Επρεπε να φτάσει 72 χρόνων για να πάρει το πρώτο της βραβείο Grammy. Ηταν άλλες τρεις φορές υποψήφια κατά το παρελθόν αλλά δεν τα είχε καταφέρει. Η πρωτοπόρος της ηλεκτρονικής μουσικής, Laurie Anderson, απολύτως παράταιρη τόσο ηλικιακά όσο και μουσικά με τους συνυποψηφίους της, ήταν μια από τις νικήτριες των σημαντικότερων παγκοσμίως μουσικών βραβείων πριν από λίγες ημέρες. Η μεγαλύτερη επιτυχία της στο μουσικό στερέωμα είχε έρθει το 1981 με το «O Superman», ένα τραγούδι εμπνευσμένο από την άρια «O Sovereign, O Judge, O Father» του Jules Massenet από την όπερα «Le Cid» του 1885 (ένα τραγούδι που κάποιοι ανεγκέφαλοι Ελληνες διαφημιστές είχαν μετατρέψει σε μουσική υπόκρουση διαφήμισης βρακιών τη δεκαετία του 1980!). Στο «O Superman», η Αμερικανίδα συνθέτις, σκηνοθέτις, performer και τραγουδίστρια παραλληλίζει τον απόλυτο υπερήρωα με τη συλλογική «μητέρα» των Αμερικανών που θα είναι πάντα εκεί όταν όλα θα έχουν καταρρεύσει για να τους σώσει. Στην πραγματική ζωή, όμως, δεν υπάρχουν υπερήρωες.
«Ω Σούπερμαν, ω κριτή, ω μαμά και μπαμπά. Μαμά και μπαμπά.
– Γεια σας. Αυτή τη στιγμή δεν βρίσκομαι στο σπίτι. Αν θέλετε, αφήστε το μήνυμά σας μετά τον χαρακτηριστικό ήχο.
– Εμπρός; Είμαι η μητέρα σου. Είσαι εκεί; Γυρίζεις σπίτι; Εμπρός; Είναι κανείς στο σπίτι; Λοιπόν, δεν με γνωρίζεις αλλά εγώ σε γνωρίζω. Και έχω ένα μήνυμα για σένα.
Ερχονται τα αεροπλάνα.
Γι’ αυτό καλύτερα ετοιμάσου. Ετοιμάσου να φύγεις. Μπορείς να έρθεις όπως είσαι, αλλά θα πληρώσεις φεύγοντας. Θα πληρώσεις φεύγοντας.
Και τότε είπα: – Εντάξει, αλλά ποιος είναι;
Και η φωνή αποκρίθηκε: – Είμαι το χέρι, το χέρι που παίρνει. Ερχονται τα αεροπλάνα. Είναι αμερικανικά αεροπλάνα. Κατασκευασμένα στην Αμερική. Θέλετε θέσεις καπνιστών;
Ούτε το χιόνι ούτε η βροχή ούτε η μαυρίλα της νύχτας θα τα εμποδίσει από τη γρήγορη ολοκλήρωση των προκαθορισμένων διαδρομών τους.
Γιατί όταν η αγάπη τελειώσει θα υπάρχει πάντα η δικαιοσύνη.
Και όταν η δικαιοσύνη τελειώσει θα υπάρχει πάντα η δύναμη.
Και όταν η δύναμη τελειώσει θα υπάρχει πάντα η μαμά.
– Γεια σου μαμά!
Λοιπόν, κράτα με, μαμά, στα μακριά χέρια σου. Στα αυτόματα χέρια σου. Στα ηλεκτρονικά χέρια σου.
Στα χέρια σου.
Λοιπόν, κράτα με, μαμά, στα μακριά χέρια σου. Στα πετροχημικά χέρια σου.
Στα στρατιωτικά χέρια σου».
