Με τρεις διαδοχικές τροπολογίες η κυβέρνηση έδειξε τα τελευταία εικοσιτετράωρα ότι δρομολογεί πλέον τον τελευταίο συρμό στην πορεία της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Αν θα είναι ευτυχής η κατάληξη ή όχι κανείς δεν το ξέρει και κανείς δεν θα στοιχημάτιζε για οτιδήποτε.
Το θέμα είναι ότι με τις δύο πρώτες τροπολογίες προστατεύονται τα δικαιώματα των εργαζομένων και με την τρίτη τα μέλη των διοικήσεων από το 2016 μέχρι σήμερα έναντι αξιώσεων του Δημοσίου και των ασφαλιστικών ταμείων.
Είναι η τελευταία επιχείρηση να ξεβαλτώσει η διοίκηση, προχωρώντας την εξυγίανση χωρίς κινδύνους που υπάρχουν από τη συσσώρευση οφειλών. Κυρίως, όπως λέει η αιτιολογική έκθεση της τρίτης τροπολογίας, «για να αποφευχθεί άτακτη χρεοκοπία, με άμεσες αρνητικές και μη αναστρέψιμες επιπτώσεις, η περαιτέρω απομείωση των περιουσιακών στοιχείων (της ΕΒΖ)».
Με την πρώτη τροπολογία προβλέπεται το δικαίωμα των εργαζομένων της ΕΒΖ να μεταφερθούν σε άλλους φορείς του Δημοσίου.
Με τη δεύτερη θεσπίζεται ειδικό επίδομα για άλλους 100 εργαζομένους που έχουν συμπληρώσει το 56ο έτος της ηλικίας για να ενταχθούν σε πρόγραμμα του ΟΑΕΔ, προκειμένου να μπορέσουν να συνταξιοδοτηθούν.
Μιλώντας στη Βουλή ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης Στέργιος Πιτσιόρλας εκτίμησε ότι εντός του έτους θα ολοκληρωθεί η προετοιμασία υποβολής πρότασης για το πρόγραμμα εξυγίανσης της επιχείρησης.
Την ώρα πάντως που η ΕΒΖ ετοιμάζεται να καταθέσει αίτημα για εξυγίανση μέσω του πτωχευτικού κώδικα, δηλαδή για υπαγωγή στο άρθρο 106β του πτωχευτικού κώδικα, οι πιθανοί επενδυτές αγνοούνται.
Με δεδομένο ότι το σχέδιο εξυγίανσης θα πρέπει να έχει κατατεθεί μέχρι τις αρχές Ιανουαρίου -τότε λήγει η τετράμηνη δικαστική προστασία που έχει λάβει η ΕΒΖ έναντι των πιστωτών- η μεν προσφορά του επικεφαλής του fund «Innovation Brain», Lukas Fecker, δεν ικανοποιεί την κυβέρνηση και την Τράπεζα Πειραιώς, ο δε δεύτερος ενδιαφερόμενος Χρήστος Φαρμάκης δεν έχει δώσει «σημεία ζωής», εκτός και ετοιμάζεται κάποια πρόταση για την οποία δεν έχει διαρρεύσει μέχρι στιγμής τίποτα.
Αν δεν εμφανιστεί κανένας, τότε η ΕΒΖ περιέρχεται ουσιαστικά στα χέρια της Τράπεζας Πειραιώς, της οποίας ο σχεδιασμός είναι άγνωστος.
Αμεσο πάντως πρόβλημα είναι η καταβολή της αμοιβής για την παράδοση της φετινής σοδειάς στους τευτλοπαραγωγούς, για τους οποίους γίνεται προσπάθεια να βρεθούν τα χρήματα.
Από τους μόλις 4.000 τόνους ζάχαρης που παρήχθησαν φέτος στο Πλατύ, λίγες ποσότητες έχουν απομείνει καθώς ένα τμήμα της σοδειάς είναι δεσμευμένο για χρέη στη ΔΕΠΑ, μια ποσότητα έχει πουληθεί στα σουπερμάρκετ Σκλαβενίτης, ενώ καλύπτεται κι ένα συμβόλαιο (;) της προηγούμενης διοίκησης της ΕΒΖ.
