Δεν θα πούμε «και τι έγινε;», δηλαδή «αυτοί είμαστε, επανήλθαμε στην ιστορική ταπεινότητα της εθνικής ποδοσφαίρου»! Και δεν θα διατυπώσουμε την ίδια άποψη επειδή ξέρουμε πλέον πως, πρώτον, με τον τρόπο που παίζεται, παγκοσμίως, το ποδόσφαιρο στην εποχή μας (σ.σ.: αλλιώς η ισχύς εν τη ενώσει) ομάδες όπως η Εθνική μας εξυπηρετούνται, αποκτούν βάσιμες ελπίδες διάκρισης και, δεύτερον, έχουμε πρόσφατα (σ.σ.: μια τετραετία δεν είναι και…αιώνας!) πετυχημένα δείγματα γραφής, κληρονομιά και του 2014…
Θα πούμε μόνο: ώς πότε θα μας καταδιώκει το πρόσταγμα-κύτταρο της φυλής ονόματι «μη αξιοποίηση των επιτυχιών μέσω συγκρότησης-οργάνωσης»…
Κοινώς, γιατί δεν κάναμε πράξη ό,τι μας δίδαξε η δεκαετής περίοδος των συνεχών διακρίσεων; Τέτοιες συνιστούν οι, αντιστρόφως ανάλογες με τη φυσική θέση του ποδοσφαίρου μας στον διεθνή χώρο, συχνές προκρίσεις σε Παγκόσμια Κύπελλα και ευρωπαϊκά πρωταθλήματα!
Από την εποχή τέλους της τεχνικής καθοδήγησης από τον Σάντος (2014) μέχρι σήμερα χάνει κανείς τον… αριθμό πόσοι προπονητές και δίπλα τους τεχνικοί διευθυντές έχουν προσληφθεί!
Το κοινό επιχείρημα «αποδείχθηκε ότι δεν έκανε καλά τη δουλειά του» είναι άτοπο, χρειάζεται ο χρόνος να κάνει τον κύκλο του ώστε να εξάγεις ασφαλές συμπέρασμα για την καταλληλότητα τεχνικού υπεύθυνου, πόσο μάλλον αν του έχεις πει από την αρχή «πάρε τα… κλειδιά στα χέρια και κάνε τους χειρισμούς που θέλεις!».
Με την ίδια επωδό από επίσημα χείλη παρουσιάστηκαν στην ίδια χρονική περίοδο Ρανιέρι, Μαρκαριάν, Βρύζας, Σκίμπε, τώρα Αναστασιάδης, μέχρι και σήμερα οι εργοδότες αποδείχθηκε πως δεν εννοούσαν τα λόγια τους!
Και τώρα; Ας σωπάσουμε προς το παρόν… Γίνεται νέα προσπάθεια με τον Αναστασιάδη στον πάγκο, ο ίδιος μοιάζει εύκολο θύμα για τα Μέσα Ενημέρωσης και όχι μόνο (σ.σ.: ήδη η κατινίστικη ειρωνία για τη «βοήθεια της Παναγιάς» δίνει και παίρνει, ενώ αν ο νέος προπονητής αντί για τη βοήθεια εξ ουρανού -δικαίωμά του είναι ο τρόπος έκφρασης αν δεν προσβάλλει κανέναν…-είχε επικαλεστεί… γοργόνες με μεγάλα στήθη και μάγκες με μουστάκια θα ήταν «σύγχρονος», «ενημερωμένος», ε;).
Τα ταλέντα επιπέδου Δομάζου, Κούδα, Μπέμπη, Παπαϊωάννου, όσα δεν έτυχαν σωστής καθοδήγησης από τον πάγκο σε άλλη, δυσκολότερη για διάκριση, εποχή, δεν υπάρχουν…
Παίκτες-εργαλεία για πολλές δουλειές στο γήπεδο επιπέδου Ζαγοράκη, Καραγκούνη, Βρύζα, Χαριστέα ή Χολέμπας, Σαμαράς, Σαλπιγγίδης, όσοι εκτόξευσαν τις φυσικές ικανότητες τους από τον ορθολογισμό Ρεχάγκελ και Σάντος, επίσης απουσιάζουν!
Η επιστροφή, λοιπόν, της εθνικής ομάδας στη φυσική, ταπεινή, θέση της, πόσο μάλλον ενώπιον δεδομένης κλήρωσης-βουνό για την προσπάθεια πρόκρισης στο επόμενο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, είναι ικανή να λειτουργήσει ως ορμητήριο νέας περιόδου ακμής στο μέλλον…
Ξέρουν, προπονητής και παίκτες, τον κατάλληλο τρόπο: Κλειστά αυτιά, κάτω τα κεφάλια, αμοιβαιότητα, δουλειά!
Αν… συλλάβετε, εσείς με τα σύγχρονα μυαλά (σ.σ.: θου Κύριε φυλακήν το στόματί μου…), τον Αναστασιάδη να κάνει τον σταυρό του, βέβαιο είναι, θα τον σαρκάσετε ως γραφικό!
Ενώ αν ύψωνε το… μεσαίο δάκτυλο της παλάμης του ή έκανε άλλη άσεμνη χειρονομία θα ήταν υποψιασμένος μάγκας, ε;
