Τα αποκαλυπτήρια του ανδριάντα του Μεγάλου Αλεξάνδρου θα γίνουν σήμερα το πρωί, στη συμβολή των λεωφόρων Αμαλίας και Ολγας στο κέντρο της Αθήνας.
Ο ορειχάλκινος ανδριάντας είναι έργο του σπουδαίου Ελληνα γλύπτη Γιάννη Παππά και αναπαριστά τον Μέγα Αλέξανδρο σε εφηβική ηλικία, να ιππεύει τον Βουκεφάλα, χωρίς να κραδαίνει όπλα. Η περιπέτεια της τοποθέτησης του έργου είναι τόσο μεγάλη, που δεν αφήνει κανένα περιθώριο για σαθρά επιχειρήματα περί «εθνικών» παραχωρήσεων.
Η απόφαση να τοποθετηθεί το άγαλμα στο συγκεκριμένο σημείο ελήφθη από το δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας το 2015, μετά από δέσμευση του νυν απερχόμενου δημάρχου Γιώργου Καμίνη, ο οποίος ανέλαβε την πρωτοβουλία να λήξει η εκκρεμότητα της τοποθέτησης του έργου στην πρωτεύουσα.
Πάμε όμως να δούμε την εκκρεμότητα που μετρά σχεδόν 30 χρόνια. Το μακρινό 1992 και ενώ το «Μακεδονικό» μαίνεται, ο ανδριάντας -η μελέτη του οποίου ξεκίνησε το 1941 και η χύτευσή του ολοκληρώθηκε το 1973- εκτίθεται στην Εθνική Πινακοθήκη, η οποία μάλιστα προσφέρθηκε να αγοράσει το έργο και πρότεινε την τοποθέτησή του στην πλατεία Δικαστηρίων με την ταυτόχρονη μετονομασία της πλατείας σε Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Οι αρμόδιες υπηρεσίες πρότειναν τρεις άλλους χώρους, ενώ το υπουργείο Πολιτισμού επί υπουργίας Ντόρας Μπακογιάννη το αγοράζει. Το 2001, ο τότε υπουργός Πολιτισμού Ευάγγελος Βενιζέλος ενημερώνει τον τότε δήμαρχο Αθηναίων Δημήτρη Αβραμόπουλο για την πρόθεση δωρεάς του ανδριάντα στην πόλη της Αθήνας, προτείνοντας εκ νέου ως καταλληλότερη θέση την πλατεία Δικαστηρίων. Το θέμα της τοποθεσίας μπλέκει και πάλι στα γραφειοκρατικά γρανάζια και ξεχνιέται μέχρι το 2002, όταν και γίνεται η αποδοχή της δωρεάς από τον δήμο, με το άγαλμα να ξεκινά πάλι τις νοητές «βόλτες» σε διάφορα σημεία της πόλης: από την Κορεάτικη Αγορά, το πάρκο Ριζάρη και την πλατεία Κοτζιά μέχρι τη νησίδα έξω από τον σταθμό του ΗΣΑΠ στο Θησείο, την πλατεία Ραλλούς Μάνου και τον χώρο πρασίνου απέναντι από το νοσοκομείο Συγγρού.
Η τελική θέση
Εφτασε Απρίλιος του 2015 -κι ενώ έχουν περάσει ήδη δέκα χρόνια από τον θάνατο του καλλιτέχνη, που έχει φύγει από τη ζωή χωρίς να δει το έργο του τοποθετημένο στην Αθήνα- για να αποφασιστεί η νέα θέση του αγάλματος, στη συμβολή των λεωφόρων Αμαλίας και Ολγας, σε μια επεισοδιακή συνεδρίαση όπου δεν έλειπε κανείς: ο επικεφαλής της Ανοιχτής Πόλης, Ρήγας Αξελός, πρότεινε να γίνει νέα μελέτη για καταλληλότερη θέση, ο Αρης Σπηλιωτόπουλος υποστήριζε ότι το σημείο δεν είναι κατάλληλο, ενώ οι χρυσαυγίτες λέγαν πως θα δημιουργήσει λάθος συνειρμούς η τοποθέτηση του αγάλματος ενός εφήβου κοντά σε αυτό του λόρδου Βύρωνα και διαμαρτύρονταν που «δεν έχουμε γεμίσει την Ελλάδα με μεγαλoπρεπή αγάλματα τoυ Μεγάλoυ Αλεξάvδρoυ»…
Η μακρά πορεία του αλλιώτικου αυτού Μεγαλέξανδρου μπορεί να ολοκληρώνεται σήμερα, αλλά το σίγουρο είναι πως οι προσπάθειες ορισμένων να καπηλευθούν πολιτικά το θέμα δεν θα σταματήσουν εδώ…
