Από τη δεκαετία του 1990 η Ν.Δ. διατηρεί στη Θεσσαλία επιρροή ανώτερη από το εθνικό ποσοστό της, η οποία συνδυάζεται και με σημαντική παρουσία στον χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Ετσι, παρά την υποχώρηση της δύναμης το 2009, η οποία μεγεθύνθηκε στη συνέχεια με τον εκλογικό σεισμό του 2012, η Ν.Δ. κατόρθωσε να αποσπάσει το 2010 και να διατηρήσει το 2014 τον έλεγχο της Περιφέρειας Θεσσαλίας με τον Κ. Αγοραστό, η προσωπική εμβέλεια του οποίου υπερβαίνει κατά πολύ τη βουλευτική επιρροή της Ν.Δ. Αντίθετα για το ΠΑΣΟΚ, παρά τη φιλοαγροτική ρητορεία των ιδρυτικών του διακηρύξεων, η Θεσσαλία παρέμεινε μια περιοχή όπου κατά κανόνα η δύναμή του υστερούσε από τον εθνικό μέσο όρο του, ενώ από το 2015 και μετά κινείται πλέον σε μονοψήφια ποσοστά.
Η υποκατάσταση του ΠΑΣΟΚ από τον ΣΥΡΙΖΑ σε επίπεδο εκλογικής βάσης, που συντελέστηκε σταδιακά από τον Μάιο του 2012 έως το 2015, αντιμετώπισε σημαντικούς ανταγωνισμούς (ένθεν κακείθεν) σε επίπεδο πολιτικού προσωπικού. Ετσι, στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014 οι δυνάμεις της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς εμφανίστηκαν διχασμένες τόσο στην περιφέρεια, όσο και στους δύο μεγάλους δήμους της περιοχής.
Στην περιφέρεια η επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ στο πρόσωπο της βουλευτού του Ηρώς Διώτη συγκέντρωσε μόλις 13,3% συσπειρώνοντας μόνο το 50% της εκλογικής του επιρροής δύο χρόνια νωρίτερα και φυσικά βρέθηκε πολύ μακριά από το 35,5%-37,7% που κατέγραψε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2015. Γεγονός που τον οδήγησε σήμερα να υποστηρίξει, από κοινού με το ΚΙΝ.ΑΛΛ., τον γιατρό Ν. Τσιλιμίγκα, ο οποίος, ήδη από το 2012, είχε αναδειχτεί κύριος ανταγωνιστής του Κ. Αγοραστού.
ΛΑΡΙΣΑ: Στον Δήμο της Λάρισας, αντίστοιχα, ήταν η εμμονή του ΠΑΣΟΚ στους παλιούς πολιτευτές του (Εκτ. Νασιώκας), που εμπόδισε τη συμπόρευση με τον Απ. Καλογιάννη, ο οποίος εκλέχτηκε τελικά δήμαρχος, διαθέτει πλέον ευρύτερη αποδοχή και πέραν της Λάρισας, υποχρεώνοντας εκ των πραγμάτων το ΚΙΝ.ΑΛΛ. να καταλήξει σε συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ για την από κοινού υποστήριξη της υποψηφιότητάς του απέναντι στην Ειρήνη Καραλαριώτου της Ν.Δ., η οποία είχε διοικήσεις ανεπιτυχώς τη δημαρχία και το 2014.
ΒΟΛΟΣ: Τέλος, στον Βόλο η απαραίτητη συνεργασία για να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο Μπέος δεν ευοδώθηκε ούτε το 2014 ούτε σήμερα. Ετσι το κύριο βάρος θα επωμιστεί κατά πάσα πιθανότητα ο νέος υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ, Ιάσων Αποστολάκης με την απαραίτητη βέβαια προϋπόθεση να υπάρξει αποτελεσματική συμπόρευση στον β’ γύρο των ευρύτερων δημοκρατικών δυνάμεων, ερώτημα που παραμένει πάντως ανοιχτό.
ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΔΑ
Υπάρχει χώρος για αντικομματική ψήφο;
Η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας είναι από τις πιο ρευστές εκλογικά περιοχές της χώρας. Σχεδόν σε όλες τις αναμετρήσεις από το 1974 και μετά η Στερεά Ελλάδα ακολουθεί (και ορισμένες φορές μεγεθύνει) τα εθνικά εκλογικά ρεύματα. Η ιδιαιτερότητα αυτή διατηρήθηκε και την περίοδο των ραγδαίων αλλαγών, 2012-2015, με την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ, την κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ και την εμφάνιση της Χ.Α. Αλλαγές που αποτυπώθηκαν στη Στερεά Ελλάδα, με την ίδια περίπου ένταση, όπως και στο σύνολο της χώρας αλλά και με αντίστοιχες γεωγραφικές διαφοροποιήσεις. Ετσι, η επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ υπήρξε σαφώς ανώτερη σε Εύβοια και Βοιωτία (37,5%-40,0%), δύο νομοί που αποτελούσαν διαχρονικά προνομιακή περιοχή για το ΠΑΣΟΚ. Αντίθετα στους τρεις υπόλοιπους νομούς η δύναμή του παρέμεινε χαμηλότερη από το εθνικό ποσοστό του.
Οι εξελίξεις που καταγράφηκαν σε πολιτικό επίπεδο αποτυπώθηκαν και στην αυτοδιοίκηση, με την Περιφέρεια της Στερεάς Ελλάδας να περνά από το ΠΑΣΟΚ (το 2010) στη Ν.Δ. (το 2014), με επικεφαλής τον Κώστα Μπακογιάννη, ο οποίος διεκδικεί όμως σήμερα τη δημαρχία στην Αθήνα, αφήνοντας ανοιχτό το πεδίο του εκλογικού ανταγωνισμού.
Τη διαδοχή του Κ. Μπακογιάννη διεκδικεί σήμερα ο αντιπεριφερειάρχης του Φ. Σπανός, με αντίπαλο από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ τον πρώην βουλευτή της ΔΗΜΑΡ (και πρώην δήμαρχο Χαλκίδας) Δ. Αναγνωστάκη. Μια επιλογή η οποία, σε συνδυασμό με τις αντίστοιχες που έγιναν σε Ηπειρο και Βόρειο Αιγαίο, αποτυπώνει τη διάθεση του ΣΥΡΙΖΑ να επουλώσει και σε τοπικό επίπεδο τη διάσπαση του Συνασπισμού το 2010. Από την πλευρά του το ΚΙΝ.ΑΛΛ. διεκδικεί την αυτόνομη καταγραφή του, με την υποψηφιότητα της Κατερίνας Μπατζελή, πρώην βουλευτού Φθιώτιδας του ΠΑΣΟΚ, μια επιλογή που συμβαδίζει με τον γεωγραφικό επανακαθορισμό του ΚΙΝ.ΑΛΛ., το οποίο αποδείχτηκε ελαφρώς πιο ανθεκτικό στις συντηρητικότερες περιοχές της Στερεάς.
Η κρίσιμη όμως παράμετρος των περιφερειακών εκλογών είναι η ανεξάρτητη (και με σαφώς αντικομματικά χαρακτηριστικά) υποψηφιότητα του πρώην δημάρχου Στυλίδας Απ. Γκλέτσου, ο οποίος φιλοδοξεί να διεμβολίσει το κομματικό τοπίο. Είναι μια μοναδική στο είδος της υποψηφιότητα στο σύνολο της χώρας, που επιχειρεί να ανιχνεύσει τις δυνατότητες υπέρβασης των κομματικών ταυτίσεων με όχημα ένα δημοφιλές πρόσωπο, το οποίο, έχει ήδη δοκιμάσει τις διαθεσιμότητες της κοινωνίας σε επίπεδο δημοτικών εκλογών.
Σήμερα η υποψηφιότητα του Απόστολου Γλέτσου, με τη δημοσκοπική αποδοχή που προς το παρόν συναντά, επιχειρεί να μεταφέρει αυτή την εμπειρία και στο σύνολο της περιφέρειας, με αβέβαιο πάντως αποτέλεσμα. Αποτελεί πάντως μία δοκιμή η οποία, αν αποδειχθεί επιτυχής μπορεί να έχει ευρύτερες προεκτάσεις.
