Ψυχαγωγία και έμπνευση για το πιο δύσκολο κοινό

Ετσι, από «μια τρέλα», δύο νέες γυναίκες, η Αμάντα Λιβανού και η Καλλιόπη Χαραλάμπους-Κριέφ, ξεκίνησαν πριν από ενάμιση χρόνο να δουλεύουν για ένα μεγάλο event στην καρδιά της πόλης αποκλειστικά με ταινίες για παιδιά και εφήβους. Χωρίς στήριξη κρατική. Μόνο με τη γνώση για το σινεμά, τη δική τους οργανωτική πείρα και το πάθος τους να αποκτήσει η Αθήνα ένα φεστιβάλ που της λείπει.

Ετσι γεννήθηκε το 1ο Παιδικό και Εφηβικό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας, που θα καταλάβει για ένα τριήμερο (7-9/12) δύο αίθουσες (Δημήτρης Μητρόπουλος και Νίκος Σκαλκώτας) και πολλούς χώρους του Μεγάρου Μουσικής, που μπήκε πρόθυμα συμπαραγωγός, τιμώντας την παράδοσή του στο καλό, διαφορετικό παιδικό θέαμα.

Η Αμάντα Λιβανού, πρόεδρος του φεστιβάλ, δεν έχει ανάγκη από συστάσεις, είναι από τις πιο δραστήριες και πετυχημένες παραγωγούς κινηματογράφου της νέας γενιάς. «Δεν θέλω να κάνω μόνο ταινίες, τρεις-τέσσερις τον χρόνο για να βγάζω τα λεφτά μου. Θέλω να είμαι boutique, να παραμείνω μια μικρή εταιρεία και να κάνω κι άλλα πράγματα», εξηγεί τον λόγο που δέχτηκε αμέσως την πρόταση της Καλλιόπης Χαραλάμπους-Κριέφ, διευθύντριας του φεστιβάλ, να τολμήσουν ένα παιδικό φεστιβάλ. Η δεύτερη, μαμά ενός εφτάχρονου παιδιού, είχε μόλις επιστρέψει από τη Νέα Υόρκη, όπου έζησε για κάμποσα χρόνια, και είχε καταζηλέψει ένα αντίστοιχο φεστιβάλ, «μια μεγάλη γιορτή σε πολλές αίθουσες της πόλης».

«Γιατί να μην υπάρχει και στην Αθήνα;», σκεφτόταν. Δεν είναι, όμως, απλώς μαμά. Με σπουδές θεάτρου εδώ και στην περίφημη RADA του Λονδίνου, είχε δουλέψει για χρόνια στην Ελλάδα στο θέατρο ως σκηνοθέτις και βοηθός σκηνοθέτη, αλλά είχε γρήγορα ανακαλύψει ότι περισσότερο της πήγαινε και την ενδιέφερε «η οργάνωση, η παραγωγή μεγάλων καλλιτεχνικών γεγονότων». Και έκανε πολλά: τα Θεατρικά Βραβεία του «Αθηνοράματος», Χρυσούς Σκούφους, Μουσικά Βραβεία του Mad. Εκεί στο Mad TV γνωρίστηκε και με την Αμάντα.

Το δικό τους φεστιβάλ στηρίχτηκε, για να συγκεντρώσει 75 ταινίες μεγάλου και μικρού μήκους, κινούμενα σχέδια και live action από 30 χώρες, κυρίως στις ανεξάρτητες παραγωγές. «Mπορεί η παιδική αγορά να κυριαρχείται από την Ντίσνεϊ και τα μεγάλα στούντιο, αλλά υπάρχει εκεί έξω, από τη Σκανδιναβία μέχρι τις Βαλκανικές χώρες, ένας θησαυρός από υπέροχες ταινίες για παιδιά και εφήβους», λέει η Αμάντα Λιβανού.

Δικός της καημός, ένας. «Nα βοηθήσουμε στη διαμόρφωση των θεατών του μέλλοντος. Γιατί το σινεμά είναι κυρίως μια συλλογική εμπειρία σε μια σκοτεινή αίθουσα. Και κακά τα ψέματα, στην εποχή του Νetflix, δεν ξεσηκώνεται κανείς εύκολα, ειδικά όταν είναι νέος ή παιδί, να πάει σινεμά αν δεν υπάρχει ένα είδος event. Φίλοι μου, που δεν θα πήγαιναν ούτε στον «Δαναό», έτρεξαν, όμως, να δουν στη Στέγη τον “Οίκτο” του Μακρίδη. Θα δούμε πώς θα εξελιχθεί αυτή η κατάσταση».

Συμφωνεί μαζί της και η Καλλιόπη Χαραλάμπους-Κριέφ. «Το κοινό της Αθήνας, ειδικά τα παιδιά, είναι πολύ απαιτητικό. Οταν έχεις συνεχώς πρόσβαση σε εικόνα, στο σπίτι ή στο κινητό του μπαμπά, όταν θα βγεις να πας κάπου πρέπει να είναι πολύ υψηλού επιπέδου, τα παιδιά βαριούνται εύκολα», λέει.

Βάζει και άλλη μία παράμετρο η διευθύντρια του φεστιβάλ. «Πέρα από την ψυχαγωγία υπάρχουν και τα θέματα που αξίζει τα παιδιά να δουν, να συζητήσουν: τα δικά τους δικαιώματα, η διαφορετικότητα, ο σεβασμός στον άλλο, οι οικογενειακές σχέσεις, η δύναμη των κοριτσιών». Σ’ αυτό το τελευταίο επιμένει. «To 50% των ταινιών μας είναι από γυναίκες. Καθόλου τυχαίο. Ετσι οι καλεσμένοι μας είναι κατά κύριο λόγο γυναίκες. Ως γονιό πολύ μου αρέσει που θα δουν τα παιδιά στη σκηνή γυναίκες να μιλάνε για τη δουλειά τους, σπάει κάπως το κλισέ του άνδρα σκηνοθέτη».

Με κάποιον τρόπο ακόμα και ο διάσημος και σπουδαίος Γάλλος ανιματέρ Μισέλ Οσελό των πολυαγαπημένων ταινιών «Ο Κιρικού και η μάγισσα» και «Αζούρ και Ασμάρ», που θα είναι παρών στην έναρξη του φεστιβάλ, γυναικεία ταινία έχει να μας συστήσει, την «Dilili στο Παρίσι», μαγική περιήγηση στο Παρίσι της Μπελ Επόκ, με τη μικρη Ντιλιλί να προσπαθεί να εξιχνιάσει μυστηριώδεις απαγωγές κοριτσιών που μαστίζουν την πόλη και θρυλικές μορφές σαν τους Μονέ, Προυστ και Ντεμπισί να της δίνουν ένα χέρι βοήθειας. Θα βγει στις αίθουσες από τη Rosebud και τη Seven Films.

Πολλά τα γεγονότα του φεστιβάλ. Ξεχωρίζει το live που θα δώσει (Σάββατο 8/12, 3 μ.μ.) η 13χρονη Κανσού, ράπερ από τις Βρυξέλλες, μετά την προβολή της ταινίας «Si-G» που λέει την ιστορία της. Οπως και η ταινία «Hello Salaam», που γυρίστηκε στον προσφυγικό καταυλισμό της Μόριας και θα παρουσιαστεί από τη σκηνοθέτιδά της, Κιμ Μπραντ.

Ολες οι ταινίες είναι εντελώς φρέσκες και άπαιχτες. Χωρισμένες σε ηλικίες, οι μεταγλωττισμένες για τα πιτσιρίκια έχουν και μια ωραία καινοτομία: δύο ηθοποιοί ζωντανά στη σκηνή μεταγλωττίζουν τους ρόλους.

Σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους γεμάτους με βιβλία, φίλοι του φεστιβάλ θα διαβάζουν παραμύθια και ιστορίες στους μικρούς θεατές, οι οποίοι επιπλέον θα έχουν να διαλέξουν ανάμεσα σε εκπαιδευτικά προγράμματα και εργαστήρια κινηματογράφου. Τα δύο βραβεία (για μεγάλου και μικρού μήκους ταινία) είναι στα χέρια των παιδιών (θα μπορούν να ψηφίζουν και οι γονείς).

Τέλος, κι εδώ φαίνεται το χέρι της Αμάντας Λιβανού, που θα ‘θελε να ενισχυθεί η ελληνική παραγωγή ταινιών για παιδιά (ανύπαρκτη!), θα γίνει διαγωνισμός σεναρίου για παιδική ταινία μικρού μήκους (10’) σε συνεργασία με το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου. Σύντομα όλες οι λεπτομέρειες.

INFO: Το πλήρες πρόγραμμα του φεστιβάλ στο www.athicff.com και www.megaron.gr