Ακόμη «πιο κοντά» το ευρωπαϊκό ΝΒΑ!

Τρίβει τα χέρια του από ικανοποίηση ο CEO της Ευρωλίγκας, Τζόρντι Μπερτομέου, με την αναστάτωση που επικρατεί τα τελευταία 24ωρα σε πολλά από τα εθνικά πρωταθλήματα της Ευρώπης, με αφορμή τα παράπονα για την διαιτησία και τις τάσεις αποχώρησης που έχουν εκδηλώσει άμεσα ή έμμεσα μεγάλα κλαμπ, όπως η Ρεάλ Μ., ο Ολυμπιακός, η Εφες και ο Ερ. Αστέρας μετά τους αγώνες των κυπέλλων που μεσολάβησαν.

Στην ουσία όλη αυτή η φασαρία ευνοεί τα μεσοπρόθεσμα σχέδιά του για την μετατροπή της Ευρωλίγκας σε ένα κλειστό πρωτάθλημα, που θα έχει τη μορφή ενός «ΝΒΑ της Ευρώπης» στο οποίο οι ομάδες θα συμμετέχουν με βάση έναν συνδυασμό κριτηρίων, τα οποία περιλαμβάνουν την ιστορία και τη δημοφιλία του κλαμπ και κατ’ επέκταση την εμπορική δύναμη του brand name τους στην αγορά.

Υπό αυτή την έννοια και σε συνδυασμό με την αλλαγή του συστήματος και τη διαρκή τάση για αύξηση των ομάδων, που από του χρόνου θα γίνουν 18 (από 16) με την προσθήκη της γαλλικής Βιλερμπάν και της γερμανική Μπάγερν Μονάχου (φέτος παίζει με μονοετές συμβόλαιο ως πρωταθλήτρια Γερμανίας) ουσιαστικά θέλει να εξωθήσει τις περισσότερες από αυτές να αποχωρήσουν από τα πρωταθλήματα των χωρών τους ή να συμμετέχουν με αντιπροσωπεία παικτών μικρότερης ηλικίας.

Επίσης δεν έχει κρύψει την πρόθεσή του, σε ορίζοντα τετραετίας, οι ομάδες να γίνουν 20 και αργότερα 22, κάτι που σημαίνει ότι θα οδηγηθούμε σε μια εξουθενωτική περίοδο, η οποία από 30 αγωνιστικές θα ανέβει στις 34, στις 38 και -γιατί όχι;- στις 42. Με τόσο βεβαρημένο πρόγραμμα οι παίκτες θα εξαντλούνται όσο θα αυξάνονται και οι εβδομάδες διπλών αγώνων και δεν θα έχουν δυνάμεις να παίζουν στο πρωτάθλημα ή στις εθνικές ομάδες, για να μην ξεχνάμε τον πόλεμο χαρακωμάτων που έχει ανοίξει με τη FIBA με αφορμή τα «παράθυρα» πρόκρισης που ξεκίνησαν από φέτος και «έτρεξαν» -εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων- με την απουσία των παικτών που παίζουν σε ομάδες του ΝΒΑ και της Ευρωλίγκας.

Την τελευταία τριετία η πρώτη ομάδα που είχε εκφράσει ανάλογες σκέψεις ήταν η Μακάμπι Τελ Αβίβ, η οποία αφενός είχε δεχτεί πρόταση να μετακομίσει την Αδριατική Λίγκα (σκέψη που κάνει και ο Ολυμπιακός σε περίπτωση αποβολής του από την ΕΟΚ) και αφετέρου είχε επεξεργαστεί και εκπονήσει την ιδέα να χρησιμοποιεί άλλη ομάδα στην Ευρωλίγκα και άλλη στο πρωτάθλημα του Ισραήλ.

Είναι ξεκάθαρο πως αυτή η ομοβροντία ομοειδών αντιδράσεων δεν είναι τυχαία και ενδεχομένως να αποτελεί προάγγελο δραματικών εξελίξεων στον χάρτη του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Ακόμη κι αν οι ομάδες χρησιμοποιούν την κατάσταση που επικρατεί ως μοχλό πίεσης για τα δικαιολογημένα ή (και) αδικαιολόγητα παράπονά τους, το θέμα υφίσταται. Μην ξεχνάμε ότι ο τελικός του ισπανικού κυπέλλου ήταν μεταξύ Μπαρτσελόνα και Ρεάλ Μ. και αυτοί που τα έκαναν μούσκεμα ήταν διαιτητές της Ευρωλίγκας.

Παρεμπιπτόντως η Ρεάλ, που χαρακτήρισε χθες «λυπηρές» τις εξηγήσεις των διαιτητών που έκαναν τραγικά λάθη εις βάρος και των δύο ομάδων αλλά και της λίγκας, σύμφωνα με δημοσιεύματα του ισπανικού Τύπου ανέθεσε σε ειδική ομάδα νομικών να μελετήσει τα βήματα που πρέπει να γίνουν ώστε να αποχωρήσει από την ACB.

Μέχρι τότε θα περιμένει να δει αν θα γίνει δεκτό το αίτημά της για εξαίρεση των τριών διαιτητών του τελικού από τα παιχνίδια της αλλά και τις τιμωρίες των Καμπάτσο και Ρέγες, τα δελτία των οποίων κρατήθηκαν γιατί εκφράστηκαν απρεπώς.

Την ίδια ώρα στην Ελλάδα, ο Ολυμπιακός, που αναχωρεί σήμερα για την Πόλη χωρίς τον Σπανούλη (αύριο αντιμετωπίζει την Εφες, η οποία επίσης θεωρεί ότι αδικήθηκε στον τελικό κυπέλλου με τη Φενέρμπαχτσε), αποφάσισε να καταθέσει προσφυγή στο ΑΣΕΑΔ κατά της απόφασης του αθλητικού δικαστή να του αφαιρέσει 6 βαθμούς από το πρωτάθλημα, χρησιμοποιώντας το δίκαιο του ΕΣΑΚΕ και όχι την προκήρυξη του κυπέλλου.

Η κίνηση αυτή είναι ανεξάρτητη με τις υπόλοιπες (κινήσεις) που έχει προαναγγείλει σε περίπτωση που Ελληνες διαιτητές σφυρίξουν στις αναμετρήσεις τους με τον Παναθηναϊκό ή αν οι Αναστόπουλος, Παναγιώτου και Μάνος οριστούν ξανά να διαιτητεύσουν αγώνες των «ερυθρολεύκων».