Τουρκικό παζάρι… για τους Κούρδους

Οι απειλές και τα ανατολίτικα παζάρια αποτελούν πάγια τακτική του. Και αυτήν ακριβώς εφαρμόζει ξανά ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν, εν προκειμένω απέναντι στις ΝΑΤΟϊκές συμμάχους ΗΠΑ, προαναγγέλλοντας για πολλοστή φορά άμεση –τρίτη κατά σειρά– εισβολή των τουρκικών δυνάμεων στη βόρεια Συρία κατά της (υπό αμερικανική υποστήριξη) κουρδικής πολιτοφυλακής YPG.

Το επανέλαβε χθες, μιλώντας σε τελετή στο Ικόνιο, ενόσω τουρκικά μαχητικά βομβάρδιζαν και πάλι θέσεις του PKK στο Βόρειο Ιράκ, προειδοποιώντας ότι στο στόχαστρο της Αγκυρας μπορεί να βρεθούν μέχρι και τα ανατολικά του Ευφράτη, όπου –προς στήριξη του αραβοκουρδικού συνασπισμού SDF– σταθμεύουν περίπου 3.000 Αμερικανοί στρατιώτες.

«Μπορούμε να αρχίσουμε τις στρατιωτικές επιχειρήσεις μας ανά πάσα στιγμή, οπουδήποτε στο συριακό έδαφος και ειδικά κατά μήκος της 500 χλμ. μεθορίου, χωρίς να βλάψουμε τους Αμερικανούς στρατιώτες», υποστήριξε χθες ο Τούρκος πρόεδρος.

Το βέβαιο, πρόσθεσε, είναι ότι «θα κάνουμε ό,τι είναι απαραίτητο», εάν οι Αμερικανοί δεν τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους για την απόσυρση της YPG από τη στρατηγικής σημασίας πόλη Μανμπίτζ προς τα ανατολικά του Ευφράτη.

Παρ’ όλα αυτά, διαπίστωσε ότι τα μηνύματα που λαμβάνει από τις ΗΠΑ είναι προσώρας «θετικά», μετά και την τελευταία τηλεφωνική επικοινωνία του με τον Αμερικανό πρόεδρο Τραμπ, την Παρασκευή. «Δεδομένου ότι είμαστε στρατηγικοί εταίροι, πρέπει να πράξουμε τα δέοντα», τόνισε, χωρίς να τα κατονομάσει.

Πάντως, τα πλέον ακανθώδη ζητήματα στις διμερείς σχέσεις είναι παγκοίνως πια γνωστά: μπλόκο του Κογκρέσου στην παράδοση των F-35 ένεκα της αγοράς των ρωσικών S-400, επαπειλούμενες κυρώσεις για την υπόθεση Halkbank, έκδοση του Φετουλάχ Γκιουλέν και εσχάτως η γεώτρηση της ExonMobil στην κυπριακή ΑΟΖ.

Δεδομένης της συγκυρίας, ο Τούρκος ΥΠΕΞ Μεβλούτ Τσαβούσογλου επέλεξε να ξαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της έκδοσης Γκιουλέν, μιλώντας -όχι τυχαία- από την Ντόχα του Κατάρ: του απομονωμένου από τους Αραβες γείτονές του εμιράτου, που ως αντίβαρο έχει συσφίγξει τους δεσμούς του με την Αγκυρα, φιλοξενώντας στα εδάφη του και τουρκική στρατιωτική βάση.

Τι είπαν στο G20

Στην πρόσφατη σύνοδο των G20 «στην Αργεντινή, ο Τραμπ είπε στον Ερντογάν ότι [στις ΗΠΑ] εργάζονται για την έκδοση του Γκιουλέν και άλλων προσώπων», ανέφερε ο Τσαβούσογλου, εν μέσω έντονης φημολογίας ότι η Ουάσινγκτον όντως εξετάζει αυτό το ενδεχόμενο, ως μέσο κατευνασμού της Αγκυρας και των έμμεσων πιέσεων που ασκεί σε Ουάσινγκτον και Ριάντ, με «μοχλό» την πολύκροτη υπόθεση Κασόγκι.

Κληθείς να σχολιάσει τις δηλώσεις Τσαβούσογλου, ο Λευκός Οίκος αρνήθηκε. Το ίδιο έπραξε και το FBI στο ερώτημα εάν βρίσκεται σε εξέλιξη έρευνα για την οικονομική δραστηριότητα ιδιωτών και οργανώσεων που σχετίζονται με το δίκτυο Γκιουλέν επί αμερικανικού εδάφους…

«Το πρόβλημα είναι ότι οι ΗΠΑ προσπαθούν να ικανοποιήσουν πολλούς διαφορετικούς παράγοντες» στην περιοχή, σχολιάζει ο αρθρογράφος της Jerusalem Post Σεθ Τζ. Φράντζμαν, την ώρα που «το Πεντάγωνο, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και ο Λευκός Οίκος προωθούν διαφορετικές ατζέντες. Αυτές επιγραμματικά ταξινομούνται σε φιλοτουρκική, κατά του “Ισλαμικού κράτους” και αντι-ιρανική».

Σε αυτόν τον στρατηγικό κατακερματισμό ήρθε να προστεθεί εσχάτως και η (ελεγχόμενη από τους Ρεπουμπλικανούς) Γερουσία, που την περασμένη Πέμπτη ενέκρινε ομόφωνα ψήφισμα-κόλαφο για τον Τραμπ, καθώς:

(α) χαρακτηρίζει τον Σαουδάραβα πρίγκιπα-διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν «υπεύθυνο για τη δολοφονία» του ομοεθνή του δημοσιογράφου Τζαμάλ Κασόγκι, στο σαουδαραβικό προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, στις 2 Οκτωβρίου·

(β) τάσσεται υπέρ του τερματισμού της στρατιωτικής στήριξης των ΗΠΑ στον αραβικό στρατιωτικό συνασπισμό, που υπό το πρόσταγμα του Ριάντ συνεχίζει απερίσπαστος, από το 2015, το αιματοκύλισμα στην Υεμένη.

Το ΥΠΕΞ της Σαουδικής Αραβίας καταδίκασε χθες απερίφραστα το ψήφισμα της αμερικανικής Γερουσίας, υποστηρίζοντας ότι «βασίστηκε σε ανυπόστατες καταγγελίες και συνιστά κατάφωρη επέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις του βασιλείου, υπονομεύοντας τον περιφερειακό και διεθνή του ρόλου».

Σιβυλλικά, δε, εκφράζει την ελπίδα να μην υπάρξουν επιπτώσεις «στους δεσμούς των δύο χωρών», που θα μπορούσαν να βλάψουν «τη σημαντική στρατηγική εταιρική τους σχέση»…