Τις υποψηφιότητες για τις Εθνικές εκλογές και για την Ευρωβουλή ανακοίνωσε η Δημοκρατική Ευθύνη, εκτιμώντας πως το «πολιτικό προσωπικό της χώρας δε μπορεί, κάτω από τις σημερινές περιστάσεις, να ανταποκριθεί πλέον εξ αντικειμένου και η δράση του εξαντλείται μόνο στην πολιτική του αναπαραγωγή».
Στο εκλογικό μανιφέστο που κατέθεσε αναφέρει μεταξύ άλλων:
«Καλούμε τους δημοκράτες και πατριώτες εντός και εκτός Ελλάδας να βγούμε μαζί μπροστά και να αναλάβουμε την ευθύνη των πραγμάτων.
Καλούμε τους πολίτες να ανατάξουμε όλοι μαζί τη χώρα, να ολοκληρώσουμε το δημοκρατικό πρότυπο.
Καλούμε όσους ξέρουν πως τα πραγματικά κινήματα δεν προκύπτουν από δημαγωγούς, αλλά γεννιόνται όταν οι πολίτες αναδείξουν τους ηγέτες τους, τους πιστέψουν και τους ακολουθήσουν σε μια συγκεκριμένη πορεία, μια πορεία αγνή και με πνευματική ουσία.
Καλούμε όσους καταλαβαίνουν ότι το καινούργιο αναβλύζει από την κοινωνία και όχι από τα σχεδιαστήρια των τεχνικών της εξουσίας.
Καλούμε να κινητοποιηθούν όσοι πιστεύουν ότι η χώρα δεν μπορεί να πορεύεται σε καθεστώς νεκροφάνειας, να κινητοποιηθούν. Η ευθύνη για τη χώρα μας ανήκει. Η Δημοκρατική Ευθύνη σας ανήκει.
Τους καλούμε να αναλάβουν και αυτοί ευθύνες και καθήκοντα για την ανασυγκρότηση της χώρας, στο πλαίσιο μιας συλλογικής προσπάθειας.
Τους καλούμε να εμπλουτίσουμε μαζί την κοινωνία με νέες ιδέες. Δεν θέλουμε σωτήρες. Θέλουμε πολίτες. Να ενισχύσουν την προσπάθεια με το κύρος τη γνώση και την εμπειρία τους. Να προστατεύσουν μαζί με όλους εμάς, που πήραμε την πρωτοβουλία δημιουργίας της Δημοκρατικής Ευθύνης, την αυθεντικότητά της από κάθε τυχόν προσπάθεια νόθευσης, οικειοποίησης ή αμφισβήτησής της. Να μετατρέψουμε τις κακόφωνες διαφωνίες που ταλαιπωρούν ιστορικά την κοινωνία μας, σε μια εύρωστη και πολύχρωμη συμφωνία που θα ενώνει και φέρει γαλήνη στο έθνος μας.
Nα απαλλαγεί η χώρα από τη “δημοκρατικότητα” της αδράνειας του σημερινού πολιτικού συστήματος.
Να απαλλαγεί δηλαδή, σταδιακά αλλά όχι αργά, από την παρωχημένη κουλτούρα που διαμόρφωσε το πλαίσιο της σημερινής δράσης και συμπεριφοράς των πολιτικών δυνάμεων και από τον ιδιότυπο αυτισμό, με βάση τον οποίο είτε αγνοεί τις εξελίξεις είτε τις αξιολογεί απομακρυσμένες από τα πραγματικά συμφέροντα των πολιτών και του δημόσιου συμφέροντος.
Να απαλλαγεί από την κατάσταση του “απλού παρατηρητή” των γεγονότων, που αποσυνθέτουν ολόκληρες λειτουργίες της κοινωνίας και εντέλει την ίδια την κοινωνία.
Να απαλλαγεί από την κατάσταση του απλού διαχειριστή που συναλλάσσεται με τις ατομικές προσδοκίες και τα αιτήματα των πολιτών, με σκοπό την πολιτική αναπαραγωγή του σε βάρος των συλλογικών επιδιώξεων και στόχων».
