Οι «μπέμπηδες» ήταν ανώτεροι αλλά τους έμεινε η μισή χαρά

Μπορεί το σαββατιάτικο ντέρμπι του Παναθηναϊκού με την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ να μην είχε νικητή (0-0), τη… μισή (χ)αρά ωστόσο τη δικαιούνται και με το παραπάνω οι «μπέμπηδες» του Γιώργου Δώνη.

Οχι φυσικά για το αποτέλεσμα αλλά και για την άκρως ανταγωνιστική τους εικόνα, την κατάθεση ψυχής και την ανωτερότητα που έδειξαν στον αγωνιστικό χώρο στο μεγαλύτεροι διάστημα του ντέρμπι. Διότι αν άξιζε κάποιος να νικήσει, αυτός ήταν δίχως συζήτηση ο Παναθηναϊκός, έχοντας στο ενεργητικό του ένα επιβλητικό από κάθε άποψη πρώτο ημίχρονο αλλά και τις μεγαλύτερες υποσχόμενες ευκαιρίες του ματς με τον Μακέντα στο 31’ και τον Μπουζούκη στο 66′.

Εάν, δε, συνυπολογίσει κανείς ότι η ΑΕΚ διαθέτει στις τάξεις της σαφώς πιο έμπειρους και ποιοτικούς ποδοσφαιριστές, ούσα πρωταθλήτρια και συμμετέχουσα στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση, το Τσάμπιονς Λιγκ, τότε τα παράσημα στο πέτο των πιτσιρικάδων του Δώνη αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη αξία.

Ο Παναθηναϊκός είχε την υποστήριξη 35.000 φίλων του που δημιούργησαν εξαιρετική ατμόσφαιρα και από το πρώτο λεπτό έδειξε αποφασισμένος να κοιτάξει στα μάτια την Ενωση, πιέζοντάς την ψηλά στο αμυντικό της τρίτο και με σαφή προπονητική εντολή να πρεσάρεται ο Μπάρκας κάθε φορά που η μπάλα βρισκόταν στα πόδια του.

Από τακτικής πλευράς ο Δώνης έκανε την έκπληξη, όχι τόσο με την επιλογή των τριών στόπερ και του 3-4-2-1 (σε αυτό έπαιξε ρόλο και το ότι ο Κολοβέτσιος δεν κατάφερε τελικά να αγωνιστεί) όσο με το γεγονός ότι «θωράκισε» τη δεξιά του πλευρά τοποθετώντας τον Κουλιμπαλί δεξιό στόπερ και τον Γιόχανσον μπροστά του ως φουλ μπακ.

Η έμπνευση του προπονητή του Παναθηναϊκού είχε άμεση συνάρτηση με την αριστερή πλευρά της ΑΕΚ (Χουλτ-Μάνταλος) και τα ανεβάσματα του Σουηδού πλάγιου αμυντικού του «δικέφαλου».

Ο Ουζουνίδης από την πλευρά του επέλεξε την… πεπατημένη ως προς τον σχηματισμό της ομάδας του (4-4-1-1) τον οποίο σπάνια τροποποιεί, αλλά προφανώς δεν περίμενε τον Μάνταλο να βρεθεί σε τόσο κακή βραδιά, ενώ εκ της εικόνας δεν του βγήκε η επιλογή του Μπογέ για τη δεξιά πλευρά της μεσαίας γραμμής αντί, για παράδειγμα, του Γκάλο.

Το κυριότερο πρόβλημα της ΑΕΚ ωστόσο ήταν ότι σε όλο το πρώτο ημίχρονο οι παίκτες της πήγαιναν σχεδόν πάντα δεύτεροι στην μπάλα και το μάτι τους γυάλιζε λιγότερο σε σχέση με τους «πράσινους» πιτσιρικάδες που έμοιαζαν με καμικάζι.

Το «τριφύλλι» δικαιούνταν ένα γκολ στο πρώτο μισό του ματς (πέντε τελικές προς την εστία έναντι μόλις μίας της Ενωσης και 57-43% υπέρ των «πράσινων» στην κατοχή της μπάλας), ενώ και στο δεύτερο μισό που το πράγμα ισορρόπησε και οι «μάχες» είχαν φουντώσει για τα καλά, η κλασική ευκαιρία ανήκε στον Παναθηναϊκό με το δεξί σουτ του Μπουζούκη που «έγλειψε» το αριστερό κάθετο δοκάρι του Μπάρκα.

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ (Γ. Δώνης): Διούδης, Κουλιμπαλί, Πούγγουρας, Μαυρομάτης, Γιόχανσον, Κουρμπέλης, Δώνης (63’ Κάτσε), Ινσούα, Χατζηγιοβάνης (63’ Χατζηθεοδωρίδης), Μπουζούκης (84’ Μουνιέ), Μακέντα.

ΑΕΚ (Μ. Ουζουνίδης): Μπάρκας, Μπακάκης, Οικονόμου, Τσιγκρίνσκι, Χουλτ, Μάνταλος, Σιμόες, Γαλανόπουλος (81’ Αλεφ), Μπογέ (72’ Γκάλο), Λιβάγια, Πόνσε (78’ Κλωναρίδης).

ΣΚΟΡΕΡ: –

ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ: Ολιβερ Ντράχτα (Αυστρίας).

ΚΙΤΡΙΝΗ: 23’ Δώνης, 46’ Μαυρομάτης, 86’ Γιόχανσον – 10’ Λιβάγια, 57’ Σιμόες.

ΚΟΚΚΙΝΗ: –