Βίοι αντίθετοι

Ηρθε η εβδομάδα των δύο clàsicos για να επιβεβαιωθούν εμφατικά δύο δεδομένα της φετινής σεζόν: ότι η Μπαρτσελόνα είναι ξανά το μεγάλο φαβορί για τις εγχώριες διοργανώσεις της Ισπανίας και ότι η Ρεάλ Μαδρίτης βρίσκεται σε πτώση…

Μετά το 0-3 της Τετάρτης υπέρ των Καταλανών στο Κόπα δελ Ρέι, ήρθε το 0-1 του Σαββάτου για το πρωτάθλημα και η αύξηση της απόστασης των δύο ομάδων στους 12 βαθμούς.

Η Μπαρτσελόνα μάλιστα έγινε η πρώτη ομάδα στην ιστορία που κερδίζει τέσσερα διαδοχικά παιχνίδια πρωταθλήματος μέσα στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου». Ενώ παράλληλα, ύστερα από 87 χρόνια «λευκού» προβαδίσματος στο σύνολο των clàsicos, οι «μπλαουγράνα» πλέον προηγούνται με 96 νίκες έναντι 95 της Ρεάλ Μαδρίτης.

Σε αντίθεση με τον ημιτελικό Κυπέλλου της περασμένης Τετάρτης, η Μπαρτσελόνα προχθές ήταν ανεβασμένη, με περισσότερο έλεγχο του παιχνιδιού και της μπάλας και με ευχάριστη προσθήκη (σε σχέση με το ματς του Κυπέλλου) τον Αρτουρ που προσέδωσε συνοχή στο κέντρο.

Οι παίκτες του Ερνέστο Βαλβέρδε πέτυχαν μόνο ένα γκολ, με τον Ράκιτιτς, αλλά δεν είχαν πρόβλημα να διατηρήσουν το προβάδισμά τους και να φτάσουν πιο κοντά σε ένα δεύτερο τέρμα απ’ ό,τι η Ρεάλ στην ισοφάριση.

Για άλλη μια φορά, πάντως, οι «μπλαουγράνα» δεν χρειάστηκε να δουλέψουν στο φουλ τις μηχανές για να επικρατήσουν. Αλλη μια απόδειξη της προβληματικής εικόνας της Ρεάλ Μαδρίτης.

Οι «μερένγκες» πέρασαν μια οικτρή εβδομάδα, ανίκανοι να πετύχουν έστω ένα γκολ κατά της Μπαρτσελόνα. Το κενό του Κριστιάνο Ρονάλντο δεν αναπληρώνεται. Ο Βινίσιους είναι εξαιρετικός στο να δημιουργεί χώρους και ευκαιρίες για τον εαυτό του και τους συμπαίκτες του, αλλά μπροστά στο τέρμα είναι «ατζαμής».

Τι να σκέφτονται άραγε οι οπαδοί της Ρεάλ Μαδρίτης μαθαίνοντας ότι ένα «δικό τους» παιδί, ο Αλβαρο Μοράτα, σκοράρει κατά ριπάς για την Ατλέτικο πλέον (ένα την περασμένη Κυριακή επί της Βιγιαρεάλ και δύο χθες στο «Ανοέτα» κατά της Σοσιεδάδ).

Μιλώντας για την επίθεση, το σαββατιάτικο clàsico ίσως ήταν η τελευταία ευκαιρία του Γκάρεθ Μπέιλ για να ανεβάσει τις μετοχές του. Ξεκίνησε βασικός, αυτοεξαιρέθηκε από τα αμυντικά καθήκοντα της ομάδας και έδινε ράθυμη εικόνα στο γήπεδο, ενώ ακούμπησε την μπάλα λιγότερες φορές από τον Κουρτουά και δεν επιχείρησε ούτε ένα σουτ.

Εγινε αλλαγή στο 61’ υπό τις –ιδιαίτερα έντονες– αποδοκιμασίες του μαδριλένικου κοινού. Πλέον μιλάμε για οριστική ρήξη σχέσεων του Ουαλού με όλα τα επίπεδα των «μερένγκες». Εχει χάσει την υπερπροστασία που απολάμβανε από τον πρόεδρο Φλορεντίνο Πέρεθ, είναι παγκίτης για τον προπονητή, έχει αυτο-απομονωθεί από τους συμπαίκτες του και είναι ανεπιθύμητος από τους οπαδούς.