Κάθε τρόπαιο έχει ξεχωριστή αξία. Ομως, το προχθεσινό κύπελλο σήμαινε για τον ΠΑΟΚ πολλά πράγματα μαζί. Ηταν το πρώτο νταμπλ και το δέκατο τρόπαιο της ιστορίας του, που συνδυάστηκε με το αήττητο πρωτάθλημα, επίτευγμα μοναδικό στα χρονικά του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Δεν ήταν, όμως, μόνο αυτή η ιδιαιτερότητά του. Υπάρχει και κάτι ακόμη. Αυτή τη φορά η κυριαρχία του έναντι της ΑΕΚ συνοδεύτηκε από την αποδοχή από πλευράς της μεγαλύτερης αντιπάλου του την τελευταία διετία ότι είναι ο πιο ισχυρός πόλος στη χώρα.
Πέρυσι, η επικράτηση του ΠΑΟΚ είχε αποδοθεί σε μεγάλο βαθμό στο ξεφούσκωμα της ΑΕΚ μετά την κατάκτηση του τίτλου και την ευκαιρία που είχαν βρει ο Λουτσέσκου και οι παίκτες του να μετατρέψουν σε κινητήρια δύναμη τον θυμό τους για την απώλεια του τίτλου.
Επιπλέον, ο θόρυβος που είχε σηκώσει η κίνηση του Σαββίδη να μπει με το όπλο στο τερέν στο περιβόητο ντέρμπι πρωταθλήματος δεν επέτρεπε οποιαδήποτε άλλη συζήτηση σχετικά με την αγωνιστική πρόοδο του ΠΑΟΚ.
Οσοι, όμως, παρατηρούσαν με ψυχραιμία τα γεγονότα, τη σταθερή επένδυση του Σαββίδη και τη συνεχή βελτίωση της αγωνιστικής εικόνας του «δικεφάλου του Βορρά», μπορούσαν να αντιληφθούν γιατί η ομάδα του Λουτσέσκου είχε πάρει από νωρίς προβάδισμα στο πρωτάθλημα και τελικά το κατέκτησε με επιβλητικό τρόπο, πόσο ποιοτικό ήταν το ρόστερ της και πόσο καλή δουλειά έκανε ο Ρουμάνος τεχνικός, απόρροια της στήριξης που πήρε από τον Σαββίδη για να γίνει ο μακροβιότερος προπονητής του ΠΑΟΚ στη δική του εποχή.
Ολα αυτά τα ατού ήρθαν να επιβεβαιωθούν μέσα από τον τελικό του ΟΑΚΑ. Ο ΠΑΟΚ κατέβηκε στο παιχνίδι χωρίς τον ηγέτη του Αντρέ Βιεϊρίνια και τους Ζοζέ Μαουρίσιο, Πόντους Βέρνμπλουμ και έχοντας χάσει τον μεγαλύτερο σκόρερ της ιστορίας του, τον Αλεξάνταρ Πρίγιοβιτς, στα μισά της περιόδου κι όμως φάνηκε και πάλι να διαθέτει πιο γεμάτο ρόστερ από την ΑΕΚ.
Ηταν ένα σύνολο σφιχτό (απόρροια της ομοιογένειας και της ταυτότητας που έχει αποκτήσει ως ομάδα), με νοοτροπία νικητή και άριστα καθοδηγούμενη από τον προπονητή της, που ήξερε τι ακριβώς να κάνει για να πάρει τον τίτλο. Εβαλε ένα όμορφο γκολ, από συνδυασμό των ταχύτατων Πέλκα και Ακπομ, στο φινάλε του πρώτου μέρους και μετά κράτησε με υποδειγματική άνεση το υπέρ της σκορ.
Αν, μάλιστα, μπει κανείς σε συγκριση με τον ΠΑΟΚ στην προ Σαββίδη εποχή, τότε διαπιστώνει τις τεράστιες διαφορές σε όλα τα επίπεδα. Μπορεί ο Λουτσέσκου να αρνήθηκε -σωστά- να μιλήσει για εποχή ΠΑΟΚ στο ελληνικό ποδόσφαιρο, όμως η αλήθεια είναι ότι και στην επόμενη αγωνιστική περίοδο η ομάδα του μπαίνει στην εκκίνηση από καλύτερη θέση σε σχέση με τους αντιπάλους του (ειδικά αν μπει στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ), αρκεί να συνεχίσει την ευστοχία στις κινήσεις σχεδιασμού και το καλοκαίρι που έρχεται.
