Ο κ. Β. Μαρινάκης ταυτίζεται με ευεργέτη του Πειραιά

● Με την ευκαιρία της αναζήτησης φακέλων στο αρχείο μου βρήκα φάκελο που περιείχε προεκλογικές διακηρύξεις των συνδυασμών που είχαν λάβει μέρος στην αυτοδιοικητική αναμέτρηση του Μαΐου του 2014.

● Το μάτι μου έπεσε στις προεκλογικές διακηρύξεις των κ.κ. Β. Μαρινάκη και Ι. Μώραλη που δημοσιεύτηκαν μεταξύ άλλων μέσων στο «NEWPOST» και στο «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ» τον Μάιο του 2014 με αντίστοιχους τίτλους ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: «Ολη μου την ζωή έχω μάθει να παράγω έργο και θέσεις εργασίας » – ΜΩΡΑΛΗΣ: «35.000 θέσεις εργασίας στον Πειραιά».

● Μάλιστα ο κ. Β. Μαρινάκης στη δήλωσή του στον σταθμό «Παραπολιτικά FM 90,1» (βλπ. NEWPOST) αναλύοντας το όραμα του συνδυασμού του κ. Ι. Μώραλη «Πειραιάς Νικητής» είχε επισημάνει ότι: «… αυτή τη στιγμή στον Πειραιά το βασικότερο πρόβλημα είναι η ανεργία και γι’ αυτό είναι η πρώτη μου προτεραιότητα […] Είναι μια προσωπική δέσμευση[…] και κάνοντας τον Πειραιά ναυτιλιακό κέντρο […] ο Πειραιάς θα πάρει 30.000 θέσεις εργασίας…»

● Δεν θα σταθώ στους αριθμούς των 30.000 θέσεων εργασίας του κ. Β. Μαρινάκη, ούτε στις 35.000 θέσεις εργασίας του κ. Ι. Μώραλη, που δεν υλοποιήθηκαν στην πενταετία έστω και στο ελάχιστο, όμως είμαι υποχρεωμένος να επισημάνω τα εξής:

Οταν κάποιος υπόσχεται χιλιάδες θέσεις εργασίας στον Πειραιά, που το βασικότερο πρόβλημά του είναι η ανεργία (με τα γνωστά ψυχολογικά συνεπακόλουθα), τότε η υπόσχεση έχει να κάνει με την ψυχή του άνεργου και της άνεργης.

Και όμως, και οι δυο τότε υποψήφιοι προκειμένου το 2014 να εκλεγούν δεν δίστασαν να «παίξουν» με το όνειρο των νέων ανθρώπων να βρουν την πολυπόθητη θέση εργασίας, ταυτίζοντας τους εαυτούς τους με χαρισματικούς τεχνοκράτες ειδικούς που «παράγουν χιλιάδες θέσεις εργασίας».

● Αλλά δεν είναι μόνον η ψευδεπίγραφη ταύτιση με παράγοντες που «δημιουργούν θέσεις εργασίας», αλλά και η ταύτισή τους με ό,τι αντιπροσωπεύει στην ψυχή της πλειοψηφίας της πόλης η ιστορική ομάδα μας, ο Ολυμπιακός, και η επίσης ιστορική κοινωνικο-ταξική προέλευση των οπαδών του με τη μεγάλη επίδραση και επιρροή στην κοινωνία.

Ευτυχώς, τουλάχιστον έχει κατανοηθεί, με εξαίρεση τους φανατικούς, ότι ο «Θρύλος» έχει από χρόνια εμπορευματοποιηθεί και έχει καταστεί εφαλτήριο και «ομάδα πίεσης» (λόμπι) επιχειρηματιών για τις προσωπικές τους επιδιώξεις και τις σχέσεις τους με την πολιτεία.

● Στα 5 χρόνια που πέρασαν γίναμε επίσης μάρτυρες της ταύτισης του κ. Β. Μαρινάκη με τους μεγάλους ευεργέτες του Πειραιά, όπως εσχάτως τον προσφώνησε ο σεβ. Μητροπολίτης Πειραιώς στα αποκαλυπτήρια της προτομής του αγωνιστή του 1821 Νικηταρά, που δώρισε στη μνήμη του πατέρα του. Βέβαια, είχε προηγηθεί η εκδήλωση στο Δημοτικό Θέατρο, όπου ο πρόεδρος της Ενωσης Νέων Αυτοδιοικητικών Ελλάδος, κ. Ν. Καλαντζής, είχε προσφωνήσει το κ. Β. Μαρινάκη (χωρίς ο προσφωνούμενος να διαμαρτυρηθεί) «σύγχρονο Αβέρωφ, Τοσίτσα και Ζάππα».

● Στις προσεχείς αυτοδιοικητικές εκλογές είμαι σίγουρος ότι οι Πειραιώτες έχουν κατανοήσει τις ψευδείς ταυτίσεις του κ. Β. Μαρινάκη είτε με τους «μάγους παραγωγής θέσεων εργασίας» είτε με την ταύτιση του με την «ψυχή των οπαδών του Ολυμπιακού» με τις ευγενείς χορηγίες-ελεημοσύνες (δωρεές φοινικόδεντρων, αθλητικών οργάνων στις πλατείες, με το Ποντιακό μνημείο στην πλατεία Αλεξάνδρας ή με την επένδυση με πανί του ημίσεος «γιαπιού» της πρώην Ραλλείου). Τελευταία, αλλά όχι έσχατη, απομένει η ψευδής ταύτιση του κ. Β. Μαρινάκη με τους «μεγάλους ευεργέτες» Αβέρωφ, Τοσίτσα, Ζάππα όταν όλος ο στόλος των πλοίων του είναι υπό ξένη σημαία.

*δικηγόρος στον Α.Π., μέλους του Δ.Σ. του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά