Το δικαίωμα της διαμαρτυρίας, έστω και με διακίνηση φέιγ βολάν και έντυπου υλικού σε δικαστικούς χώρους, για έναν απεργό πείνας του οποίου κινδυνεύει η ζωή, χαρακτηρίστηκε από τον πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Δημήτρη Βερβεσό «ανεμπόδιστη θεατρική παράσταση μελών του “Ρουβίκωνα”».
Ο λόγος για την προχθεσινή παρέμβαση στο Εφετείο Αθηνών ομάδας αλληλέγγυων διαδηλωτών στον φυλακισμένο και απεργό πείνας Σπύρο Χριστοδούλου, η οποία κατέληξε σε 14 προσαγωγές.
Ο πρόεδρος του ΔΣΑ σε δήλωσή του κάλεσε το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη να λάβει άμεσα μέτρα, επισημαίνοντας τα «προβλήματα ασφαλείας στους χώρους των δικαστηρίων και τις επικίνδυνες καταστάσεις για δικαστές, δικαστικούς υπαλλήλους και πολίτες».
Στην πραγματικότητα βέβαια κανένας πολίτης δεν απειλήθηκε από τη διαμαρτυρία με τα τρικάκια στο Εφετείο και οι προσαχθέντες αφέθηκαν με συνοπτικές διαδικασίες ελεύθεροι.
Την υποχρέωση του ΔΣΑ να είχε ήδη επισκεφθεί τους αρμόδιους προϊστάμενους του Εφετείου και της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών, όπου εκκρεμεί η αίτηση συγχώνευσης της ποινής του απεργού πείνας, προκειμένου να ενημερωθεί για το αίτημά του και να λάβει δημόσια θέση, υπογραμμίζει σε επιστολή του ο δικηγόρος και μέλος του ΔΣΑ Κώστας Παπαδάκης, κάνοντας λόγο για θεσμική και κοινωνική υποχρέωση του συλλόγου, που απορρέει από τον Κώδικα περί Δικηγόρων.
Στη σκληρή ανακοίνωσή του προς τον Δ. Βερβεσό, ο Κ. Παπαδάκης θυμίζει πως ο ΔΣΑ οφείλει να είναι ο θεσμικός και κοινωνικός εκφραστής των καταπιεσμένων και ο συλλογικός υπερασπιστής των συνταγματικών και δικονομικών τους δικαιωμάτων. Δεν αποτελεί παράρτημα ή γραφείο Τύπου της Ασφάλειας.
«Αυτό που δεν έκανε ο πρόεδρος του ΔΣΑ έκαναν εκείνοι που κάλυψαν το κενό που δημιούργησε με την απουσία του. Και σαν να μην έφτανε αυτό, με μια ατυχέστατη ανακοίνωσή του χθες, χωρίς να πάρει καθόλου θέση και να ενδιαφερθεί για την απεργία πείνας και τα αιτήματα του απεργού, έστω και για τα προσχήματα, αρκέστηκε να καταγγείλει τον “Ρουβίκωνα”. Και, επιπλέον, βρήκε την ευκαιρία να ζητήσει πρόσθετα μέτρα ασφαλείας στις εισόδους του Εφετείου Αθηνών, επικαλούμενος κινδύνους σε βάρος των δικηγόρων. Μοιάζει με την παροιμία που όταν κάποιος έδειχνε το φεγγάρι, ο συνομιλητής του κοιτούσε το δάχτυλο. […] Ας σημειωθεί μάλιστα ότι το ζητούμενο δεν είναι η όποια παρέμβαση επί της δικαιοδοτικής κρίσης του αιτήματός του, αλλά η καταγγελλόμενη από τον απεργό άρνηση του εισαγγελέα να εισαγάγει την αίτηση στο αρμόδιο Δικαστήριο» υπογραμμίζει ο Κώστας Παπαδάκης.
