«Η Ευρώπη να μάθει από το Brexit» ενόψει… ευρωεκλογών 

Τις προτάσεις του για την Ευρωπαϊκή Ένωση γράφει σε άρθρο του(*) ο Γάλλος πρόεδρος απευθυνόμενος στους Ευρωπαίους πολίτες, τρεις μήνες πριν τις ευρωεκλογές υπογραμμίζοντας ότι θα είναι αποφασιστικές για το μέλλον της γηραιάς Ηπείρου, ενώ προειδοποιεί για τους κινδύνους, ανάμεσά τους τον εθνικισμό και τα fake news.

Μεταξύ των προτάσεών του Μακρόν είναι η αναθεώρηση της συνθήκης Σένγκεν, η καλύτερη προστασία των συνόρων της Ε.Ε., η δημιουργία μιας τράπεζας για το κλίμα, ένας ευρωπαϊκός ελάχιστος εγγυημένος μισθός, αλλά και ο προσδιορισμός των οικολογικών φιλοδοξιών της ΕΕ.

«Πολίτες της Ευρώπης, αν παίρνω την ελευθερία να απευθυνθώ απευθείας σε σας δεν είναι μόνο στο όνομα της Ιστορίας και των αξιών που μας ενώνουν. Είναι γιατί είναι απόλυτη ανάγκη. Σε μερικές εβδομάδες οι ευρωπαϊκές εκλογές θα είναι αποφασιστικές για το μέλλον της ηπείρου μας. Ποτέ από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο δεν είχαμε τόσο ανάγκη την Ευρώπη. Παρ’ όλα αυτά ποτέ η Ευρώπη δεν βρέθηκε μπροστά σε έναν τόσο μεγάλο κίνδυνο».

Τόνισε πως «το Brexit είναι το σύμβολο του κινδύνου αυτού. Το σύμβολο της κρίσης της Ευρώπης που δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στις ανάγκες προστασίας των λαών απέναντι στις μεγάλες ανακατατάξεις του σύγχρονου κόσμου. Καθώς επίσης και το σύμβολο της ευρωπαϊκής παγίδας».

Μάλιστα, χαρακτήρισε μάθημα το αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Μεγάλλης Βρετανίας και Ε.Ε. είναι ένα μάθημα για όλους μας. Ας βγούμε από αυτή την παγίδα. Στις εκλογές που έρχονται και στο σχέδιό μας, ας δώσουμε ένα νόημα. Εσείς είστε εκείνοι που θα αποφασίσετε αν η Ευρώπη, και οι προοδευτικές αξίες που πρεσβεύει, θα είναι κάτι παραπάνω από μια απλή παρένθεση στην ιστορία. Είναι η επιλογή που σας προτείνω, για να χαράξουμε μαζί τον δρόμο της ευρωπαϊκής Αναγέννησης.”

Εξήγησε ότι «η παγίδα δεν είναι το γεγονός ότι ανήκουμε στην Ε.Ε., είναι το ψέμα και η ανευθυνότητα που μπορούν να την καταστρέψουν». «Η εθνικιστική αναδίπλωση δεν προτείνει τίποτα. Είναι μια στάση απορριπτική χωρίς προοπτική. Και η παγίδα αυτή απειλεί όλη την Ευρώπη: αυτοί που εκμεταλλεύονται την οργή και στηρίζονται από τις ψευδείς ειδήσεις, υπόσχονται ανενόχλητοι τα πάντα στους πάντες».

Σε αυτό το σημείο υποστήριξε ότι «η Ευρώπη αντιπροσωπεύει γι’ αυτούς μια άψυχη αγορά. Η Ευρώπη όμως δεν είναι μόνο αγορά, είναι ένα σχέδιο (…) Οι εθνικιστές κάνουν λάθος όταν ισχυρίζονται ότι υπερασπίζονται την ταυτότητά μας απομακρυνόμενοι από την Ευρώπη (…) Αλλά και εκείνοι που δεν θέλουν καμία αλλαγή κάνουν επίσης λάθος, γιατί αγνοούν τους φόβους που διατρέχουν τους λαούς μας και τις αμφιβολίες που ναρκοθετούν τις δημοκρατίες μας (…) Ήρθε η στιγμή για την ευρωπαϊκή Αναγέννηση. Γι’ αυτό, μακριά από τον πειρασμό της αναδίπλωσης και του διχασμού, σας προτείνω να οικοδομήσουμε μαζί την Αναγέννηση αυτή γύρω από τρεις φιλόδοξους άξονες: την ελευθερία, την προστασία και την πρόοδο.

Δεν παρέλειψε να αναφερθεί στο ζήτημα των συνόρων υποστηρίζοντας ότι «πρέπει επίσης να επανεξετάσουμε τη ζώνη Σένγκεν (…) Μια κοινή αστυνομία συνόρων και μια ευρωπαϊκή υπηρεσία ασύλου, αυστηρές υποχρεώσεις ελέγχου, ευρωπαϊκή αλληλεγγύη στην οποία συμβάλλει κάθε χώρα, υπό την αιγίδα ενός Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εσωτερικής Ασφάλειας: όσον αφορά το μεταναστευτικό, πιστεύω σε μια Ευρώπη που μπορεί να προστατεύσει και τις αξίες της και τα σύνορά της. Οι ίδιες απαιτήσεις πρέπει να εφαρμοστούν και για την άμυνα».

«Τα σύνορά μας πρέπει επίσης να διασφαλίζουν έναν δίκαιο ανταγωνισμό» προόσθεσε για να πει ότι «πρέπει να μεταρρυθμίσουμε την πολιτική ανταγωνισμού που εφαρμόζουμε, να αναμορφώσουμε την εμπορική πολιτική μας (…) και να αποδεχθούμε συνειδητά, για τις στρατηγικές βιομηχανίες και τις δημόσιες προμήθειές μας, την προτίμηση των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων, όπως κάνουν οι Αμερικανοί και οι Κινέζοι ανταγωνιστές μας».

Πρότεινε τη δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Οργανισμού Προστασίας των Δημοκρατιών που θα παρέχει Ευρωπαίους εμπειρογνώμονες σε κάθε κράτος-μέλος για την προστασία των εκλογικών του διαδικασιών από τις κυβερνοεπιθέσεις και τη χειραγώγηση των συμπεριφορών. Στο πλαίσιο αυτού του πνεύματος ανεξαρτησίας, πρέπει επίσης να απαγορεύσουμε τη χρηματοδότηση των ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων από ξένες δυνάμεις.

Υποσχέθηκε μια ευρωπαϊκή «κοινωνική ασπίδα που θα εγγυάται την ίδια αμοιβή στον ίδιο χώρο εργασίας και έναν ελάχιστο ευρωπαϊκό μισθό που θα προσαρμόζεται σε κάθε χώρα και θα αποτελεί αντικείμενο συλλογικής συζήτησης σε ετήσια βάση».

Τέλος, ανάφερε πως «η επάνοδος στο πνεύμα της προόδου σημαίνει επίσης ότι θα πρωτοστατήσουμε και στον οικολογικό αγώνα (…) Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να καθορίσει τις φιλοδοξίες της -μηδέν άνθρακα το 2050, μείωση των φυτοφαρμάκων στο μισό το 2025- και να προσαρμόσει τις πολιτικές της στην απαίτηση αυτή: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Κλίματος για τη χρηματοδότηση της οικολογικής μετάβασης.

(*) Το άρθρο δημοσιεύτηκε μεταξύ στα εξής μέσα: Guardian, Die Welt, El Pais και Ναυτεμπορική.