Ξανά σινεμά τα «Ηλύσια»

Κινηματογράφος και πάλι -έστω στο πεζοδρόμιο, δίπλα στην είσοδό του, έστω για μια βραδιά, αλλά μπορεί να την ακολουθήσουν και άλλες- έγιναν προχθές βράδυ και ύστερα από δεκαετίες τα «Ηλύσια».

Κίνηση συμβολική, ευφάνταστη και καίρια, από το αριστερό ριζοσπαστικό δημοτικό σχήμα «Η Πόλη Ανάποδα» το οποίο μετά την εκδήλωση της Τσικνοπέμπτης στο Μοδιάνο ξαναχτύπησε αποτελεσματικότερα, αναδεικνύοντας τα υπαρκτά ή ανύπαρκτα αντανακλαστικά ολόκληρης της πόλης.

Σήμερα συνεδριάζει το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων προκειμένου να αποφασίσει αν ο ιστορικός κινηματογράφος δύναται να στεγάσει σουπερμάρκετ…

Τα τείχη της σιωπής

Στην «Εφ.Συν.» είμαστε περήφανοι που η εφημερίδα μας ανέδειξε το θέμα με πρωτοσέλιδό της, σπάζοντας τα τείχη της σιωπής και του αποκλεισμού των ανθρώπων που πάλευαν για την απόδοση του πολιτιστικού ρόλου του εμβληματικού κτιρίου στο κέντρο της πόλης («Εφ.Συν.», 14/2/2019, «Σώστε τα Ηλύσια. Από ιστορικό μνημείο… σουπερμάρκετ»).

Είναι πολύ ενδιαφέροντα και όσα ακολούθησαν εκείνο το δημοσίευμα, αφού αμέσως 36 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ με πρωτοβουλία του Τριαντάφυλλου Μηταφίδη κατέθεσαν ερώτηση στη Βουλή και το υπουργείο Πολιτισμού με ανακοίνωσή του τόνιζε τον πολιτιστικό χαρακτήρα του κτιρίου, αναπέμποντας το θέμα στο ΚΑΣ.

Αλλά, ως συνήθως, κοντά στα θετικά ήρθαν τα «παράδοξα» ή τα… μη αναμενόμενα. Καμία άλλη δημοτική κίνηση -αν και φτάσαμε τις 25 στη Θεσσαλονίκη- δεν έβγαλε ανακοίνωση, θετική ή αρνητική, κανένας δημοτικός σύμβουλος δεν έκανε μια νύξη ή αναφορά στα δημοτικά συμβούλια, σιωπή αποτρόπαιης αδιαφορίας(;) και επιπλέον τελείως αιφνιδιαστικά, κόντρα σε όσα η δική του αντιδημαρχία εισηγούνταν, ο δήμαρχος Γιάννης Μπουτάρης, προσωπικά, με τουίτ (!), γνωστοποιούσε ότι όσοι θέλουν τα Ηλύσια χώρο πολιτισμού είναι… υπερβολικοί και εμποδίζουν τις επενδύσεις!

Συμπτωματικά, και άλλοι γνωστοί για τις νεοφιλελεύθερες απόψεις τους τερέτιζαν στα φέισμπουκ για «εχθρούς της ατομικής ιδιοκτησίας» και «σαμποτέρ των επενδύσεων» (αυτά ήταν τα πιο ευγενικά). Κι ας έφταναν οι υπογραφές υπεράσπισης του μνημείου τις εφτακόσιες.

Το τελευταίο χάπενινγκ δεν ήταν μόνο όμορφο, συνοδευόταν από μια εύστοχη ανακοίνωση στην οποία «Η Πόλη Ανάποδα» σχολίαζε τον δήμαρχο αλλά έβαζε και το διακύβευμα: «Ο κύριος Μπουτάρης καθώς και οι άξιοι θιασώτες της καρέκλας και των πολιτικών του δεν αντιλαμβάνονται το αυτονόητο: δεν μπορούν να γίνουν τα πάντα βορά στον βωμό του κέρδους. Ενα ιστορικό κτίριο, κηρυγμένο διατηρητέο, σύμβολο της μεσοπολεμικής αρχιτεκτονικής, δεν μπορεί να υπόκειται σε οποιαδήποτε χρήση! Βασική προϋπόθεση για κάθε πιθανή επένδυση θα πρέπει να είναι η συμβατότητα της νέας χρήσης με τον ιστορικό χαρακτήρα και τη μνημειακότητα του κτιρίου, χωρίς να αλλοιώνει την αρχιτεκτονική του εσωτερικά και εξωτερικά!».

Η Λουκία Αργυριάδου, μέλος της παράταξης και εκ των οργανωτών της δράσης, μιλώντας στην «Εφ.Συν.», μας είπε καθαρά «κυρίως μας ενδιαφέρει η ανάδειξη του κτιρίου και η πολιτιστική του ταυτότητα, χώροι κατανάλωσης υπάρχουν κι άλλοι». Κι αυτό ακριβώς είναι το θέμα. Διάλεξαν μάλιστα για προβολή τρεις ταινίες μικρού μήκους «ούτως ώστε οι περαστικοί που θα σταματούν να μπορούν να δουν ένα ολοκληρωμένο φιλμ».

Προβλήθηκαν το «Casus Belli» του Γιώργου Ζώη (2012), «Interview» του Γιάννη Μπουγιούκα (2012) και το «Η Χέλγκα είναι στο Λουντ» της Θέλγιας Πετράκη (2016).

Ο εγγονός

Με μια δισέλιδη δημόσια επιστολή απαντά στην τοποθέτηση του δημάρχου ο Λέανδρος Ζωίδης, εγγονός του αρχιτέκτονα που σχεδίασε τα «Ηλύσια».

Οπως παρατηρεί, «θεωρώ αμήχανο, τετριμμένο και ανούσιο το επιχείρημα “μην μπλοκάρετε την επένδυση” […] γιατί πρώτος εσείς και ως επιτυχημένος επιχειρηματίας γνωρίζετε ότι καλύτερη επένδυση για την πόλη είναι στον πολιτισμό της». Σχολιάζει πως η δήλωση «είναι αναντίστοιχη με τις προηγούμενες -off the record- τοποθετήσεις σας επί του θέματος και δείχνει μία ανεξήγητη στάση» και ζητά «να μην περιφρονείτε τη γνώμη των ειδικών που έκριναν πως το θέμα χρήζει επανεξέτασης από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων».