Αντιμέτωπη του Ολυμπιακού για μία θέση στους «16» του Europa League είναι μία από τις πιο ιστορικές ομάδες του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Εκτός του ποδοσφαίρου, όμως, η Ντιναμό αποτέλεσε ένα σύμβολο αντίστασης στη μάχη ενάντια στον φασισμό, κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μία ιστορία, όμως που πλέον αμαυρώνεται από την κυριαρχία των ακροδεξιών και των ναζιστών στις κερκίδες των οπαδών της ουκρανικής ομάδας.
Το καλοκαίρι του 1942, η Ουκρανία βρισκόταν υπό ναζιστική κατοχή, οι ποδοσφαιριστές της Ντιναμό Κιέβου εργάζονταν σε ένα αρτοποιείο του Κιέβου, παίζοντας ποδόσφαιρο στον ελεύθερο χρόνο. Οι Γερμανοί τους ζήτησαν να δημιουργήσουν μια «Μικτή Κιέβου», ώστε να αγωνίζονται εναντίον μικτών ομάδων των γερμανικών στρατιωτικών μονάδων. Η ιστορία του «αγώνα του θανάτου» παρουσιάζεται αναλυτικά στο κείμενο της «Εφ.Συν.» με τίτλο «Το ματς του θανάτου».
Τα χρόνια πέρασαν, η ΕΣΣΔ κατέρρευσε, η Ουκρανία έγινε ανεξάρτητο κράτος και η Ντιναμό Κιέβου συνέχισε για αρκετά χρόνια να εντυπωσιάζει στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο παράγοντας ποδοσφαιριστές όπως ο Αντρέι Σεφτσένκο και ο Σεργκέι Ρεμπρόφ, όμως η κερκίδα είχε πια αλλάξει.
Στο στάδιο «NSC Olimpiyskiy» κυριαρχεί, πλέον, η «100% λευκή εξέδρα», οι κουκούλες της Κου Κλουξ Κλαν, οι σβάστικες και το μίσος κατά των μαύρων ποδοσφαιριστών και οπαδών. Μία διαδρομή, που γιναντώθηκε πολύ την περίοδο της πολιτικής αστάθειας στην Ουκρανία.
«Όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι εναντίον μας. Όποιος δεν είναι λευκός, είναι κατώτερος από εμάς», είναι τα συνθήματα που κυριαρχούν στο ρατσιστικό τους παραλήρημα.
Πυρήνας των ένοπλων παραστρατιωτικών ομάδων του «Δεξιού τομέα» ένας ναζιστικός στρατός, που βαρύνεται με χιλιάδες εγκλήματα, επιθέσεις, δολοφονίες.
Από τον Σεπτέμβριο του 1987 κιόλας, ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ προσπάθησε να διαλύσει τον ακροδεξιό πυρήνα του συλλόγου, χωρίς επιτυχία.
Ούτε ο Βίκτορ Γιανουκόκοβιτς, πρόεδρος τη Ουκρανίας από το 2010 έως το 2014, κατάφερε να τους αντιμετωπίσει.
Στις 19 Μαρτίου του 2015, σε αγώνα με ρεκόρ προσέλευσης για το Europa League με 67.553 εισιτήρια, απέναντι στην Έβερτον, κρεμασμένα πανό με ακροδεξιά σύμβολα, ιαχές προς τους μαύρους παίκτες της αγγλικής ομάδας. Τον Οκτώβριο του 2015, η επίθεση σε τέσσερις μαύρους φιλάθλους της Ντινάμο στον αγώνα με την Τσέλσι, αποτέλεσε αφορμή συζήτησης για δημιουργία εξέδρας μόνο για μαύρους, «Μαύρος Τομέας» ώστε να αντιμετωπιστούν οι ρατσιστικές επιθέσεις, που όμως δεν προχώρησε.
Φυσικά είναι καταγεγραμμένα στον ευρωπαϊκό Τύπο, τα «κατορθώματα» των ακροδεξιών φιλάθλων στης, όταν βγαίνουν από τα ουκρανικά σύνορα. Ανάμεσά τους και αυτά στην Αθήνα, στον αγώνα με την ΑΕΚ, πριν ένα χρόνο.
Τότε που οι φίλοι της ΑΕΚ, κρέμασαν τον περασμένο Φλεβάρη στο ΟΑΚΑ, στην αναμέτρηση με την Ντιναμό Κιέβου, ένα πανό θυμίζοντας σε όλους: «Το 1942 οι Ναζί κρέμασαν τους ποδοσφαιριστές σας, το 2018 δεν σέβεστε την Ιστορία σας».
Γιατί σίγουρα η Ιστορία είναι ανάγκη να διδάσκει, να εμπνέει. Και να θυμίζει. Όπως το μνημείο, που αντικρίζει κάποιος, βγαίνοντας από την κύρια έξοδο του σταδίου «Σταρτ» στο Κίεβο, με την εικόνα τεσσάρων ποδοσφαιριστών, με την επιγραφή. «Η δόξα σας δεν θα ξεθωριάσει στους αιώνες»…
