Ευρωεκλογές εν όψει

Και να που φτάσαμε κοντά στις εκλογές. Αγαπημένη λέξη πολλών από εμάς και κυρίως από τη μεριά της αντιπολίτευσης, της μεγάλης, που σκοπεύει στην εξουσία, αλλά και των πιο μικρών, που ελπίζουν να παίξουν κάποιο σημαντικότερο ρόλο στο μέλλον.

Φέτος είμαστε γεμάτοι από εκλογές: ευρωεκλογές, περιφερειακές, δημαρχιακές και εθνικές. Ποιος τη χάρη μας! Διότι το μεγάλο ζητούμενο είναι να ψηφίσουμε. Η διαδικασία αυτή καθ’ εαυτήν. Τώρα, το αν θα συνοδεύεται από ευθύνη αυτό το δικαίωμά μας είναι άλλη ιστορία.

Ας αφήσουμε τις εθνικές εκλογές που, έτσι κι αλλιώς, μπορεί να γίνουν το φθινόπωρο. Ας παραμερίσουμε και τις αυτοδιοικητικές, που έχουν πιο τοπικό χαρακτήρα και ας έρθουμε στις ευρωεκλογές. Χρόνια τώρα, από τη δεκαετία του 1980 ακούμε το ίδιο: «Μα ενδιαφέρονται οι Ελληνες για τις ευρωεκλογές;», έχοντας προεξοφλήσει την απάντηση, την αρνητική.

Αλήθεια, γιατί δεν ενδιαφερόμαστε; Μήπως διότι δεν ενδιαφερόμαστε πολύ για την Ευρώπη; Ή, μάλλον, μήπως γιατί το ενδιαφέρον μας έχει πάντα στον πυρήνα του την απαξίωση; Η Ευρώπη είναι γεωγραφικά η ήπειρος που μας εμπεριέχει. Πολιτισμικά είμαστε κομμάτι της και τροφοδότης της, έστω και ερήμην μας. Η βαριά μας ιστορία μαζί με τον χριστιανισμό και το δίκαιο των Ρωμαίων είναι οι πυλώνες της. Γιατί λοιπόν δεν ενδιαφερόμαστε; Μήπως η άγνοιά μας μας απομακρύνει από τους εταίρους μας και συμμάχους μας και μας οδηγεί στον εύκολο δρόμο της μόνιμης γκρίνιας;

Υπερασπιζόμενοι λυσσαλέα την ελληνικότητά μας, ξεχνούμε ότι είμαστε Ελληνες, διότι συμπορευόμαστε με τους άλλους και οι άλλοι είναι αυτό που είναι διότι περιέχουν κάτι από εμάς. Ας μη φοβόμαστε λοιπόν τις συγκρίσεις (γιατί περί αυτού πρόκειται) και ας προσέλθουμε στις κάλπες για να ψηφίσουμε με ευθύνη, νηφαλιότητα και γνωρίζοντας, όσο γίνεται, τη θέση μας στην ευρωπαϊκή οικογένεια.

Ολοι αυτοί οι άνθρωποι θα μας πάρουν στα σοβαρά όταν εμείς δείξουμε ότι έχουμε απαιτήσεις από τον εαυτό μας και όχι από τους άλλους. Αν θέλουμε να δείχνουμε καλύτεροι πρέπει να μοχθήσουμε γι’ αυτό. Χατίρια ελληνικής πατέντας δεν υπάρχουν. Και γιατί αλήθεια τόσα χρόνια στη μέση εκπαίδευση δεν διδάσκεται τίποτα για την ευρωπαϊκή λογοτεχνία; Κάτι έχουν να μας δείξουν κι αυτοί μαζί με τους δικούς μας, που ούτε αυτοί διδάσκονται επαρκώς.