Πρώτο κόμμα στην Ιταλία η ακροδεξιά Λέγκα του Σαλβίνι

Μαύρα τα μαντάτα και από την Ιταλία, καθώς το κόμμα του Ματέο Σαλβίνι αναδείχθηκε πρώτο στις χθεσινές ευρωεκλογές, ακολουθώντας την άνοδο που σημείωσε η ομοϊδεάτισσσα του στη Γαλλία, Μαρίν Λεπέν.

Οι προβολές δείχνουν ότι το κόμμα του Σαλβίνι συγκεντρώνει ποσοστό περίπου 34%, καταγράφοντας άλμα σε σχέση με τις ευρωεκλογές του 2014.

Το Δημοκρατικό Κόμμα συγκεντρώνει 22,8%, ενώ το συγκυβερνών Κίνημα Πέντε Αστέρων 17,7%. Ακολουθούν η Φόρτσα Ιτάλια του Σίλβιο Μπερλουσκόνι με 8,78%, τα Αδέλφια της Ιταλίας με 6,46%.

Σύμφωνα μάλιστα με τις προβολές η ακροδεξιά Λέγκα του Σαλβίνι αναμένεται να είναι ένα από τα μεγαλύτερα κόμματα στο ευρωκοινοβούλιο, με 28 έδρες.

Σε ό,τι αφορά την ευρωομάδα που θα ενταχθεί, ο Ιταλός υπουργός Εσωτερικών πιστεύει ότι τα εθνικιστικά και λαϊκιστικά κόμματα θα ελέγχουν τουλάχιστον 150 έδρες στη νέα Ευρωβουλή, των συνολικά 751 εδρών.

Μιλώντας στη δημόσια τηλεόραση RAI, ο Σαλβίνι είπε ότι μαζί με το Εθνικό Συναγερμό της Λεπέν και το κόμμα Brexit του Φάρατζ θα καταλάβουν 90 έδρες, ενώ μαζί με άλλα λαϊκιστικά και ακροδεξιά κόμματα εκτιμά ότι θα μπορούσαν να φτάσουν τις 150.

Ο Σαλβίνι λέει πως δεν υπολογίζει κόμματα όπως το Fidesz του ακροδεξιού πρωθυπουργού της Ουγγαρίας, Βίκτορ Όρμπαν, που τυπικά ανήκει στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα.

Σύμφωνα με τον επικεφαλής της Λέγκας οι εκλογές έστειλαν ένα ισχυρό μήνυμα σε παραδοσιακά κόμματα ότι «οι Ευρωπαίοι πολίτες ζητούν μια διαφορετική Ευρώπη».

Η επιστροφή του Καβαλιέρε στα 82

Οι χθεσινές ευρωεκλογές σηματοδοτούν και την επιστροφή του Σίλβιο Μπερλουσκόνι ως «κοινοβουλευτικού».

Ο 82χρονος πρώην πρωθυπουργός, που έχει χάσει και την ιδιότητα του Γερουσιαστή στην Ιταλία εξαιτίας της καταδίκης του για φοροδιαφυγή, εκλέγεται για τρίτη φορά ευρωβουλευτής.

Η πρώτη ήταν το 1994, αλλά έληξε σύντομα διότι ήταν ήδη πρωθυπουργός και παραιτήθηκε σχεδόν αμέσως. Η δεύτερη φορά που θήτευσε ως ευρωβουλευτής ήταν την περίοδο 1999-2001 και οφείλεται στις πολιτικές συγκυρίες και επιλογές εκείνης της περιόδου, που σχετίζονται και με την αυξημένη κοινοβουλευτική ασυλία που χαίρουν οι ευρωβουλευτές.