H εκλογική κάθοδος στον Πειραιά είναι μια περιπέτεια. Συλλογική και ατομική. Το ενδιαφέρον της ιστορίας αυτής δεν ήταν η καμπάνια για την αποπομπή Μαρινάκη από τα δημοτικά πράγματα της πόλης.
Αλλά ο αναστοχασμός μετά από μια μακρά πορεία στην αυτοδιοίκηση της συλλογικότητάς μας, του εικοσάχρονου «Λιμανιού της Αγωνίας» και όλων των ομάδων και ανθρώπων που τόσο καιρό έστριβαν την πυξίδα στη σωστή κατεύθυνση: στο περιβάλλον, στον πολιτισμό, στην εκπαίδευση, στην υγεία και στην πρόνοια, στο μεταναστευτικό και αντιφασιστικό κίνημα και, μετά το 2010, στο θαύμα της πολιτικής κοινωνικής αλληλεγγύης σε όλες τις εκφάνσεις της.
Για πρώτη φορά πετύχαμε κάτι – γεννήθηκε το νέο μέτωπο «Πειραιάς για Ολους», έχοντας μέσα του τις συλλογικές συνιστώσες που το δημιούργησαν και τους εκατοντάδες νέες και νέους μαχητές που προσήλθαν. Αυτό το καινούργιο έπιασε το νήμα από την αρχή πατώντας στη μεγάλη παράδοση όλων μας και στη φρεσκάδα των μικρών ηλικιών.
Για πρώτη φορά, τους έξι μήνες που προηγήθηκαν, αρχίσαμε να σχεδιάζουμε όχι μόνο τι θα θέλαμε, όχι τι ονειρευόμαστε διαμαρτυρόμενοι και καταγγέλλοντες άλλους, αλλά πώς θα βρεθούμε στο τιμόνι του Δήμου Πειραιά, πώς θα είμαστε εμείς, αυτός ο κόσμος που ξέρει, που αγωνίζεται, το πιο υγιές, δημιουργικό και ανθρώπινο κομμάτι της πειραϊκής κοινωνίας, αυτές και αυτοί που θα αλλάξουμε την πόλη.
Γι’ αυτό προχωράμε. Για την αναβίωση της πόλης για όλους και όχι για λίγους. Μια προοπτική με κοινωνικό πρόσημο ξεκάθαρο, με περιβαλλοντικό και πολιτιστικό πλαίσιο, με παραγωγική πραγματική οικονομία απλωμένη και όσο περισσότερο όφελος γίνεται δίκαια κατανεμημένο.
Στην απέναντι πλευρά ο Ολιγάρχης:
Η εκδίωξή του για πολλούς λόγους αποτελεί σήμερα στοίχημα για χιλιάδες Πειραιώτες και Πειραιώτισσες. Είναι κοινός στόχος μεγάλων ομάδων, ανθρώπων της Αριστεράς, της ευρύτερης σοσιαλδημοκρατίας, της οικολογίας, αλλά και της παλιάς φρουράς του συντηρητικού χώρου που ξέρει ότι τα βρόμικα χέρια του λιμανιού δεν είχαν ποτέ θέση στα έδρανα του Δημοτικού Συμβουλίου και στη διακυβέρνηση της πόλης.
Είναι στόχος των σοβαρών ονομάτων της ναυτιλίας που ουδέποτε διεκδίκησαν την πομπώδη, γκροτέσκα εμπλοκή τους στην πολιτική, όπως έκανε ο Ολιγάρχης. Είναι στόχος του δημοκρατικού και πολιτισμένου κόσμου του Ολυμπιακού που έχει απογοητευτεί από την καταστροφική για τον ιστορικό σύλλογο του Πειραιά πολιτική της διοίκησής του. Πιστεύω ότι είναι στόχος που έχει ήδη πετύχει.
Η ηθική απαξίωση του Μαρινάκη έχει ολοκληρωθεί. Η απομάκρυνσή του θα γίνει, την επομένη των εκλογών, τον Σεπτέμβρη ή σε κάποιο σύντομο διάστημα, καθώς πια έχουν στραπατσαριστεί όλες οι ιλουστρασιόν ψευδείς υποσχέσεις, οι ελπίδες που πλάσαρε ως ευεργέτης, σε έναν απογοητευμένο Πειραιά τα χρόνια της κρίσης.
Οι ιδιωτικές του υποθέσεις αφορούν τη Δικαιοσύνη. Οι πολιτικές του όμως πρωτοβουλίες αφορούν όλους μας, γιατί αυτές έφτασαν την πόλη σε αυτό το επίπεδο. Η ανάγκη πολιτικής του ήττας έρχεται και για ακόμη έναν σοβαρό λόγο. Γιατί έφερε στον Πειραιά έναν εφιάλτη με την πολιτική του. Χούλιγκαν και νεοναζί, κρυμμένοι πίσω από το Non Politica που εφηύρε σε εποχές αθωότητας, κατέστησαν όμηρο τις γειτονιές μας, τους συλλόγους μας, τον δήμο μας. Με την αποχώρησή του η ομηρία θα σπάσει. Η επιστροφή της δημοκρατίας, της δημιουργίας και της ομαλότητας στον Πειραιά είναι πολιτικό στοίχημα για όλη την Ελλάδα. Λέμε να το κερδίσουμε!
*Υποψήφιος δήμαρχος Πειραιά με την παράταξη «Πειραιάς για Ολους»
