Τι γίνεται όταν ξαφνικά βλέπεις σε Mέσα Ενημέρωσης να κατηγορείσαι ως εκτελεστής της 17 Νοέμβρη; Ή ότι μαζί με άλλους 13 θεωρείσαι από τους πλέον ύποπτους για συμμετοχή στην τρομοκρατική οργάνωση. Ή όταν κανάλια και εφημερίδες σε φωτογραφίζουν ως τη δημοσιογράφο μεγάλης εφημερίδας, ερωτική σύντροφο ενός από τους τρομοκράτες με άκρες στην αμερικανική πρεσβεία;…
Μια σειρά από τέτοιες υποθέσεις ξεδιπλώθηκαν για άλλη μια φορά με αφορμή την παρουσίαση του πρώτου βιβλίου του δημοσιογράφου Γιάννη Παντελάκη «Η χαμένη τιμή της δημοσιογραφίας – 20+1 ιστορίες κιτρινισμού» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Θεμέλιο».
Η παρουσίαση έγινε στην κατάμεστη αίθουσα της ΕΣΗΕΑ με τον ίδιο στο πάνελ να έχει δίπλα του την Αννα Μαλικιώση από τις εκδόσεις Θεμέλιο, δύο βασικούς πρωταγωνιστές του βιβλίου του, τη δική μας συνάδελφο Ιωάννα Σωτήρχου και τον Ηλία Νικολακόπουλο (ομότιμο καθηγητή ΕΚΠΑ), τον Δημήτρη Χριστόπουλο (καθηγητή και πρόεδρο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) και τον δημοσιογράφο Χρήστο Μαχαίρα στον συντονισμό.
Ο Γιάννης Παντελάκης εστίασε στους λόγους που τον έκαναν να γράψει αυτό το βιβλίο. Από τη μια το «Αλήτες – ρουφιάνοι δημοσιογράφοι», το σύνθημα που φώναζαν ένα ζεστό καλοκαιρινό βράδυ του 2015, χιλιάδες άνθρωποι μαζικά. Και από την άλλη μια έρευνα που δείχνει ότι τα ελληνικά ΜΜΕ συγκεντρώνουν τον πιο χαμηλό δείκτη εμπιστοσύνης ανάμεσα σε 38 χώρες… Ο ίδιος αφού είπε ότι ο δικός μας Περικλής Κοροβέσης, που βρέθηκε να κατηγορείται από εφημερίδα ως ο εκτελεστής του Παύλου Μπακογιάννη, του εξομολογήθηκε ότι ακόμα και σήμερα κάποιοι τον ρωτούν «καλά, εσύ πώς τους ξέφυγες;», επέμεινε περισσότερο στην ιστορία με τις οροθετικές γυναίκες.
Τόνισε ότι διαπομπεύτηκαν, κάποιες πέθαναν, αθωώθηκαν πλήρως για όλες τις κατηγορίες κι όμως ακόμα και σήμερα αν κάποιος κάνει αναζήτηση στο διαδίκτυο θα βρει αναρτημένες τις φωτογραφίες τους. Γι’ αυτό και ο Ηλίας Νικολακόπουλος, που επίσης είχε τη δική του περιπέτεια αφού βρέθηκε σε εφημερίδα να φιγουράρει ως ένας από τους 14 ύποπτους για συμμετοχή στη «17 Ν», είπε ότι θα έπρεπε μόλις κάνεις κλικ σε ένα τέτοιο θέμα να βγαίνει η περίληψη της δικαστικής απόφασης, η ποινή που επιβλήθηκε στο ΜΜΕ κ.λπ.
Η δικιά μας Ιωάννα Σωτήρχου που ακόμα έχει ανοικτές… πληγές από την περιπέτειά της, κάνοντας μια αναδρομή σε εκείνες τις απίστευτες στιγμές του Σεπτέμβρη του 2002 επέστρεψε στο σήμερα, αναφέρθηκε στην ιστορία των οροθετικών γυναικών για να τονίσει ότι η κατάσταση έχει γίνει ακόμα χειρότερη με τον κιτρινισμό στα ΜΜΕ, τις ανεξακρίβωτες πληροφορίες, τη διοχέτευση fake news που αν ήθελε ο Γ. Παντελάκης θα μπορούσε να συνεχίσει και με άλλα βιβλία γι’ αυτές τις ιστορίες.
Την τελευταία πινελιά έβαλε με δηκτικό τρόπο ο Δημήτρης Χριστόπουλος που επισήμανε: «Το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι ηδονοβλεψίες, είναι η περιρρέουσα ατμόσφαιρα των υπνοβατών. Αυτών που κοιμούνται όρθιοι κι αμέριμνοι περπατώντας προς τον εκφασισμό. Τότε η νόσος δείχνει τις διαστάσεις της: ενταγμένη σε μια κοινότητα, η οποία με συγκατάβαση την έχει φυσικοποιήσει. Να το πω αλλιώς: όσο στην Κέρκυρα σκοτώνεται ηλικιωμένος Αλβανός από Ελληνα με τατουάζ τη σβάστικα και τηλεοράσεις κι εφημερίδες σφυρίζουν αδιάφορα, όσο η δολοφονία Κατσιφά προκαλεί τέτοια ανεμπόδιστη εθνικιστική φρενίτιδα που φτάνει ώς και το σημείο ενός λεπτού σιγής στο Κοινοβούλιό μας, τόσο τα φαινόμενα που χρησιμοποίησε ο Παντελάκης ως πρώτη ύλη για το βιβλίο του δεν θα είναι συμπτώσεις, αλλά συμπτώματα μιας κοινωνίας που απλώς από την ηδονοβλεψία γλιστρά ανώδυνα στην υπνοβασία απέναντι στον εκφασισμό της».
