Αρνήθηκε το τελεσίγραφο

Στην κορύφωσή του πλησιάζει το πολιτικό θρίλερ στη Βενεζουέλα, καθώς –εν μέσω μαζικών διαδηλώσεων και αντιδιαδηλώσεων, αλλά και νέων ανερυθρίαστων απειλών για στρατιωτική επέμβαση από τις ΗΠΑ- έληξε τα μεσάνυχτα το τελεσίγραφο που είχαν επιδώσει στον Νικολάς Μαδούρο επτά ευρωπαϊκές χώρες, ότι θα αναγνωρίσουν τον πρόεδρο της Εθνοσυνέλευσης Χουάν Γουαϊδό ως νόμιμο «μεταβατικό» ηγέτη αν ο εκλεγμένος πρόεδρος της Βενεζουέλας δεν υπέβαλε την παραίτησή του και δεν προκήρυσσε άμεσα πρόωρες προεδρικές εκλογές.

Οπως ήταν αναμενόμενο, ο Μαδούρο αρνήθηκε να «αυτοκτονήσει» πολιτικά και αντ’ αυτού αντιπρότεινε τη διεξαγωγή βουλευτικών, και όχι προεδρικών εκλογών. Κι έτσι, από σήμερα το πρωί όλοι περίμεναν από τους 6+1 Ευρωπαίους… τελεσιγραφητές (Γερμανία, Ισπανία, Γαλλία, Ολλανδία, Πορτογαλία και Βρετανία, συν την Αυστρία που προστέθηκε το Σάββατο στη παρέα των ευρω-«προθύμων») να κάνουν πράξη την απειλή τους και να συμπράξουν ενεργά με τις ΗΠΑ και τους Λατινοαμερικανούς, κυρίως, συμμάχους τους, που έχουν ήδη αναγνωρίσει τον Γουαϊδό.

Μιλώντας το Σάββατο σε δεκάδες χιλιάδες οπαδούς του στο κέντρο του Καράκας, ο Μαδούρο είπε χαρακτηριστικά πως «υπάρχουν ορισμένοι που νιώθουν ζητιάνοι του ιμπεριαλισμού και πωλούν την πατρίδα τους για 20 εκατομμύρια δολάρια».

Χαρακτήρισε επίσης τα τεκταινόμενα των τελευταίων ημερών σαν ένα «δολοφονικό σχέδιο» των ΗΠΑ για την ανατροπή του και παράλληλα κάλεσε την λαϊκή πολιτοφυλακή (ένα βοηθητικό σώμα πολιτών, αντίστοιχο της δικής μας εθνοφυλακής) να τεθεί σε επιφυλακή ώστε «αν χρειαστεί, να ενωθούν με τον στρατό» – εννοείται σε περίπτωση ξένης πολεμικής επέμβασης…

Οσο τραβηγμένο από τα μαλλιά –δεδομένου ότι οι Ενοπλες Δυνάμεις της χώρας εξακολουθούν να στηρίζουν την εκλεγμένη κυβέρνηση– κι αν ακούγεται το σενάριο της επέμβασης, γεγονός παραμένει ότι το ανατροφοδοτούν συνεχώς οι αυτόκλητοι Αμερικανοί «προστάτες».

Χτες ήταν η σειρά του ίδιου του πρόεδρου των ΗΠΑ να δηλώσει σε τηλεοπτική του συνέντευξη πως η στρατιωτική επέμβαση «παραμένει σίγουρα μια από τις επιλογές μας».

Ο Ντόναλντ Τραμπ αποκάλυψε ακόμη ότι ο Μαδούρο τού είχε ζητήσει συνάντηση πριν από μερικούς μήνες, αλλά εκείνος αρνήθηκε γιατί «τόσα απαίσια πράγματα γίνονται στη Βενεζουέλα […] Αυτή ήταν η πλουσιότερη χώρα απ’ όλες σε αυτό το μέρος του κόσμου, που είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι του κόσμου. Και τώρα βλέπεις τη φτώχεια, τα βάσανα το έγκλημα και όλα αυτά που συμβαίνουν»!

Στο ίδιο μήκος κύματος με τον βασικό του «σπόνσορα» κινήθηκε και ο Γουαϊδό. Μιλώντας, το Σάββατο, σε μεγάλη αντικυβερνητική διαδήλωση σε άλλο σημείο του Καράκας, στην οποία συμμετείχαν περίπου 100.000 άνθρωποι, ο αυτοανακηρυχθείς πρόεδρος τόνισε πως η χώρα βρίσκεται «πολύ, πολύ κοντά στην αλλαγή» και ανακοίνωσε πως μέσα στις επόμενες ημέρες θα φτάσει στα σύνορα της χώρας με την Κολομβία μεγάλο φορτίο «ανθρωπιστικής βοήθειας» από τις ΗΠΑ και άλλες χώρες, ύψους 20 εκατομμυρίων δολαρίων, αξιώνοντας μάλιστα από τον στρατό να επιτρέψει την απρόσκοπτη είσοδο των φορτηγών στη Βενεζουέλα.

Ο 35χρονος πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης ορκίστηκε να συνεχίσει τον αγώνα στους δρόμους «μέχρι να ελευθερωθούμε, μέχρι το τέλος του σφετερισμού» και κάλεσε τους οπαδούς του σε νέες κινητοποιήσεις τις ερχόμενες ημέρες.

Αποκαλύψεις

Οσοι πάντως γοητεύονται από τη «δημοκρατική», μανιχαϊστική ρητορική του Γουαϊδό και των απανταχού υποστηρικτών του, καλό θα είναι να ρίξουν μια ματιά στο χτεσινό αποκλειστικό ρεπορτάζ της El País, μιας εφημερίδας που μόνο για… φιλομαδουρισμό δεν μπορεί να κατηγορηθεί.

Η ισπανική εφημερίδα, που υποστηρίζει την κυβέρνηση Σάντσεθ, αλλά προφανώς αγωνιά και για τις πιθανές σοβαρές επιπτώσεις για την ισπανική οικονομία, σε περίπτωση που αποφασιστούν κυρώσεις από την Ε.Ε., αποκαλύπτει λοιπόν βήμα – βήμα το πως η κυβέρνηση Τραμπ «χτίζει» εδώ και δυο χρόνια την εξελισσόμενη προσπάθεια ανατροπής του Μαδούρο.

Η συγκεκριμένη «ομάδα κρούσης» περιλαμβάνει γνωστούς και μη εξαιρετέους «ψυχροπολεμιστές» και φανατικά στελέχη του αντι-κουβανικού λόμπι, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν ο αντιπρόεδρος Μάικ Πενς, ο πρώην διοικητής της CIA και νυν υπουργός Εξωτερικών Μάικ Πομπέο, ο κουβανικής καταγωγής και φανατικός αντικαστρικός βουλευτής του Μαϊάμι, Μάριο Ντιας – Μπάλαρτ, και ο γερουσιαστής Μάρκο Ρούμπιο, από τα πιο γνωστά «γεράκια» των Ρεπουμπλικάνων.

Σύμφωνα με τις πηγές της ισπανικής εφημερίδας, το τιμ είχε ξεκινήσει ήδη από το 2017 να απεργάζεται σενάρια για τον περαιτέρω οικονομικό στραγγαλισμό της Βενεζουέλας και την ανατροπή της κυβέρνησής της, πάντα σε επαφή με την αντιπολίτευση της χώρας αλλά και (ακρο-)δεξιούς πολιτικούς και επιχειρηματίες σε δύο χώρες-κλειδιά, την Κολομβία και τη Βραζιλία.

Αιχμή του δόρατος

Ηδη από τον Φλεβάρη του 2017, ένα μήνα μόλις μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, ο Τραμπ υποδέχτηκε στον Λευκό Οίκο τη Λίλιαν Τιντόρι, σύζυγο του φυλακισμένου ηγέτη της αντιπολίτευσης, Λεοπόλδο Λόπες.

Τον Αύγουστο του ίδιου έτους δήλωσε ότι «δεν μπορεί να αποκλείσει στρατιωτική επέμβαση, είμαστε γείτονες και έχουμε στρατό παντού στον κόσμο. Η Βενεζουέλα δεν είναι μακριά και ο κόσμος εκεί υποφέρει και πεθαίνει»…

Αλλά η προσπάθεια κορυφώθηκε μετά τον διορισμό του βετεράνου «ιέρακος» Τζον Μπόλτον ως σύμβουλου εθνικής ασφαλείας και ιδίως μετά την απομάκρυνση του Ρεξ Τίλερσον (ο οποίος, ως «πετρελαιάς», διαφωνούσε με τις κυρώσεις στον πετρελαϊκό κλάδο της Βενεζουέλας) από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Οπως γράφει χαρακτηριστικά η El País, επικαλούμενη πηγές στον Λευκό Οίκο, «οι συνθήκες μοιάζουν με ευθυγράμμιση των άστρων. Δεν θα βρισκόταν ποτέ ξανά άλλη ανάλογη ευκαιρία»…

Αυτοί λοιπόν επέλεξαν τον Γουαϊδό ως νέα αιχμή του δόρατος, στη θέση των «καμένων χαρτιών» Λόπες και Καπρίλες, και τον προσκάλεσαν τον περασμένο Δεκέμβρη στην Ουάσινγκτον για να συντονίσουν τις κινήσεις τους.

Το χρίσμα στον Γουαϊδό ως «αντι-Μαδούρο» επιβεβαιώθηκε λίγες μέρες αργότερα στην Μπογκοτά, όπου ο Γουαϊδό μετείχε στη σύνοδο της «Ομάδας της Λίμα», ενός ειδικού διεθνούς «οχήματος» που δημιουργήθηκε το 2017 από 14 αμερικανικά κράτη με αντικείμενο, τι άλλο, «την αποφυγή κρίσης στη Βενεζουέλα».

Και δεν είναι τυχαίο ότι η μόνη από τις 14 χώρες που διαφώνησε τελικά με την καταδίκη του Μαδούρο ήταν το Μεξικό, όπου στο μεταξύ είχε προλάβει να επικρατήσει ο μη ελεγχόμενος από τις ΗΠΑ Αντρές Μανουέλ Λόπες Ομπραδόρ…