Το ΚΚΕ απευθύνεται στους αυτοαπασχολούμενους και τις αυτοαπασχολούμενες, στους επαγγελματίες, στους βιοτέχνες και τους μικρούς έμπορους, που δίνουν καθημερινά τη μάχη της επιβίωσης, αντιμέτωποι με ένα βουνό από υποχρεώσεις.
Οι ευρωεκλογές που έρχονται είναι μια ευκαιρία να κάνουν μια αναδρομή σ’ αυτά που άκουσαν και κυρίως σε αυτά που έζησαν τα προηγούμενα χρόνια σχετικά με την Ε.Ε.
Οι υποσχέσεις που ακούσαν τα προηγούμενα χρόνια, από όλα τα κόμματα και τις δυνάμεις που υπερασπίζονται την Ε.Ε., αποδείχθηκαν μύθος. Μύθος ήταν ότι θα αποκτούσαν πρόσβαση στη μεγάλη αγορά της ΕΟΚ-Ε.Ε. Μύθος ήταν η σιγουριά της αειφόρου ανάπτυξης. Μύθος ήταν ότι τα κοινοτικά κονδύλια θα έκαναν τις μικρές επιχειρήσεις πιο ανταγωνιστικές. Από τις ευρωενωσιακές κατευθύνσεις και πολιτικές κερδισμένες βγήκαν τελικά οι μεγάλες επιχειρήσεις και όχι οι ίδιοι.
Μύθος ήταν και οι υποσχέσεις όλων των κομμάτων του ευρωμονόδρομου σχετικά με τη στήριξη και τη διάσωση των μικροεπαγγελματιών, της δήθεν «ραχοκοκαλιάς της οικονομίας». Αυτά τα κόμματα (Ν.Δ.-ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ) και οι κυβερνήσεις, μαζί με τον ΣΕΒ και τα επιτελεία της Ε.Ε., αντιμετωπίζουν την ύπαρξη των αυτοαπασχολουμένων και μικρών ΕΒΕ ως διαρθρωτικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας. Το ΚΚΕ αποκάλυψε ότι οι ανάγκες τους είναι σε αντίθεση με τις επιδιώξεις των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, ξεσκέπασε τον μύθο του «ενιαίου επιχειρηματικού κόσμου». Αποκάλυψε ότι στην καπιταλιστική αγορά δεν υπάρχει «υγιής» ή «θεμιτός» ανταγωνισμός αλλά η αρχή «το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό».
Ετσι και τώρα ο πακτωλός των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων και προγραμμάτων που διοχετεύονται μέσω του κρατικού προϋπολογισμού, αλλά και μέσω δήμων και περιφερειών, τα διάφορα μέτρα στήριξης της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας, κατευθύνονται στοχευμένα στην εξυπηρέτηση των μεγάλων συμφερόντων. Για τους μικρούς ΕΒΕ, ακόμα και όταν παρουσιάζουν νέες ρυθμίσεις για να περιορίσουν τις συνέπειες των πολιτικών που οι ίδιοι εφάρμοσαν, επιδιώκουν στην πράξη να πάρουν περισσότερα σε φόρους, τόκους, τέλη. Αν ήθελαν να διευκολύνουν τους χιλιάδες α/α που κολυμπούν κυριολεκτικά μέσα σε μια θάλασσα χρεών και ρυθμίσεων:
● Θα υιοθετούσαν την πρόταση του ΚΚΕ για άμεση ένταξη στο αφορολόγητο όριο των 12.000, θα καταργούσαν τον ΕΝΦΙΑ, τον κεφαλικό φόρο του τέλους επιτηδεύματος.
● Θα προχωρούσαν στη δραστική αντιμετώπιση του προβλήματος των χρεών υιοθετώντας τις προτάσεις του ΚΚΕ που έχουν κατατεθεί επανειλημμένα στη Βουλή.
● Για διαγραφή όλων των τόκων και των προστίμων, παντού και σε όλες τις κατηγορίες χρεών.
● Για διαγραφή 30% του χρέους στις τράπεζες και 50% του χρέους για όσους έκλεισαν. Αντίστοιχα στην Εφορία.
● Θα προχωρούσαν σε κατάργηση της εισφοράς υγείας (7%) στα ασφαλιστικά ταμεία και σε αναδρομική ενσωμάτωση όλων των πληρωμένων ποσών ώς τώρα στον κλάδο της σύνταξης.
● Δεν θα κρατούσαν ομήρους χιλιάδες συνταξιούχους: θα καταργούσαν το πλαφόν των 20.000 ευρώ, θα απέδιδαν συντάξεις σε όσους δικαιούνται με ρυθμίσεις στο 10% του πραγματικού εισοδήματος.
● Δεν θα προχωρούσαν σε εκβιασμούς αλλά και σε νόμους για επιτάχυνση των κατασχέσεων, με τους επαγγελματίες και τα «κόκκινα» επιχειρηματικά δάνεια των μικρών να είναι πρώτα στη λίστα για ξεμπέρδεμα, προκειμένου να μπορούν οι τράπεζες να χρηματοδοτούν τους μεγάλους.
Ολα αυτά αποτελούν κριτήριο ψήφου και κυρίως η ανάγκη να διεκδικήσουμε πραγματικά μέτρα ανακούφισης και να πάρουμε πίσω όσα χάσαμε. Να διεκδικήσουμε υποδομές, μέτρα στήριξης της λαϊκής οικογένειας. Γιατί οι ανάγκες μας για δουλειά, παιδεία, υγεία, πρόνοια, αθλητισμό, πολιτισμό δεν χωρούν στα περιθώρια της καπιταλιστικής κερδοφορίας που όλοι οι άλλοι υπηρετούν.
Διαλέγουμε τον δρόμο της αμφισβήτησης, της αντεπίθεσης, της λαϊκής ευημερίας. Με ισχυρό ΚΚΕ μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά.
*υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΚΚΕ
