Εννέα χρόνια μετά το έγκλημα στη Μαρφίν

Συμπληρώθηκαν χθες εννέα χρόνια από το έγκλημα/εμπρησμό στην τράπεζα Μαρφίν, Σταδίου 23. Περασμένο μεσημέρι, 5.5.2010, πρώτη διαδήλωση κατά μνημονίου. Δύο ώρες πριν, είδα μασκοφόρους να καταστρέφουν με τσεκούρια πυρόσβεσης βιτρίνες στα Χαυτεία. Δύο ώρες μετά, μασκοφόροι επίσης, έριχναν μολότοφ στο κλειδαμπαρωμένο νεοκλασικό της Μαρφίν. Πέθαναν, από ασφυξία, τρεις εργαζόμενοι: Παρασκευή Ζούλια, 35 ετών, Επαμεινώνδας Τσακάλης 36, και η Αγγελική Παπαθανασοπούλου 32 ετών, έγκυος (ήμουν στην κηδεία της, στο Μαρούσι, το ελάχιστο που μπορούσα να κάνω σαν άνθρωπος). Τραυματίστηκαν 21.

Εκτοτε, η υπόθεση μάλλον τραβά κορδόνι προς τη λήθη, με δύο ενδιάμεσους, κρίσιμους, θανάτους: του προέδρου του πρώτου δικαστηρίου και του προέδρου, τότε, της Μαρφίν. Καταδικάστηκαν, Ιούλιο 2013: διευθύνων σύμβουλος της τράπεζας και υπεύθυνος πυρασφάλειας με δέκα χρόνια φυλάκισης, διευθύντρια υποκαταστήματος, με πέντε χρόνια. Ολων οι εφέσεις είχαν ανασταλτικό αποτέλεσμα. Οπως είδα –εκτός και δεν είδα καλά– δεν έγινε ακόμα το εφετείο. Οκτώβριο 2016 το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας αθωώνει ομοφώνως τους δύο φερομένους ως ενόχους.

Φέτος, Ιανουάριο, ο Αρειος Πάγος αναίρεσε απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθήνας (5115/2015) που δικαίωνε συγγενείς θυμάτων και υπαλλήλους της Μαρφίν επιδικάζοντας αποζημιώσεις από 25.000 έως 350.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης, με το σκεπτικό ότι η απόφαση του Εφετείου «…υπερέβη τα ακραία όρια της διακριτικής του ευχέρειας κατά τον προσδιορισμό του ποσού…».

Σημειωνόταν πριν από ένα χρόνο, 5.5.18, στον ιστότοπο in.gr: «Οκτώ χρόνια, οι νεκροί της οδού Σταδίου μένουν αδικαίωτοι, οι δολοφόνοι τους παραμένουν ασύλληπτοι, η έρευνα είναι στο σκοτάδι, όποια κυβέρνηση κι αν πέρασε από τότε, όποια δικαστική εξουσία κι αν ανέλαβε να εξιχνιάσει την υπόθεση…». Φοβάμαι πως ίδια κατάληξη έχει και το σημερινό μου σημείωμα!