Ανασκόπηση διεθνούς Τύπου 9.5.2019

Οι τρομακτικές πλημμύρες που θα πλήξουν σε λίγες δεκαετίες τη Βρετανία αφανίζοντας 1,5 εκατομμύριο οικήματα, λόγω της κλιματικής αλλαγής, η απόφαση Τραμπ να μην δημοσιοποιήσει ολόκληρη την έκθεσης Μιούλερ, το γεγονός ότι ακόμη και οι ριψοκίνδυνοι επενδυτές αποφεύγουν την Τουρκία και η δυσχερής οικονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η Ιταλία συνιστούν ορισμένες από τις προεξάρχουσες ειδήσεις της ημέρας που “γράφουν” πρωτοσέλιδα στο διεθνή Τύπο.

Στη Βρετανία, ο Guardian γράφει στο πρωτοσέλιδό του : Η κλιματική κρίση “μπορεί να αναγκάσει στην εγκατάλειψη βρετανικών πόλεων” και στο κύριο άρθρο η εφημερίδα τονίζει, ότι βάσει των τελευταίων προβλέψεων του Πρακτορείου για το Περιβάλλον, ολόκληρες κοινότητες στη Βρετανία μπορεί να χρειαστεί να απομακρυνθούν από παράκτιες και παραποτάμιες περιοχές, οι οποίες κινδυνεύουν να πλημμυρίσουν τις προσεχείς δεκαετίες και τονίζει ότι οι πλημμύρες δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με φράγματα, όσο υψηλά και γερά και να είναι αυτά. Βάσει των προβλέψεων, το 2080, περίπου 1,5 εκατομμύρια κατοικίες κινδυνεύουν να βρεθούν κάτω από το νερό.

Στη Γαλλία, η Liberation έχει τίτλο : “Ευρωεκλογές. Μακρόν. Το πράσινο χαρτί” και στο κύριο άρθρο τονίζει, μεταξύ άλλων, ότι ο Εμανουέλ Μακρόν ο οποίος όταν εξελέγη πρόεδρος έδειξε μικρό ενδιαφέρον για τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, το τελευταίο διάστημα επιχειρεί να δομήσει μια εικόνα οικολόγου καθώς όπως επισημαίνει η εφημερίδα η κλιματική αλλαγή θα παίξει σημαντικό ρόλο στις αποφάσεις των Ευρωπαίων ψηφοφόρων.

Στη Γερμανία, «Δύο πράγματα δρουν αποτρεπτικά ακόμα και για τους πλέον ριψοκίνδυνους επενδυτές: ένα αβέβαιο καθεστώς ιδιοκτησίας και η προφανής αυθαιρεσία, γράφει η ιστοσελίδα της εφημερίδας Die Welt με τίτλο : “Ακόμα και ριψοκίνδυνοι επενδυτές γυρνούν την πλάτη στην Τουρκία”: Έτσι εξηγείται γιατί όλο και περισσότεροι επενδυτές εγκαταλείπουν πλέον την Τουρκία μετά την απόφαση για ακύρωση του αποτελέσματος των δημοτικών εκλογών στην Κωνσταντινούπολη. Οι αγορές αντιδρούν νευρικά στην είδηση με αποτέλεσμα η συναλλαγματική ισοτιμία της τουρκικής λίρας να πέσει περίπου κατά 2%. Παράλληλα το επιτόκιο του δεκαετούς ομολόγου του τουρκικού δημοσίου εκτοξεύθηκε στο 20%. Την ίδια στιγμή ο δείκτης του χρηματιστηρίου Κων/πολης μειώθηκε περισσότερο από 2% στο χαμηλότερο επίπεδο από τις αρχές Ιανουαρίου. Μαζί με το αργεντίνικο πέσο η τουρκική λίρα είναι φέτος το πλέον αδύναμο νόμισμα διεθνώς, μιας και σε σχέση με το δολάριο απώλεσε ήδη το 16% της αξίας της. Τίποτα δεν δείχνει ότι η ελεύθερη πτώση θα σταματήσει. «Από κοινού με την Ρωσία και την Κίνα η Ε.Ε. θα πρέπει να αντιδράσει στο αμερικανικό εμπάργκο πετρελαίου κατά της Τεχεράνης και να συνεχίσει να προμηθεύεται ιρανικό πετρέλαιο, να εξάγει βιομηχανικά προϊόντα στην δεύτερη σε ισχύ οικονομία του Κόλπου και να διεκπεραιώνει, μέσω των ευρωπαϊκών τραπεζών, τις χρηματικές συναλλαγές με το Ιράν, παρατηρεί η Handelsblatt σε άρθρο με τίτλο “Εγερτήριο μήνυμα για την Ευρώπη”. Σε περίπτωση που η Τεχεράνη αποχωρήσει από τη συμφωνία για το πυρηνικό της πρόγραμμα και το θέσει και πάλι σε εφαρμογή τότε η κατάσταση στον Κόλπο οδηγείται σε κλιμάκωση. Τόσο οι ΗΠΑ, όσο και το Ισραήλ δεν θα αφήσουν αναπάντητη μια αποχώρηση του Ιράν. Η ΕΕ οφείλει να αναλάβει πρωτοβουλία για την επιβίωση της συμφωνίας, η οποία εγγυάται την ειρήνη και την σταθερότητα. Διαφορετικά οδηγούμαστε ταχύτατα σε ένα νέο πόλεμο του Κόλπου. Κι ας είναι ακόμα εμφανή τα σημάδια των δύο προηγούμενων πολέμων από τις ισλαμιστικές τρομοκρατικές επιθέσεις και σε ευρωπαϊκό έδαφος. Πρωταρχικός στόχος τώρα είναι η αποκλιμάκωση και το εμπόριο που προάγει την αλληλεξάρτηση και κατά συνέπεια τους δεσμούς. Για να επιτευχθεί αυτό όμως η ΕΕ θα πρέπει να υιοθετήσει μια ενιαία και αποφασιστική στάση».

Στην άλλη όχθη του Ατλαντικού, τις ΗΠΑ, τέλος, η Washington Post γράφει στον κεντρικό της τίτλο : “Ο Τραμπ κινείται προκειμένου να εμποδίσει την πλήρη πρόσβαση “(της έκθεσης του ειδικού εισαγγελέα Μιούλερ που αναφέρεται στην φερόμενη παρέμβαση της Ρωσίας στις προεδρικές εκλογές του 2016 στις ΗΠΑ). Επισημαίνει ότι ο πρόεδρος Τραμπ έκανε για πρώτη φορά χρήση των ειδικών εξουσιών του προκειμένου να εμποδίσει την δημοσιοποίηση του συνόλου της επίμαχης έκθεση η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει στην παραπομπή του Αμερικανού προέδρου στη Δικαιοσύνη.