Παρά την αντίθεση της βρετανικής κυβέρνησης στη διακομματική πρόταση νόμου για παράταση εφαρμογής του άρθρου 50 και έξοδο από την Ε.Ε. μόνο με συμφωνία, η Βουλή των Κοινοτήτων την ενέκρινε το βράδυ της Τετάρτης και την προώθησε στη Βουλή των Λόρδων.
Το νομοσχέδιο είχε καταθέσει στη Βουλή η βουλευτής των Εργατικών, Ιβέτ Κούπερ, σε συνεργασία με τον Συντηρητικό βουλευτή Όλιβερ Λέτουιν. Με το χρόνο να μετράει αντίστροφα και αυξημένο τον κίνδυνο για Brexit χωρίς συμφωνία, η Βουλή των Κοινοτήτων ενέκρινε το νομοσχέδιο, που δεσμεύει την Τερέζα Μέι να ζητήσει παράταση για το άρθρο 50 -χωρίς να ορίζει διάρκεια της αναβολής-, ενώ ταυτόχρονα απέρριψε όλες τις τροπολογίες που κατέθεσε η κυβέρνηση και Συντηρητικοί βουλευτές για την ακυρώσουν.
Το νομοσχέδιο εγκρίθηκε με μόνο μία ψήφο διαφορά -313 ναι έναντι 312 όχι- και πρέπει πλέον να εγκριθεί και από τη Βουλή των Λόρδων, ώστε να γίνει νόμος του κράτους. Στη Βουλή των Λόρδων υπάρχει αυξημένη πλειοψηφία κατά του «σκληρού» Brexit, που θα ήθελαν κάποια κυβερνητικά στελέχη, και έτσι είναι μεγάλες οι πιθανότητες να περάσει.
Η βρετανική κυβέρνηση έχει ταχθεί εναντίον του νομοσχεδίου, υποστηρίζοντας ότι δεν μπορεί να αποτρέψει το άτακτο Brexit, αντίθετα μπορεί να γίνει αιτία για να συμβεί.
Το νομοσχέδιο εγκρίθηκε κατά την πρώτη ψηφοφορία και στη Βουλή των Λόρδων, με ευρεία πλειοψηφία 121 ψήφων: 239 υπέρ έναντι 118 κατά.
Σε εξέλιξη είναι οι τροπολογίες των βουλευτών και της κυβέρνησης κατά του νομοσχεδίου των Κούπερ-Λέτουιν, ώστε να ανατρέψουν το αποτέλεσμα. Η διαδικασία μπορεί να διαρκέσει ώρες, καθώς δεν υπάρχει χρονικό όριο. Οι πρώτες τρεις έχουν ήδη απορριφθεί.
Αν και επί της ουσίας η κίνηση αυτή δεν αλλάζει σε μεγάλο βαθμό τα δεδομένα για τη διαδικασία του Brexit, εν όψει και της συνόδου κορυφής της 10ης Απριλίου, όπου η Τερέζα Μέι θα ζητήσει παράταση, έχει μεγάλη πολιτική σημασία. Αν μέχρι τις 12 Απριλίου δεν υπάρξει λύση, η Βρετανία πρέπει να φύγει από την Ε.Ε. χωρίς συμφωνία.
Ουσιαστικά, η κίνηση αυτή που δημιουργεί κοινοβουλευτικό προηγούμενο, δείχνει ότι οι βουλευτές μπορούν να εξαναγκάσουν την κυβέρνηση να προχωρήσει σε ενέργειες με τις οποίες διαφωνεί και, αν υπάρξει νέα απειλή για άτακτο Brexit, θα μπορούσε ξανά να περάσει παρόμοια νομοθεσία.
Έτσι, όπως εξηγούν πολιτικοί αναλυτές, αν η Τερέζα Μέι, που τώρα αναζητεί μια συμβιβαστική λύση σε συνεργασία με τους Εργατικούς, αλλάξει ξανά γνώμη και αποφασίσει στις 11 Απριλίου άτακτο Brexit, το νομοσχέδιο αυτό θα λειτουργήσει σαν δικλίδα ασφαλείας.
