Μια καλή είδηση για τα «Ηλύσια»

Με μια ανακοίνωση που υπονοεί περισσότερα από όσα λέει απευθείας, το υπουργείο Πολιτισμού φαίνεται όχι μόνο να αντιλαμβάνεται πλήρως αλλά κυρίως να έχει τελείως διαφορετική άποψη για τη χρήση που είχε μέχρι τώρα ο πρώην κινηματογράφος «Ηλύσια» στη Θεσσαλονίκη. Η ανακοίνωση που εκδόθηκε χθες από το ΥΠΠΟΑ είναι η πρώτη καλή είδηση για τα «Ηλύσια» από το 1994, όταν είχε χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο.

Θυμίζουμε ότι η «Εφ.Συν.» (Πέμπτη 14/2, «Σώστε τα ‘‘Ηλύσια’’ – Το διατηρητέο μνημείο θα γίνει σούπερ μάρκετ;») είχε αναδείξει το θέμα με πρωτοσέλιδη αναφορά στις κινήσεις φορέων και πολιτών για να μη μετατραπεί το ιστορικό κτίριο σε σούπερ μάρκετ, αναφορά που οδήγησε σε επερώτηση στη Βουλή 36 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ κατόπιν πρωτοβουλίας του Τριαντάφυλλου Μηταφίδη.

Με τη χθεσινή του ανακοίνωση το υπουργείο Πολιτισμού όχι μόνο αναγγέλλει ότι το θέμα έχει παραπεμφθεί για συζήτηση στο Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων το πρώτο δεκαπενθήμερο του Μαρτίου, αλλά δείχνει ότι η πολιτική της νέας υπουργού Μυρσίνης Ζορμπά αλλάζει -ευτυχώς- τα μέχρι τώρα δεδομένα, αφού «το ΥΠΠΟΑ θεωρεί ότι πολιτιστικοί χώροι ιστορικής σημασίας, όπως κινηματογράφοι, θέατρα κ.ά., θα πρέπει να εξετάζονται κάθε φορά σε σχέση με τη σύνδεση των κτιρίων με την ιστορική μνήμη αλλά και την πολιτισμική ταυτότητα της πόλης».

Κι είναι εξίσου σημαντικό ότι το υπουργείο Πολιτισμού σημειώνει πως τα «Ηλύσια» είναι «ένα από τα πολλά πολύπαθα κτίρια που υπήρξαν στο παρελθόν δείγματα ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής και συνδέθηκαν με την πολιτισμική ταυτότητα της πόλης και την ιστορική μνήμη των κατοίκων» και υπενθυμίζει ότι ναι μεν το 1994 χαρακτηρίστηκε διατηρητέο, «αλλά αντί να παραμείνει κινηματογράφος ή ένας χώρος πολιτισμού για την πόλη, χρησιμοποιήθηκε για εμπορικές χρήσεις, από κατάστημα ηλεκτρονικών παιχνιδιών μέχρι πολυκατάστημα ειδών ένδυσης, την πρώτη δεκαετία του 2000».

Επιπλέον, προχωρά και σε διαπιστώσεις οι οποίες δυστυχώς δεν έχουν γίνει από τις υπηρεσίες του στη Θεσσαλονίκη, ότι δηλαδή «αποτέλεσμα της κακής πολύχρονης χρήσης ήταν να καταστραφούν σημαντικά στοιχεία της μοναδικής αρχιτεκτονικής του κτιρίου που ανήκε στα χαρακτηριστικότερα του Μεσοπολέμου (εξπρεσιονισμός, art deco) και σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Λέανδρο Ι. Ζωίδη και τους αδελφούς Χατζηνάκου το 1930».