Η μάχη της Κεντροαριστεράς

Σε φάση δημιουργικής κινητικότητας βρίσκεται (και πάλι) η ευρύτερη Κεντροαριστερά. Το προοδευτικό προσκλητήριο του ΣΥΡΙΖΑ, η σκληρή μάχη για την πρωτοκαθεδρία στο κεντροαριστερό κοινό, καθώς και η μείωση της χρονικής απόστασης ώς τις κάλπες διαμορφώνουν το ζωηρό σκηνικό σε έναν πολιτικό χώρο αισθητά συρρικνωμένο σε σχέση με το παρελθόν, αλλά σταθερά κρίσιμο για την έκβαση του τελικού αποτελέσματος σε όλες σχεδόν τις εκλογικές αναμετρήσεις.

Η εμφανής στροφή του κυβερνώντος κόμματος και η προσπάθεια ανοίγματος στη δεξαμενή της σοσιαλδημοκρατίας προκάλεσαν τα αμυντικά αντανακλαστικά της ηγεσίας του ΚΙΝ.ΑΛΛ., η οποία, εκλαμβάνοντας το κάλεσμα συμπόρευσης εκ μέρους του πρωθυπουργού ως απειλή για την ύπαρξή του κεντροαριστερού φορέα, αντέδρασε με βαριές καταγγελίες.

Το αναλυτικό πρόγραμμα της εκδήλωσης:

Μάλιστα, το γεγονός ότι η προσπάθεια σύγκλισης των προοδευτικών αντι-νεοφιλελεύθερων δυνάμεων φαίνεται να τυγχάνει απήχησης και να κινητοποιεί πολίτες και συλλογικότητες πέραν του ΣΥΡΙΖΑ με σαφή κεντροαριστερή αναφορά, όπως π.χ. η πρωτοβουλία «Γέφυρα», εντείνει την αμηχανία και την πολεμική της Χαριλάου Τρικούπη κατά του εγχειρήματος.

Του κουφού η πόρτα

Χαρακτηριστικές είναι οι απαξιωτικές αναφορές της Φώφης Γεννηματά και του συνόλου των ηγετικών στελεχών του ΚΙΝ.ΑΛΛ. -σε συνέχεια της ίδιας στάσης που είχαν επιδείξει και για την υπουργοποίηση των Θ. Μωραΐτη και Αγγ. Τόλκα- περί απόπειρας να δοθεί «σωσίβιο» στον κ. Τσίπρα από διάφορους πρόθυμους «γυρολόγους» και«ρετάλια» από τα «αζήτητα» της Κεντροαριστεράς.

Φράσεις και χαρακτηρισμοί υπέρμετρα επιθετικά ώς προσβλητικά, αν σκεφτεί κανείς ότι αποδίδονται σε πρόσωπα με κύρος, μακρά διαδρομή στον δημόσιο βίο και διαχρονικά σοσιαλδημοκρατική ταυτότητα, όπως ο ιστορικός Αντώνης Λιάκος και ο καθηγητής του LSE Νίκος Μουζέλης.

Η «Γέφυρα», την οποία υποστηρίζουν με τις υπογραφές τους πάνω από 100 άτομα από όλους τους κοινωνικούς και επαγγελματικούς χώρους, ζήτησε από τους πολίτες που κατατάσσουν τον εαυτό τους στην «πληθυντική, αριστερή, σοσιαλδημοκρατική και οικολογική παράταξη» να υπερβούν τις διαφορές και τις πικρίες του παρελθόντος και να στοιχηθούν σε μια πορεία με σκοπό την προοδευτική διακυβέρνηση.

Στο κάλεσμά τους, απευθύνθηκαν στον ΣΥΡΙΖΑ, τον μεγαλύτερο φορέα και πυρήνα του εγχειρήματος, και ταυτόχρονα στο ΚΙΝ.ΑΛΛ., με την προτροπή να εγκαταλείψει την αδιέξοδη ρητορική της στρατηγικής ήττας της Αριστεράς και να μη βάλει πλάτη στη δεξιά παλινόρθωση. Ωστόσο, σύμφωνα και με τη λαϊκή παροιμία, «στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα», αφού από το κόμμα της Φώφης Γεννηματά δεν αναθεώρησαν ούτε λέξη από την αρχική απορριπτική τους απάντηση.

Διπλή προειδοποίηση

Σε μια από τις πλέον ακραίες εκδοχές έκφρασης αυτής της άρνησης, ο Ανδρέας Λοβέρδος, ερωτηθείς αν υπάρχει δυνατότητα διαλόγου με τον ΣΥΡΙΖΑ, τόνισε: «Ούτε με σφαίρες», ενώ την ίδια ώρα περίπου προανήγγειλε τη σύμπραξη με τη Ν.Δ. στην περίπτωση που έρθει πρώτη, λέγοντας ότι το ΚΙΝ.ΑΛΛ. ζητά την τρίτη διερευνητική εντολή, «δηλαδή εντολή κυβερνητική, έχουμε έτοιμο το πρόγραμμά μας».

Πάντως, ενδεικτικές των αντίρροπων απόψεων εντός του κεντροαριστερού σχήματος αναφορικά με την επόμενη ημέρα είναι οι σαφώς προειδοποιητικές παρεμβάσεις -για τη διολίσθηση της ηγεσίας προς την πλευρά της Ν.Δ.- του Γιώργου Παπανδρέου και του Κώστα Λαλιώτη.

Ο πρόεδρος του ΚΙΔΗΣΟ και πρώην πρωθυπουργός αμφισβήτησε ευθέως την κυρίαρχη αφήγηση περί «στρατηγικής ήττας» του ΣΥΡΙΖΑ ή την επιθυμία αρκετών για επανάληψη της συγκυβέρνησης με τη Δεξιά, ενώ ο κ. Λαλιώτης με έμφαση αποκήρυξε τα «συγκυριακά, αδιέξοδα και ανιστόρητα μέτωπα κυβερνητικής συνεργασίας, που εγκλωβίζουν και ακυρώνουν τη δυναμική και την προοπτική του ΠΑΣΟΚ και της δημοκρατικής προοδευτικής παράταξής μας και η οποία συνδέεται άρρηκτα με την αυτόνομη πορεία της».

Πρέπει να σημειωθεί ότι βασική προτεραιότητα του ΚΙΝ.ΑΛΛ. μέχρι τα τέλη του μήνα αποτελεί το έκτακτο συνέδριο (30-31 Μαρτίου), το οποίο θεωρείται από κομματικές πηγές ευκαιρία συσπείρωσης και τερματισμού της εσωστρέφειας των περασμένων εβδομάδων. Αύριο Κυριακή θα στηθούν κάλπες στις δημοτικές οργανώσεις για την εκλογή 3.500 συνέδρων.

Ποτάμι και ΔΗΜΑΡ

Αρνητικό για το επίμαχο προσκλητήριο, αν και χωρίς ακρότητες, ήταν και το Ποτάμι, το οποίο ξεκαθάρισε ότι θα δώσει αυτόνομα τη δύσκολη μάχη των ευρωεκλογών, ανακοινώνοντας ήδη τους πρώτους υποψηφίους του. Στον αντίποδα, «ναι» στον διάλογο των προοδευτικών δυνάμεων σε προγραμματική βάση αποφάσισε να πει η ΔΗΜΑΡ.

Με την έγκριση της Εκτελεστικής της Επιτροπής, ο διάλογος για μια «προοδευτική πολιτική σε όλα τα πεδία» χαρακτηρίζεται απολύτως αναγκαίος, με βασική επισήμανση ότι οι όποιες συμπράξεις δεν θα πρέπει να είναι ευκαιριακές. Σε αυτή την κατεύθυνση εντάσσεται εξάλλου η πρόσφατη πρωτοβουλία για μια «Νέα Αρχή» στον χώρο της ανανεωτικής Αριστεράς.