Αρχικά πίστεψα ότι ήταν τρολιά…. Αλλά καλά ενημερωμένες πηγές με διαβεβαίωσαν ότι αποτελεί γεγονός και συνέβη προ ολίγων ημερών.
Το να ακούς μουσικές και έθνικ ρυθμούς στο Μέγαρο Μουσικής είναι αναμενόμενο, όταν όμως πρόκειται για κλειστή εκδήλωση τράπεζας με θέμα τον στρατηγικό της μετασχηματισμό μάλλον ασυνήθιστο είναι. Άφησαν κάτω τα στελέχη τα notebooks και τα ακριβά στυλό και έπιασαν τα τουρμπερλέκια…
Να τα πάρουμε από την αρχή. Η διοίκηση της Εθνικής μάζεψε τα υψηλόβαθμα στελέχη της σε αίθουσα του Μεγάρου, ώστε να ανταλλάξουν απόψεις για τον μετασχηματισμό της τράπεζας που μεταξύ άλλων περιλαμβάνει περί τις 1.000 αποχωρήσεις με πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου.
Γίνονται λοιπόν οι σχετικές παρουσιάσεις που αφορούν μεταξύ άλλων την αναβάθμιση των πληροφοριακών συστημάτων (για να μην επαναληφθεί η ιστορία των κινέζικων POS), τον ψηφιακό μετασχηματισμό και τη διαχείριση των «κόκκινων» δανείων. Και ξαφνικά εφορμούν στην αίθουσα ανιματέρ – καλλιτέχνες μοιράζουν τύμπανα και τουμπερλέκια στους καθήμενους άνδρες με πρώτους και καλύτερους τον πρόεδρο Κ. Μιχαηλίδη και Π. Μυλωνά. Οι γυναίκες όρθιες χτυπάνε ντέφια και καστανιέτες. Όλοι μαζί στον ρυθμό των… ανιματέρ.
Αυτά τα… ζόρικα κόλπα που κάνουν στις ΗΠΑ έχουν ως στόχο – σε πρώτο επίπεδο – τον συγχρονισμό των ομάδων. Σε δεύτερο επίπεδο το δέσιμο και την αλληλοεπίδραση!
Η πληροφορία ότι μετά την εκδήλωση έφυγαν αγκαλιασμένοι στο ηλιοβασίλεμα δεν έχει διασταυρωθεί!
Αν ξημέρωσε μια άλλη μέρα, την επόμενη μέρα στην Εθνική τράπεζα επίσης παραμένει άγνωστο.
Αυτό που μάθαμε ωστόσο είναι ότι κάποια από τα παλιά στελέχη της τράπεζας, ανακάλεσαν στη μνήμη τους, με νοσταλγία τον αείμνηστο Θόδωρο Καρατζά.
Κάποιοι άλλοι, πιο …Καβαφικοί θυμήθηκαν το «Απολείπειν ο θεός Aντώνιον»:
«Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ’, ακουσθεί αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές – την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανωφέλετα θρηνήσεις.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος, αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που φεύγει».
