουσαν τελικά τους πολιορκητές, εγκλωβίζοντάς τους μέσα στους υπονόμους τους. Ηταν μια παταγώδης ήττα των Τούρκων, τόσο μεγάλη που ο αρχιστράτηγος των Οθωμανών, ο οποίος απέτυχε να καταλάβει τη Βιέννη, αποκεφαλίστηκε με φιρμάνι του σουλτάνου.

Τώρα, οι δικαίως υπερήφανοι φουρνάρηδες, για να μην ξεχάσει κανείς τον άθλο τους, έψησαν κέικ στο σχήμα της ημισελήνου, που ήταν το έμβλημα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, για να δείξουν ότι αυτοί κάτι τέτοια τα μασάνε… Ονόμασαν το αρτοσκεύασμα από αφράτη ζύμη με μπόλικο βούτυρο,«Hornchen», δηλαδή μικρό κέρατο, κερατάκι.

Οταν η Αυστριακή Μαρία Αντουανέτα παντρεύτηκε τον επόμενο αιώνα τον Λουδοβίκο 16ο, λάνσαρε στη γαλλική αυλή το γλύκισμα, αλλάζοντάς του όμως το όνομα: το είπε «κρουασάν» (croissant), δηλαδή «ημισέληνος» στα γαλλικά, από το γαλλικό ρήμα «croitre», που σημαίνει «αυξάνω, αναπτύσσομαι».

Βέβαια, γεγονός είναι πως ο προάγγελος του κρουασάν, ονόματι «Kipferl», έχει βεβαιωθεί ήδη από τον 13ο αιώνα στη Ρουμανία, χωρίς όμως να γνωρίζουμε ούτε τη συνταγή ούτε τον τρόπο παρασκευής της ζύμης του.

Τώρα, εάν η πολιτική ορθότητα μας απαγορεύει να καταβροχθίσουμε το τωρινό σύμβολο του Ισλάμ, με όλες τις πολιτικές, πολιτισμικές και θρησκευτικές του συμπαραδηλώσεις, μπορούμε πάντα να φάμε καμιά σκέτη φρυγανιά στο πρωινό μας…